Rimjanite

^1:1 Павле, слуга на Исус Христос, повикан за апостол, издвоен за Еван­гелието Божјо,

^1:2 кое Бог однапред го беше ветил пре­ку пророците, во Светите Писма,

^1:3 за Својот Син, по тело роден од се­мето Давидово,

^1:4 одреден како Син Божји во силата, по Духот на светоста, преку воскресението од мртвите, Исус Христос, наши­от Господ.

^1:5 Преку Него добивме благодат и апостолство за да ги приведеме на пос­лушност кон верата меѓу сите народи во Негово име,

^1:6 меѓу кои сте и вие, повиканите од Исус Христос.

^1:7 До сите вас во Рим, возљубени од Бога и повикани да бидете свети: благодат и мир од Бог Отецот наш и Господ Исус Христос.

^1:8 Пред сѐ, Му благодарам на Мојот Бог, преку Исус Христос, за сите вас, зашто за вашата вера се разгласува по целиот свет;

^1:9 Бог, Кому Му служам со својот дух, преку Евангелието на Неговиот Син, сведок ми е дека постојано си спомнувам за вас

^1:10 секогаш кога во молитвите свои се молам, та со Божја волја некако да ми се даде да дојдам кај вас.

^1:11 Зашто копнеам да ве видам, па да ви предадам некој духовен дар за да ста­не­те поцврсти,

^1:12 односно, взаемно да си помогнеме преку заедничката вера – вашата и мојата.

^1:13 Би сакал да знаете, браќа, дека мно­гупати бев на мисла да дојдам кај вас, да имам некаков плод и меѓу вас, како и меѓу другите народи, но сѐ досега бев попречуван.

^1:14 Должник сум кон Елините и варва­рите, кон мудрите и кон неразумните.

^1:15 Затоа, што се однесува до мене, под­готвен сум и вам во Рим да ви го проповедам Евангелието.

^1:16 Зашто јас не се срамам од Еван­ге­лието на Христос, бидејќи тоа е сила Божја која го спасува секого што верува, прво Јудеец, а потоа и Елин.

^1:17 Бидејќи во него се открива правдата Божја, од верата и во верата, како што е напишано: „Праведникот преку верата ќе живее.“

^1:18 Зашто гневот Божји се открива од небото против секоја безбожност и не­правда на луѓето кои вистината ја спре­чуваат со неправда.

^1:19 Па така, она, кое може да се знае за Бога, ним им е откриено, бидејќи Бог тоа им го открил.

^1:20 И навистина, она што е во Него не­видливо, односно вечната Негова сила и Божественост, согледливи се уште од создавањето на светот, гледано според Неговите дела, па така тие немаат из­го­вор.

^1:21 Зашто, кога Го познаа Бога, тие не Го прославија како Бог, ниту пак, Му благодарија, туку се заблудија во своите помисли, и нивното неразумно срце им се помрачи;

^1:22 тврдејќи дека се мудри, тие обезумија,

^1:23 и славата на непропадливиот Бог ја заменија со лик на смртен човек, на птици, на четириножни животни и на лазачи.

^1:24 Затоа и Бог, според желбите на ср­цата нивни, ги предаде на нечистота, па сами да си ги обесчестуваат своите те­ла.

^1:25 Тие ја заменија вистината Божја со лага и му се поклонија и му служеа на создаденото повеќе отколку на Соз­да­те­лот, Кој е благословен во вечни векови. Амин!

^1:26 Затоа Бог ги предаде на срамни страсти: жените нивни природните по­треби ги заменија со противприродни.

^1:27 И мажите исто така, напуштајќи го природното општење со женскиот пол, се распалија со желби еден кон друг, и вршеа срамни работи мажи со мажи, добивајќи ја заслужената отплата за својата изопаченост.

^1:28 И бидејќи не се обидоа да Го задржат Бога во разумот свој, затоа Бог ги предаде на нивниот изопачен ум – да го прават она што не прилега,

^1:29 исполнети со секаква неправда, лу­кавство, алчност, злоба; полни со за­вист, убиства, кавги, измами, злонамерност;

^1:30 озборувачи, клеветници, богомрасци, насилници, фалбаџии, горделивци, измислувачи на зло, непослушни кон родителите,

^1:31 неразумни, неверни, недружељуби­ви, непомирливи, немилостиви.

^1:32 Тие, иако ја познаваат праведната одредба Божја дека оние, што вршат такви дела, заслужуваат смрт, сепак не само што ги вршат, туку се благона­кло­нети и кон оние што ги вршат.

^2:1 И така, немаш изговор, о човеку, кој и да си ти, зашто со каков суд судиш друг, со таков се осудуваш сам, бидејќи ти, кој судиш, го правиш истото.

^2:2 А знаеме дека Божјиот суд, кој, паѓа врз оние кои вршат такви работи е спо­ред вистината.

^2:3 Зар мислиш, о човеку, дека ќе го избегнеш Божјиот суд ти, кој ги осудуваш оние што прават такви работи, какви што правиш и сам?

^2:4 Или, пак, го презираш богатството на Божјата благост, стрпливост и долготрпеливост, не разбирајќи дека Бож­јата благост те води кон покајување?

^2:5 Но, поради твојата тврдокорност и непокајаното срце си собираш гнев за денот на гневот, кога ќе се открие пра­ведниот суд од Бога,

^2:6 Кој секому ќе му даде според не­го­ви­те дела:

^2:7 живот вечен на оние кои со трпение во добрите дела се стремат кон слава, чест и нераспадливост;

^2:8 јарост, пак, и гнев на оние што ѝ се непокорни на вистината, а ѝ се покоруваат на неправдата.

^2:9 Неволја и мака за секоја човечка ду­ша која прави зло, пред сѐ за Јудеец, а исто така и за Елин;

^2:10 слава и чест и мир на секој што пра­ви добро, пред сѐ за Јудеец, а исто така и за Елин!

^2:11 Зашто Бог не е пристрасен.

^2:12 Оние што згрешиле без Закон, без Закон ќе загинат; а оние што згрешиле под Закон, според Законот ќе бидат и судени,

^2:13 бидејќи пред Бога не се праведни оние што го слушаат Законот, туку ќе се сметаат за праведни само оние што постапуваат според Законот.

^2:14 Зашто секогаш кога незнабошците, кои немаат Закон, природно ги из­вр­шу­ваат одредбите на Законот, тогаш тие, иако немаат Закон, се Закон на самите себе;

^2:15 тие докажуваат дека делото на Законот е запишано во нивните срца, за што сведочи и нивната совест, а и нив­ните внатрешни размислувања, со кои меѓусебно се обвинуваат или одбрануваат,

^2:16 за оној ден, кога, според моето Евангелие, Бог преку Исус Христос ќе ги суди тајните на луѓето.

^2:17 Ете, ти се нарекуваш Јудеец, и се потпираш на Законот, и со Бога се фалиш,

^2:18 и ја знаеш волјата Негова, и повеќе разбираш што е подобро, зашто се по­у­чуваш од Законот,

^2:19 и уверен си дека си водач на слепци, а светлина на оние што се во мрак;

^2:20 наставник на неразумни, учител на младината, зашто образец на знаењето и вистината имаш во Законот.

^2:21 Но, како е можно тоа да учиш дру­ги, а себе самиот да не се учиш?

^2:22 Ти, кој проповедаш да не се краде, а крадеш; кој велиш да не се врши прељу­ба, а прељубодејствуваш; ти, кој се гна­сиш од идолите, а крадеш од храмовите;

^2:23 ти, кој се фалиш со Законот, а прес­та­пувајќи го Законот, зарем не Го сра­мотиш Бога?

^2:24 „Зашто поради вас името Божјо се хули меѓу незнабошците“, – така стои напишано.

^2:25 Обрезанието е навистина полезно, но ако го извршуваш Законот. Ако, пак, правиш престапи против Законот, обре­занието твое станува необрезание.

^2:26 И така, ако необрезаниот ги пази одредбите на Законот, тогаш нема ли неговото необрезание да се смета како обрезание?

^2:27 И необрезаниот по тело, из­вр­шу­вај­ќи го Законот, нема ли да те осуди тебе, кој и покрај Писмо и обрезание си ста­нал престапник на Законот?

^2:28 Зашто не е прав Јудеец оној, кој е таков по надворешност, ниту право обрезание она, кое е надворешно, врз телото,

^2:29 туку оној, кој е внатрешно таков, и она обрезание, што е во срцето, по дух, а не по буква. Неговата пофалба не по­текнува од луѓето, туку од Бога.

^3:1 Која е предноста на Јудејците, или која е ползата од обрезанието?

^3:2 Голема, на секој начин, и пред сѐ што ним им се доверени Божјите обја­вувања.

^3:3 Па што, ако некои не поверувале? Дали нивната безверност ќе ја уништи Божјата верност?

^3:4 Никако! Нека се признае дека Бог е вистинит, а секој човек лажлив, како што е напишано: „За да се покаже дека си праведен во зборовите Свои, и да победиш кога ќе ти се суди.“

^3:5 Ако, пак, нашата неправедност ја истакнува Божјата праведност, што би можеле да речеме тогаш? Дали е Бог несправедлив, кога се гневи? Говорам како човек.

^3:6 Никако! Зашто, како Бог ќе може да го суди светот?

^3:7 Зашто, ако вистината Божја се возвеличува преку мојата лага за слава Негова, па зошто тогаш да бидам осуден како грешник?

^3:8 Зарем тогаш не би требало да прави­ме зло, за да излезе добро? Впрочем та­ка и хулат некои луѓе на нас и велат де­ка така учиме. Тие се справедливо осудени.

^3:9 Па дали имаме некакво предимство? Ни најмалку, зашто веќе ги обвинивме, како Јудејците така и Елините, дека се сите под грев,

^3:10 како што е напишано: „Нема праведен ниту еден,

^3:11 нема разумен, нема кој да Го бара Бога;

^3:12 сите се отклонија, заедно станаа развратни; нема кој да прави добро, не­ма ниту еден.“

^3:13 „Грлото нивно – отворен гроб; со ја­зиците свои мамат; под јазиците нивни – змиски отров,

^3:14 устата нивна е полна со клетва и горчина.

^3:15 Нозете нивни им се брзи за пролевање крв;

^3:16 пустошење и маки по нивните па­тишта;

^3:17 тие не го познаа патот на мирот.

^3:18 Страв Божји нема пред очите нивни.“

^3:19 Знаеме дека сѐ она, за што зборува Законот, се однесува на оние, што се под Законот, за да се затвори секоја ус­та, и така целиот свет да стане виновен пред Бога,

^3:20 зашто преку делата на Законот пред Него нема да биде оправдан никој; бидејќи преку Законот се познава гре­вот.

^3:21 А сега независно од Законот се јави Божјата праведност, посведочена од Законот и од Пророците.

^3:22 Божјата праведност преку верата во Исус Христос е во сите и врз сите оние што веруваат. Зашто нема разлика,

^3:23 сите згрешија и лишени се од славата Божја.

^3:24 Но ќе бидат оправдани преку дар, со Божјата благодат, а преку откупот во Исус Христос.

^3:25 Него Бог Го постави со крвта Своја да биде жртва за помирување преку ве­рата, за да ја покаже Својата праведност во опростувањето на поранешните гревови, во времето на Божјото долготрпение,

^3:26 за да ја покаже Својата праведност во сегашно време, дека е Тој справедлив и дека го оправдува секого што верува во Исус.

^3:27 Каде е, пак, пофалбата? Таа е ис­клучена. Според кој закон? Дали според оној на делата? Не, туку според законот на верата.

^3:28 Така ние заклучуваме дека човекот се оправдува со верата, без делата на Законот.

^3:29 Или можеби Бог е пак само на Ју­дејците, а не и на незнабошците? Се разбира, Тој е и на незнабошците,

^3:30 бидејќи еден е Бог, Кој ќе ги оправда обрезаните по вера и необрезаните преку вера.

^3:31 А дали го укинуваме Законот преку верата? Никако, туку уште посилно го утврдуваме.

^4:1 А што би можеле да кажеме дека добил нашиот прататко по тело Авраам?

^4:2 Зашто ако Авраам се оправдал со дела, тој заслужува пофалба, но не пред Бога.

^4:3 Впрочем што вели Писмото? – „Му поверува Авраам на Бога, и тоа му се сметаше за праведност.“

^4:4 На оној што работи, платата му следува не по милост, туку по долг.

^4:5 Напротив, оному, кој не работи, а верува во Оној Кој го оправдува без­божникот, верата му се смета за праведност.

^4:6 Така и Давид го нарекува блажен оној човек, кому Бог му смета за пра­ведност независно од делата, велејќи:

^4:7 „Блажени се оние чии беззаконија се простени и чии гревови се покриени;

^4:8 блажен е оној човек кому Бог нема да му смета за грев!“

^4:9 А дали ова блаженство се однесува са­мо за обрезаните или и за необрезани­те? Бидејќи велиме дека на Авраам ве­ра­та му се сметаше за праведност.

^4:10 Кога му се сметаше? По обрезанието или пред обрезанието? Не по обре­занието, туку пред обрезанието.

^4:11 И знакот на обрезанието тој го доби како печат на праведност што доаѓа од верата, која ја имаше пред обрезанието, за да биде татко на сите необрезани што веруваат, та и ним тоа да им се смета за праведност,

^4:12 и да им биде татко на обрезаните, но не на оние кои обрезанието само го примиле, туку кои врват и по стапките на верата од нашиот татко Авраам, пред обрезанието.

^4:13 Впрочем ветувањето кон Авраам или кон семето негово – дека ќе биде наследник на светот – беше дадено не преку Законот, туку преку праведноста на верата.

^4:14 Зашто ако можат да бидат наследници само оние што имаат Закон, то­гаш и верата нема никакво значење, и ветувањето е поништено;

^4:15 зашто Законот породува гнев; каде што, пак, нема Закон, нема ни престап.

^4:16 Затоа тоа е од верата, за да биде по милост, та и ветувањето да биде заздра­вено не само по Законот, туку и по ве­ра­та за сите потомци Авраамови, кој ни е татко на сите нас,

^4:17 според напишаното: „Те поставив да бидеш татко на многу народи“ – пред Бога, Кому тој Му поверува, Кој ги оживува мртвите и го повикува да суш­тествува, она што не суштествува.

^4:18 Авраам, без никаква основа за на­деж, поверува со надеж дека ќе стане татко на многу народи, според рече­но­то: „Такво ќе биде твоето потомство.“

^4:19 И откако не ослабна верата негова, тој не помисли дека телото негово е веќе безживотно, зашто беше речиси стогодишен, и дека утробата Сарина е речиси веќе безживотна;

^4:20 и во ветувањето Божјо не се посомнева со неверие, туку остана со цврста вера и Го прослави Бога,

^4:21 наполно уверен дека Тој е силен да го изврши она што го ветил.

^4:22 Затоа тоа му се сметаше за праведност.

^4:23 Но, не само за него е напишано де­ка му се сметаше,

^4:24 туку и за нас: ќе ни се смета, ако ве­руваме во Оној, Кој Го воскресна од мртвите Исус Христос, нашиот Господ,

^4:25 предаден за нашите гревови и вос­креснат за наше оправдание.

^5:1 И така, оправдани преку верата, имаме мир со Бога, преку нашиот Господ, Исус Христос.

^5:2 Преку Него со верата добивме и пристап кон оваа благодат, во која сто­име, и се гордееме со надежта во славата Божја.

^5:3 Но не само тоа, туку се гордееме и со маките, знаејќи дека од маката се ра­ѓа трпението;

^5:4 од трпението, пак – искуство, а од искуството – надеж.

^5:5 Надежта пак, не посрамотува. Заш­то љубовта Божја е излеана во нашите срца преку нам дадениот Свети Дух.

^5:6 Зашто, уште кога бевме слаби, Христос во одреденото време умре за безбожниците.

^5:7 Навистина, тешко би можел некој да умре за праведник, а за добар, можеби, некој и би се решил да умре.

^5:8 Но Бог ја докажа љубовта Своја кон нас, со тоа што Христос умре за нас, уште додека бевме грешни.

^5:9 Затоа сега, откако веќе сме оправдани со крвта Негова, многу повеќе ќе се спасиме преку Него од гревот.

^5:10 Зашто, ако се помиривме со Бога преку смртта на Неговиот Син, уште додека бевме непријатели, тогаш уште повеќе ќе се спасиме преку Неговиот живот, откако сме се помириле.

^5:11 А освен тоа, и се фалиме со Бога преку нашиот Господ Исус Христос, преку Кого добивме сега помирување.

^5:12 Затоа, како што гревот влезе во светот преку еден човек, а преку гревот – смртта, по таков начин и смртта премина на сите луѓе преку еден човек, зашто сите згрешија.

^5:13 Навистина и порано уште пред За­конот имаше грев во светот, но гревот како таков не може да се прифати, кога нема закон.

^5:14 А сепак смртта царуваше уште од Адам, па сѐ до Мојсеј и над оние што не погрешија според престапот на Адам. Тој е пралик на Оној што требаше да дојде.

^5:15 Но со дарот не е исто како и со престапот. Зашто ако поради престапот на еден изумреа мнозина, тогаш Бож­ја­та благодат и дарот преку благодатта на еден Човек, Исус Христос, во многу поголемо изобилство ќе се излее врз мнозина.

^5:16 А тој дар е сосема поинаков од гре­вот на еден што погрешил, зашто су­де­њето за еден престап води кон осудува­ње, а дарот – од многу престапи кон оправдување.

^5:17 Бидејќи, доколку со престапувањето на еден завладеала смртта преку ед­ниот, дотолку повеќе оние, што го при­мија изобилието на благодатта и дарот на праведноста, ќе царуваат во животот преку еден – Исус Христос.

^5:18 И така, како што преку еден прес­тап дојде осудувањето на сите луѓе, та­ка и преку праведното дело на еден дој­де врз сите луѓе оправданието, кое дава живот.

^5:19 Зашто, како што преку непос­луш­носта на еден човек мнозина станаа грешни, така исто и преку послушноста на еден, мнозина ќе станат праведни.

^5:20 А притоа дојде и Законот за да се наголеми престапот. Каде што, пак, се намножи гревот, таму благодатта се јавува во голема изобилност,

^5:21 та, како што гревот завладеал со смртта, така и благодатта да завладее преку праведноста за живот вечен, преку Исус Христос, нашиот Господ.

^6:1 Што, пак, да речеме? Ќе останеме ли во гревот, за да се наголеми бла­годатта? Никако!

^6:2 Ние, кои сме умреле за гревот, како да живееме во него уште?

^6:3 Зар не знаете дека сите оние што бевме крстени во Исус Христос, во Неговата смрт бевме крстени.

^6:4 И така, ние се погребавме со Него преку крштавањето во смртта, за да мо­жеме, како што Христос воскресна од мртвите преку славата на Отецот, и ние така да живееме нов живот.

^6:5 Зашто, ако сме сраснати со Него во еднаква смрт, ќе бидеме соучесници и во воскресението,

^6:6 знаејќи дека нашиот стар човек е распнат со Него, за да биде уништено гревовното тело, па да не бидеме веќе робови на гревот;

^6:7 бидејќи, кој е мртов, тој е ослободен од гревот.

^6:8 А ако сме умреле со Христос, веруваме дека со Него и ќе живееме,

^6:9 знаејќи дека Христос, откако вос­кресна од мртвите, не умира повеќе: смртта нема веќе власт над Него.

^6:10 Тоа што Тој умре, за гревот умре еднаш засекогаш, а животот што го жи­вее, за Бога го живее.

^6:11 Па така и вие сметајте се мртви за гревот, а живи за Бога во Христос Исус, нашиот Господ.

^6:12 И гревот да не царува во вашето смртно тело, за да не им се покорувате на телесните наслади!

^6:13 Не препуштајте му ги на гревот ва­шите органи на телото како орудија на неправедноста, туку препуштете Му се на Бога како оние што оживеале од мртвите, и вашите органи на телото како орудија на праведноста.

^6:14 Гревот нема да господари над вас, зашто вие не сте под Законот, туку под благодатта.

^6:15 Па што? Да грешиме ли, бидејќи не сме под Законот, туку под благодатта? Тоа никако!

^6:16 Дали знаете дека, ако му се предавате некому како робови за послуш­ност, робови сте му на оној кому му се покорувате: или на гревот, кој води во смрт, или – на послушноста, која води кон праведност?

^6:17 Но, благодарејќи Му на Бога, вие, иако бевте робови на гревот, од сѐ срце се покоривте на оној образец на поука, на која ѝ се предадовте.

^6:18 И така ослободувајќи се од гревот, вие станавте робови на праведноста.

^6:19 Ви зборувам како човек, поради слабоста на вашата човечка природа. Како што ги препуштивте органите на вашето тело во телесна служба на не­чистотата и беззаконието за беззаконие, така и сега оставете ги деловите од ва­шето тело да ѝ робуваат на праведноста која води во светост.

^6:20 Додека му бевте робови на гревот, бевте слободни од праведноста.

^6:21 А каков плод имавте тогаш? Дела, од кои сега се срамувате, бидејќи нив­ни­от крај е смртта.

^6:22 Но сега, кога се ослободивте од гре­вот и Му станавте служители на Бога, имате плод кој води во светост, а крајот – животот вечен.

^6:23 Зашто, платата, што ја дава гревот, е смрт, а подарокот од Бога е живот ве­чен во Христос Исус, нашиот Господ.

^7:1 Или, пак, не знаете, браќа, – им зборувам на такви што го познаваат Законот – дека Законот има власт над човекот додека е тој жив?

^7:2 Омажената жена е поврзана преку законот со мажот, додека е тој жив; ако умре мажот, таа се ослободува од за­ко­нот, кој ја сврзал со мажот.

^7:3 Затоа, ако се омажи за друг маж, до­дека ѝ е уште жив нејзиниот маж, таа ќе стане прељубница; ако, пак, умре ма­жот, таа е слободна од законот, и нема да биде прељубница, кога ќе се омажи за друг човек.

^7:4 Па така и вие, браќа мои, за Законот преку телото на Исус Христос умревте, за да Му припаднете на Друг, на Оној Кој беше воскреснат од мртвите, та да Му принесеме плод на Бога.

^7:5 Зашто, кога живеевме во телото, то­гаш страстите гревовни, преку Законот, дејствуваа во органите, за да ѝ прине­се­ме плод на смртта;

^7:6 но сега, ние сме слободни од Зако­нот, откако умревме за она за што тој нѐ држеше врзани, за да Му служиме на Бога со обновен дух, а не според старата буква.

^7:7 Што да речеме пак? Зар Законот е грев? Никако! Но јас го разбрав гревот преку Законот, зашто и похотата не би ја познал, ако Законот не велеше: „Не биди похотлив!“

^7:8 Но гревот, поттикнат од заповедта, предизвика во мене секаква похота; бидејќи гревот без Законот е мртов.

^7:9 Некогаш живеев без Законот; но ко­га дојде заповедта, гревот оживеа.

^7:10 Јас, пак, умрев, и се покажа дека за­поведта, назначена за да даде живот, ис­тата води во смрт,

^7:11 зашто гревот, поттикнат од за­по­ведта, ме измами и преку неа ме ум­р­т­ви.

^7:12 Така, значи, Законот е свет, и за­по­ведта света, справедлива и добра.

^7:13 Па така, доброто ли за мене стана смрт? Никако! Но гревот, за да се по­ка­же дека е грев, ми предизвикува преку доброто смрт, та преку заповедта гре­вот да стане премногу грешен.

^7:14 Зашто знаеме дека Законот е ду­хо­вен, а јас, пак, сум телесен, продаден на гревот како роб.

^7:15 Не го разбирам тоа што го правам; бидејќи не го правам она што сакам, ту­ку она што го мразам, тоа го правам.

^7:16 Ако, пак, го правам она што не го сакам, тогаш се согласувам со Законот дека е добар.

^7:17 Значи, тоа веќе не го правам јас, ту­ку гревот, што живее во мене.

^7:18 Јас знам дека во мене, односно во моето тело, не живее доброто; навистина желба за добро во мене има, но не и сила да го правам тоа.

^7:19 Зашто не го правам доброто, што сакам да го правам, туку злото, што не сакам да го правам.

^7:20 А штом го вршам она што не го са­кам, не го вршам веќе јас, туку гревот, кој живее во мене.

^7:21 И така, во себе наоѓам ваков закон: кога сакам да го правам доброто, злото ми е близу.

^7:22 Бидејќи, според својот внатрешен човек наоѓам наслада во законот Божји,

^7:23 но во своите телесни делови гледам друг закон, кој војува против законот на мојот ум и ме држи заробен во грево­в­ниот закон, кој е во моите органи.

^7:24 Колку несреќен човек сум јас! Кој ќе ме избави од ова тело на смртта?

^7:25 Му благодарам на својот Бог преку Исус Христос, нашиот Господ. И така, јас самиот со умот свој му служам на Божјиот закон, а со телото – на гревов­ниот закон.

^8:1 И сега нема никакво осудување за оние кои се во Исус Христос.

^8:2 Зашто законот на Духот, кој дава живот во Христос Исус, ме ослободи од законот на гревот и на смртта.

^8:3 Она, што законот не можеше да го направи, бидејќи беше ослабен поради телото, го изврши Бог, испраќајќи Го Синот Свој во тело, подобно на телото на гревот, и како жртва за гревот, Тој го осуди гревот во телото,

^8:4 за да се исполни заповедта на За­ко­нот во нас, кои живееме не по телото, туку по Духот.

^8:5 Зашто оние кои живеат по тело, копнеат за телесното, а кои живеат по Дух – за духовното.

^8:6 Копнежот на телото е смрт, а коп­не­жот на духот – живот и мир.

^8:7 Зашто копнежот на телото е не­при­ја­телство против Бога, тој не му се под­редува на законот Божји затоа што не може.

^8:8 А оние, кои живеат по телото, не можат да Му се допаднат на Бога.

^8:9 Вие живеете не по тело, туку по Дух, само тогаш ако Духот Божји жи­вее во вас. Ако, пак, некој нема Дух Христов, тој не е Негов.

^8:10 Ако, пак, Христос е во вас, телото е мртво за грев, а духот живее поради праведноста.

^8:11 Но ако Духот на Оној Кој Го вос­кресна Исус од мртвите живее во вас, то­гаш Оној Кој Го воскресна Христос од мртвите, ќе ги оживотвори и вашите смртни тела преку Својот Дух, Кој жи­вее во вас.

^8:12 И затоа, браќа, ние не сме му дол­жници на телото за да живееме по телото;

^8:13 бидејќи, ако живеете по телото, ќе умрете; но, ако преку Духот ги умртвувате делата на телото, ќе бидете живи.

^8:14 Сите оние што се управуваат по Ду­хот Божји, се синови Божји;

^8:15 зашто вие не примивте дух на ропство, за да бидете во страв, туку Го при­мивте Духот на посинувањето, преку Кого велиме: „Ава, Оче!“

^8:16 Самиот Дух му сведочи на нашиот дух дека ние сме чеда Божји.

^8:17 А ако сме, пак, чеда, ние сме и нас­ледници: наследници на Бога и со­на­следници Христови, но само ако со Не­го страдаме, та со Него и да се прославиме.

^8:18 Зашто мислам дека страдањата на сегашното време не се ништо спрема славата која треба да се открие кон нас.

^8:19 И секое создание со нетрпение го очекува откривањето на синовите Бож­ји,

^8:20 зашто и созданието не ѝ се покори на суетата доброволно, туку по волјата на Оној Кој го покори, а со надеж,

^8:21 дека и самото создание ќе се ослободи од ропството на распадливоста при славното ослободување на чедата Божји.

^8:22 Зашто знаеме дека целото создание заедно со нас стенка како во породилни болки.

^8:23 И не само тоа, туку и ние самите, кои ги имаме првините на Духот, воз­див­нуваме во себе, очекувајќи посинување и откупување на нашето тело.

^8:24 Зашто со таа надеж бевме спасени. А надежта што се гледа не е вистинска надеж. Зашто, кој би се надевал во тоа што го гледа?

^8:25 Кога се надеваме, пак, на она што не го гледаме, со трпение го очекуваме.

^8:26 Исто така и Духот нѐ поткрепува во нашата немоќ; бидејќи ние не знаеме како треба да се молиме. Па сепак, Ду­хот Сам посредува за нас со не­ис­ка­жливо воздивнување.

^8:27 А Оној Кој ги истражувал срцата, знае каква е мислата на Духот, бидејќи Тој по волјата на Бога посредува за све­тиите.

^8:28 А знаеме дека на оние што Го љу­бат Бога и се повикани по Негова волја, сѐ им содејствува за добро;

^8:29 зашто оние, кои однапред ги позна, нив и ги предопредели да бидат сооб­разни со ликот на Неговиот Син, та Тој да биде првороден меѓу многуте браќа.

^8:30 А оние што ги предопредели, тие и ги повика, и кои ги повика, тие и ги оп­равда; кои ги оправда, тие и ги прос­ла­ви.

^8:31 Што да речеме, пак, на ова? Ако е Бог со нас, кој ќе е против нас?

^8:32 Оној, Кој не Го поштеди ни Својот сопствен Син, туку Го предаде за нас сите, зарем нема да ни подари со Него сѐ?

^8:33 Кој ќе ги обвини избраниците Божји? Бог е Тој Кој ги оправдува!

^8:34 Кој е тој што ќе суди? Христос Исус, Кој умре, но уште и воскресна, Кој е од десната страна на Бога и се зас­тапува за нас!

^8:35 Кој ќе нѐ одвои од љубовта кон Христос? Дали неволјата? Или маката? Или прогонот? Или гладот? Или голо­тијата? Или погибелта? Или мечот?

^8:36 Како што е напишано: „Заради Те­бе секогаш нѐ убиваат; нѐ сметаат како овци за клање.“

^8:37 Но во сето тоа стануваме повеќе од победници преку Оној Кој нѐ возљуби.

^8:38 Зашто сигурно знам дека ни смртта, ни животот, ни ангелите, ни влас­ти­те, ни сегашноста, ни иднината,

^8:39 ни височината, ни длабочината, ни­ту, пак, кое било друго создание нема да може да нѐ оддели од љубовта Божја во Христос Исус, нашиот Господ.

^9:1 Ви зборувам вистина во името на Христос, не лажам – тоа го сведочи мојата совест во Светиот Дух –

^9:2 дека има голема тага и непрестана болка во моето срце.

^9:3 Зашто повеќе би сакал јас да бидам проклет и одвоен од Христос за браќата свои, моите сродници по тело.

^9:4 Тие се Израелци – ним им припаѓа посинувањето и славата и заветите, ним им беше даден Законот, и богослужење­то и ветувањата;

^9:5 нивни се и татковците, од кои по­тек­нува и Христос, Кој е Бог на сите, бла­гословен до века. Амин!

^9:6 А не е можно словото Божјо да из­не­ве­рило: бидејќи не се Израел сите оние што се од Израел.

^9:7 Ниту, пак, се сите потомци Авра­амови, затоа што се негови чеда; но ре­че­но е: „Од Исак потомството ќе се на­ре­че со твое име.“

^9:8 Односно, не чедата на телото се чеда Божји, туку чедата на ветувањето ќе се признаат како потомци.

^9:9 Бидејќи зборовите на ветувањето се овие: „Во тоа време ќе дојдам и Сара ќе има син.“

^9:10 И не само таа, но и Ревека, која на­еднаш зачна од Исак, нашиот татко,

^9:11 зашто, уште додека не се беа родиле близнаците и сѐ уште ништо не беа на­правиле, добро или лошо, за да остане Божјата одлука, онаа според слободен избор, да не зависат од делата, туку

^9:12 според Оној Кој повикува, ѝ беше речено: „Постариот ќе му служи на по­младиот“,

^9:13 како што е напишано: „Јаков го воз­љубив, а Исав го намразив.“

^9:14 Што да речеме пак? Зар има не­правда во Бога? Никако!

^9:15 Зашто Тој му рече на Мојсеј: „Ќе покажам милост кон оној што ќе го по­милувам, и сожалување кон оној што ќе го сожалам.“

^9:16 И затоа, изборот не зависи од оној кој пожелува, ниту од оној кој трча, ту­ку од Бога, Кој покажува милост.

^9:17 Зашто Писмото му вели на фа­ра­онот: „Токму за тоа те издигнав, за да ја покажам над тебе Својата моќ и името Мое да биде проповедано по целата земја.“

^9:18 Па така, му искажува милост кому што сака, и го закоравува кого што са­ка.

^9:19 Но ти секако ќе ми речеш: „А зош­то тогаш уште нѐ кори?“ А кој може да се спротивстави на Неговата волја?

^9:20 Ама, човеку, кој си ти што така се спориш со Бога? Зарем она што е ракотворено ќе му рече на својот мајстор: зошто си ме направил такво?

^9:21 Или, пак, грнчарот – зарем не е гос­подар над својата глина, па од една и ис­та смеса да направи еден сад за почесна, а друг за нечесна употреба?

^9:22 Што, ако Бог, сакајќи да го покаже гневот Свој и да ја пројави Својата моќ, со голема долготрпеливост трпел некои садови на гневот, приготвени за погибел,

^9:23 за да го покаже богатството на Сво­јата слава над садовите на милосрдието што Тој однапред ги приготвил за сла­ва,

^9:24 над нас, кои нѐ повика не само од Јудејците, туку и од незнабошците?

^9:25 Така се вели и во книгата на Осија: „Ќе го наречам Мој народ оној кој не беше Мој народ, и возљубена – онаа што не беше возљубена.“

^9:26 И на она место, каде што им беше речено: „Вие не сте Мој народ“, таму ќе бидат наречени синови на живиот Бог.

^9:27 А Исаија извика за Израел: „Кога Израеловите синови би биле бројни како морскиот песок, само остатокот ќе биде спасен“,

^9:28 зашто ќе го заврши делото и ќе реши по правда: „Господ ќе го изврши во потполност словото на земјата.“

^9:29 И како што прорече Исаија: „Ако Господ Саваот не ни беше оставил потомство, ќе станевме како Содом и ќе заприлегавме на Гомора.“

^9:30 И што да кажеме сега? Незна­бош­ците, кои не бараа праведност, добија пра­ведност, и тоа праведност што доаѓа од верата.

^9:31 И Израел, кој тежнееше кон не­ка­ков закон за праведност, не го достигна Законот на правдата.

^9:32 Зошто? Зашто не го побара од вера, туку од делата на Законот. Се препна од каменот за сопнување,

^9:33 како што е напишано: „Еве, по­ла­гам на Сион камен за сопнување и кар­па за соблазна; и секој, кој верува во Не­го нема да се посрами.“

^10:1 Браќа, желбата на моето срце и на мојата молитва кон Бога за Израел е за негово спасение.

^10:2 Јас им сведочам дека тие имаат рев­ност за Бога, но не според сознанието.

^10:3 Зашто, не знаејќи за Божјата пра­ведност и тежнеејќи да воспостават сво­ја сопствена праведност, тие не ѝ се подредија на Божјата праведност,

^10:4 бидејќи крајната цел на Законот е Христос, за да биде оправдан секој што во Него верува.

^10:5 Мојсеј пишува за праведноста на Законот: „Кој ќе го исполни, тој ќе биде преку него жив.“

^10:6 А праведноста од верата вели: „Да не речеш во срцето свое: Кој ќе се ис­ка­чи на небото?“, што значи да се симне Христос,

^10:7 или: „Кој ќе слезе во бездната?“, што значи да се изведе Христос од мртвите!

^10:8 А што вели таа? – „Блиску до тебе е словото, во твојата уста и во твоето ср­це“, односно словото на верата, што го проповедаме,

^10:9 зашто, ако со устата исповедаш дека Исус е Господ и во срцето свое поверуваш дека Бог Го воскресна од мртвите, ќе се спасиш;

^10:10 бидејќи со срцето се верува за оправдание, а со устата се исповеда за спасение.

^10:11 А и Писмото вели: „Секој кој верува во Него, нема да се посрами.“

^10:12 Нема разлика меѓу Јудеец и Елин, зашто еден и ист е Господ на сите, богат за сите кои Го повикуваат.

^10:13 Бидејќи секој кој ќе го повика име­то Господово, ќе биде спасен.

^10:14 Но како да Го повикаат Оној во Ко­го не поверувале? Како, пак, да поверуваат во Оној за Кого не слушнале? А ка­ко да слушнат, ако нема кој да про­по­веда?

^10:15 И како да проповедаат, ако не бидат испратени, како што е напишано: „Кол­ку им се прекрасни нозете на оние, што благовестат мир, што го благовестат доброто.“

^10:16 Но Евангелието сите не го пос­лу­шаа. Зашто Исаија вели: „Господи, кој поверува во она што го проповедавме?“

^10:17 Затоа, верата доаѓа од слушањето на пораката, а пораката – од Божјото слово.

^10:18 Но велам: зар тие не слушнаа? На­против. „Гласот им се разнесе по целата земја, и зборовите нивни – до краиш­тата на вселената.“

^10:19 Пак велам: зар Израел не разбра? Најнапред Мојсеј кажа: „Јас ќе ве раздразнам до љубомора со оние кои не се народ; со неразумен народ ќе ве раз­гне­вам.“

^10:20 А Исаија се осмели да каже: „Ме најдоа оние кои не Ме бараа, им се от­крив на оние, кои не прашаа за Мене.“

^10:21 За Израел, пак, вели: „Постојано ги подавав рацете Свои кон народ непослу­шен и бунтовен.“

^11:1 И затоа, ви велам: Зар Бог го отфрли Својот народ? Никако! Зашто и јас сум Израелец, од семето Авраамово, од коленото Венијаминово.

^11:2 Бог не го отфрли Својот народ, кој однапред го одбра. Или, пак, не знаете што кажува Писмото за Илија, како тој Му се пожали на Бог Израелов, велеј­ќи:

^11:3 „Господи, ги убија пророците Твои и ги раскопаа жртвениците Твои; јас ос­танав сам, и сакаат да ми ја земат душа­та.“

^11:4 А како му вели Божјиот одговор: „Си оставив седум илјади мажи, кои не ги свиткаа колената пред Ваал.“

^11:5 Така и во сегашно време има еден остаток избран по благодат.

^11:6 Но, ако е по благодат, не е веќе по дела, зашто тогаш благодатта не би би­ла благодат.

^11:7 И што тогаш? Израел не го доби она што го бараше; избраните, пак, го добија, а другите се закоравија,

^11:8 како што е напишано: „Бог им даде дух што не чувствува: очи да не гледаат и уши да не слушаат, сѐ до денешниов ден.“

^11:9 И Давид вели: „Трпезата нивна да им биде стапица, клопка, соблазна и от­плата;

^11:10 да им се замрачат очите нивни за да не гледаат, и грбот нивни да им се свитка засекогаш.“

^11:11 Ви велам пак: зар се сопнаа за да паднат? Не! Но со нивниот престап дој­де спасението за незнабошците, за да се возбуди во нив ревност.

^11:12 Ако, пак, нивниот престап значи богатство за светот, и нивниот намален број – богатство за незнабошците, колку повеќе ќе значи нивната потполност.

^11:13 Вам, незнабошци, ви велам; до кол­ку сум јас апостол на незнабошците, ја прославувам својата служба,

^11:14 та некако да возбудам ревност во својот род по тело, и некого од нив да спасам.

^11:15 Зашто, ако нивното отфрлање зна­чи измирување за светот, тогаш што ли друго ќе значи нивното примање, ако не оживување од мртвите?

^11:16 Ако првиот дел од тестото е свет, тогаш свето е и целото тесто: и ако е коренот свет, свети се и гранките.

^11:17 Ако, пак, некои од гранките се ск­р­шени, а ти, кој си дива маслинка, си бил прикалемен на нивното место и си ста­нал заедно со нив соучесник во сочниот корен на маслинката,

^11:18 не биди горделив пред гранките! А ако сепак, се возгордееш, треба да зна­еш дека ти не го држиш коренот, туку коренот тебе!

^11:19 Но ти тогаш ќе кажеш: гранките беа откршени за да бидам јас прикалемен.

^11:20 Добро. Тие поради неверие беа от­кршени, а ти поради вера се држиш: не­мој да бидеш горделив, туку имај страв.

^11:21 Зашто, ако Бог не ги поштедил при­родните гранки, нема ни тебе да те поштеди.

^11:22 Гледај ја, пак, Божјата благост и строгост: строгост кон отпаднатите, а благост кон тебе, ако издржиш во бла­госта; во спротивно, и ти ќе бидеш от­сечен.

^11:23 Но, тие, ако не останат во неверието, ќе бидат прикалемени, зашто Бог има моќ пак да ги прикалеми.

^11:24 Зашто, ако си ти откинат од мас­линка која е по природа дива, и против природата си прикалемен на питома маслинка, тогаш колку полесно ќе би­дат прикалемени на својата маслинка оние кои по природа потекнуваат од неа.

^11:25 Сакам, браќа, за да не си помислите во себе дека сте мудри, да ја знаете оваа тајна: дека закоравувањето само со еден дел падна врз Израел, додека да настапи потполноста на незнабошците.

^11:26 И така целиот Израел ќе биде спа­сен, како што е напишано: „Ќе дојде од Сион Ослободителот и ќе ја одврати безбожноста од Јаков.

^11:27 И тоа им е ним завет од Мене кога ќе ги одземам нивните гревови.“

^11:28 Со оглед на Евангелието, тие се не­пријатели Божји поради вас; но со оглед на изборот, тие се возљубени од Бога за­ради татковците,

^11:29 зашто даровите и повикот Божји се неотповикливи.

^11:30 Како што и вие некогаш бевте не­послушни кон Бога, а сега се здобивте со милост, поради нивната непослуш­ност,

^11:31 така и тие сега станаа непослушни, поради вашето помилување, та и самите да се здобијат со милост.

^11:32 Зашто Бог ги затвори сите со не­послушност, па кон сите да покаже ми­лост.

^11:33 О, длабочино на богатство, мудрост и знаење Божјо! Колку се несфатливи Неговите судови и неистражливи Него­ви­те патишта!

^11:34 Зашто, кој ја познал мислата на Господ? Или, кој Му бил советник?

^11:35 Или, кој однапред Му дал нешто за да му биде отплатено?

^11:36 Зашто, сѐ е од Него, според Него и за Него. Нему слава во вечни векови. Амин!

^12:1 Браќа, во името на Божјото милосрдие ве молам подајте ги те­лата ваши во жртва жива, света и благоугодна на Бога, како ваша духовна богослужба.

^12:2 Не сообразувајте се со овој век, туку преобразете се со возобновување на ва­шиот ум за да можете да испитувате и осознавате што е волјата Божја: што е добро, благоугодно и совршено.

^12:3 Зашто, заради благодатта што ми е мене дадена, на секого од вас му ка­жу­вам да нема за себе повисоко мислење отколку што треба да има; туку нека има за себе поскромно мислење за да расудува според мерката на верата што Бог на секого му ја одмерил.

^12:4 Зашто, како што во едно тело имаме многу органи, но сите органи не деј­ствуваат на еднаков начин,

^12:5 така и ние мнозина сме едно тело во Христос, а секој поединечно сме органи еден на друг.

^12:6 Според дадената благодат имаме различни дарби: ако е тоа пророчка дарба, тогаш нека биде во сразмерот со верата;

^12:7 ако е тоа дарба за служење, нека служи; ако ли е пак тоа дарба за поу­чу­вање – нека поучува!

^12:8 Ако е пак за утешител – нека уте­шу­ва; дарител ли, нека дарува штедро; кој управува, нека управува со усрдност; кој прави милосрдие, нека го врши тоа со добра волја.

^12:9 Љубовта нека не биде лицемерна; стојте настрана од злото, прилепувајте се кон доброто.

^12:10 Со својата братска љубов сакајте се срдечно едни со други; натпреварувајте се во почитувањето еден кон друг.

^12:11 Во усрдноста да не сте колебливи; бидете со горлив дух; служете Му на Господ;

^12:12 радувајте се во надежта; во маката бидете трпеливи, а во молитвата постојани;

^12:13 помагајте им на светиите во нивни­те потреби; трудете се да бидете госто­прим­ливи;

^12:14 благословувајте ги оние што ве го­нат; благословувајте ги и не ги проколнувајте.

^12:15 Радувајте се со оние што се радува­ат и плачете со оние што плачат!

^12:16 Бидете меѓу себе едномислени; не ставајте си во умот високи работи, туку предајте се кон скромни нешта; не мислете дека сте мудри;

^12:17 и никому не враќајте зло за зло, а размислувајте за тоа што е добро пред сите луѓе.

^12:18 Ако е можно, доколку тоа зависи од вас, бидете во мир со сите луѓе.

^12:19 Не одмаздувајте се, возљубени, за себе, туку дајте му место на Божјиот гнев. Зашто е напишано: „Одмаздата е Моја, Јас ќе отплатувам – вели Господ.“

^12:20 И така, ако непријателот твој е гла­ден, нахрани го; ако е жеден, напој го; зашто, правејќи го тоа, ти ќе му натрупаш жар на главата негова.

^12:21 Не допуштај злото да те победи, туку победи го злото со добро.

^13:1 Секоја душа да им се потчинува на претпоставените власти, заш­то нема власт што не е дадена од Бога, и оние што ги има се одредени од Бога.

^13:2 Затоа, оној што се противи на власта, тој се противи на Божјата наредба. А оние, што се противат, ќе паднат под осуда.

^13:3 Зашто, началниците не се страшни за добрите дела, туку за лошите; сакаш ли, пак, да не се плашиш од власта, тогаш прави добри дела, па ќе добиеш и пофалба од неа;

^13:4 зашто таа е служител Божји за твое добро. Ако, пак, правиш зло, тогаш страхувај, бидејќи таа не носи залудо оружје; таа е служител Божји и со гнев се одмаздува на оној што прави зло.

^13:5 Затоа е нужно да се покорувате, и тоа не само поради страв, туку и поради совеста своја.

^13:6 Затоа и данок плаќате, зашто тие се Божји службеници, и со тоа постојано се занимаваат.

^13:7 И така, дајте секому што сте му дол­жни: кому сте му должни данок – нека му се даде данок; кому царина – царина; кому страхопочит – страхопочит; кому чест – чест.

^13:8 И не должете никому ништо освен да се сакате еден со друг; зашто оној што го љуби ближниот, го исполнува Законот.

^13:9 Бидејќи заповедите: „Не прави прељуба, не убивај, не кради, не сведочи лажно, не барај туѓо!“, и секоја друга заповед се содржат во овие зборови: „Љуби го ближниот како самиот себеси!“

^13:10 Љубовта не му прави зло на ближ­ниот; и така, љубовта е исполнување на Законот.

^13:11 И тоа правете го, знаејќи го ова време: веќе дојде часот да се разбудите од сонот, зашто спасението е сега поблиску до нас отколку кога поверувавме.

^13:12 Ноќта одминува, а денот се прибли­жи; да ги отфрлиме, пак, сите дела на мракот и да се облечеме во оружјето на светлината.

^13:13 Да живееме пристојно како дење – не во срамни гоштевки и пијанство, не во блуд и нечистотија, ниту, пак, во пре­пирка и завист;

^13:14 туку облечете се во Господ Исус Христос, и грижата за телото не прет­ворајте ја во страсти.

^14:1 Слабиот во вера прифатете го, но без расправии за мислењата!

^14:2 Еден верува дека може да јаде сѐ, а слабиот во верата јаде само зеленчук.

^14:3 Кој јаде, нека не го укорува оној што не јаде; и кој не јаде, нека не го осудува оној што јаде, бидејќи Бог го прифатил.

^14:4 Кој си ти што му судиш на туѓ слу­га? Пред својот господар тој стои или паѓа, а ќе стои исправено, зашто Бог има моќ да го исправи.

^14:5 Така некој разликува еден ден од друг, а некој друг, пак, сите денови ги смета еднакви. Секој нека биде наполно уве­рен во своето мислење.

^14:6 Оној што ги разликува деновите, ги разликува за Господ; и кој не ги разли­кува деновите, за Господ не ги разликува. Кој јаде, за Господ јаде, зашто Му благодари на Бога; и кој не јаде, за Господ не јаде и Го фали Бога.

^14:7 Зашто никој од нас не живее за себе и никој не умира за себе;

^14:8 туку, било да живееме или да умира­ме, за Господ живееме и за Господ умираме, – ние Му припаѓаме на Господ. Според тоа – живееме ли, умираме ли – Господови сме.

^14:9 Бидејќи Христос затоа и умре и вос­кресна и оживеа, за да господари и над мртвите, и над живите.

^14:10 А ти, зошто го осудуваш братот свој! Или ти, што го укоруваш братот свој? Зашто сите ќе застанеме пред су­дот Христов.

^14:11 Зашто е напишано: „Јас сум жив, ве­ли Господ, зашто пред Мене ќе се свитка секое колено и секој јазик ќе Го славослови Бога.“

^14:12 И така, секој од нас ќе одговара пред Бога за себе.

^14:13 Затоа, пак, да не се судиме еден со друг, туку подобро расудувајте за тоа вака: не поставувај му на својот брат спрепка или соблазна.

^14:14 Знам и уверен сум преку Господ Исус Христос дека нема ништо нечисто само по себе; освен кога некој мисли де­ка е нешто нечисто, за него тоа е нечис­то.

^14:15 А ако, пак, братот твој се скрби по­ради тоа што го јадеш, ти веќе не пос­тапуваш според љубовта. Не погубувај го со своето јадење оној за кого Христос умре.

^14:16 Нека не се хули на она што е добро според вас!

^14:17 Царството Божјо не е во јадењето или пиењето, туку во праведност и мир и радост во Светиот Дух.

^14:18 Зашто, оној кој Му служи на Хрис­тос со овие работи, тој Му се допаѓа на Бога и мил им е на луѓето.

^14:19 И така, да го бараме она што служи за мир и взаемно надградување.

^14:20 Поради јадење не уривај го делото Божјо! Навистина сѐ е чисто, а тешко е за оној човек, кој јаде поради соблазна;

^14:21 подобро е да не јадеш месо, да не пиеш вино и да не правиш ништо од кое братот твој би можел да се сопне, или да се соблазнува, или, пак, да слабее.

^14:22 Имаш ли вера? Имај си ја за себе пред Бога. Блазе на оној кој не се осудува себе самиот за она што го одобрува.

^14:23 А ако некој се сомнева кога јаде, осуден е; зашто не јаде со вера; а сѐ што не е според верата, грев е.

^14:24 На Оној кој може да ве зацврсти, според моето Евангелие, и про­по­ве­да­њето за Исус Христос, според открива­њето на тајната која била замолкната од вечни времиња,

^14:25 а која сега се јави, и според про­роч­ките Писма, а по заповедта на вечниот Бог им стана позната на сите народи за да ги доведе во послушност кон верата,

^14:26 на Единствениот, мудар Бог, преку Исус Христос нека е слава во сите ве­ко­ви! Амин

^15:1 Ние, силните, должни сме да ги поднесуваме слабостите на не­моќните, и да не си угодуваме на себеси.

^15:2 Секој од нас должен е на својот бли­жен да му угодува со она што е добро за неговата надградба.

^15:3 Зашто и Христос не си угоди на Се­бе Самиот, туку како што е напишано: „Подбивите на оние што Ти се подбиваа, паѓаат врз Мене.“

^15:4 А сѐ што беше порано напишано, за наша поука беше напишано, та преку трпението и преку утехата од Писмата да имаме надеж.

^15:5 А и Бог на трпението и утехата да ви даде да бидете во едномислие меѓу себе, според примерот на Христос Исус,

^15:6 та еднодушно и со една уста да Го славите Бога и Отецот на нашиот Господ Исус Христос.

^15:7 Затоа примајте се еден со друг, како што и Христос ве прими, заради славата Божја.

^15:8 Но велам дека Исус Христос стана служител на обрезаните поради Божјата вистина, за да ги потврди ветувањата дадени на татковците,

^15:9 а, пак, незнабошците да Го прос­ла­ват Бога за милосрдието, како што е на­пишано: „Затоа Те прославувам, Гос­по­ди, меѓу незнабошците и ќе Го воспеам Твоето име.“

^15:10 И понатаму се вели: „Развеселете се, незнабошци, со Неговиот народ!“

^15:11 И понатаму: „Фалете Го Господ сите незнабошци, и прославете Го, сите народи!“

^15:12 Исаија, исто така вели: „Ќе постои коренот Јесеев и Издигнатиот од него ќе владее над народите; на Него ќе се надеваат народите.“

^15:13 А Бог на надежта нека ве исполни со сета радост и мир во верата, та преку силата на Светиот Дух вашата надеж да се преумножува.

^15:14 И јас сум уверен за вас, браќа мои, дека и вие сте полни со добрина, исполнети со секакво знаење и дека можете да се поучувате еден со друг.

^15:15 Но ви пишав, браќа, нешто малку послободно, за да ве потсетам со благодатта што Бог ми ја даде,

^15:16 за да Му бидам служител на Исус Христос меѓу незнабошците и свеште­но­дејствено да го извршувам Божјото Евангелие, за да бидат незнабошците благопријатен принос, осветен од Све­тиот Дух.

^15:17 И така, со тоа можам да се по­фа­лам во Исус Христос кај Бога,

^15:18 зашто не се осмелувам да говорам за она што Христос не го извршил пре­ку Мене со зборови и дела,

^15:19 со силата на знаци и чуда, со силата на Божјиот Дух, која ги води незна­бош­ците кон послушност во верата, така што Евангелието Христово го распро­стра­нува од Ерусалим и неговата око­лина и сѐ до Илирик.

^15:20 И така, се погрижив да го про­по­ве­дам Евангелието не таму каде што име­то Христово беше веќе познато, за да не ѕидам врз туѓ темел.

^15:21 Но, како што е напишано: „Оние, на кои не им е јавено за Него, ќе видат; и оние што не беа чуле, ќе разберат.“

^15:22 Токму тоа многупати ме попречу­ва­ше да дојдам кај вас.

^15:23 Сега, пак, бидејќи нема веќе место за мојата работа во овие земји, а уште од пред многу години копнеев да дојдам кај вас,

^15:24 кога ќе тргнам за Шпанија, се надевам дека ќе ве видам на минување и де­ка натаму вие ќе ме испратите, откако најнапред ќе ви се порадувам.

^15:25 А сега одам во Ерусалим за да им послужам на светиите,

^15:26 зашто Македонија и Ахаја одлучија да дадат некаков прилог за сиро­маш­ни­те светии во Ерусалим.

^15:27 Тие така тоа го одлучија, а и дол­жни им се. Бидејќи, ако незнабошците станаа соучесници во нивните духовни блага, тогаш тие се должни ним да им служат со материјални блага.

^15:28 А откако ќе го направам ова и ќе им го запечатам овој плод, преку ваша­та земја ќе заминам за Шпанија.

^15:29 А знам дека, кога ќе дојдам кај вас, ќе дојдам со полн благослов на Христо­вото Евангелие.

^15:30 Браќа, ве молам поради нашиот Господ Исус Христос и поради љубовта на Духот, помагајте ми со своите мо­литви кон Бога за мене,

^15:31 за да се избавам од оние што не ве­руваат, кои се во Јудеја, и моето слу­же­ње во Ерусалим да им биде благопријатно на светиите;

^15:32 та радосен да дојдам кај вас со Бож­јата волја и да се успокојам со вас.

^15:33 А Бог на мирот нека биде со сите вас. Амин!

^16:1 Ви ја препорачувам нашата се­стра Фива, која е служителка на црквата во Кенхреја:

^16:2 примете ја во Господ, како што им прилега на светии, и помогнете ѝ во она во што ќе има потреба од вас, бидејќи и таа им беше помошничка на мнозина, а и мене.

^16:3 Поздравете ги Прискила и Акила, моите соработници во Христос Исус,

^16:4 кои за мојата душа ја положија својата глава; ним им благодарам не само јас, туку и сите цркви од скорообрате­ни­те незнабошци и нивната домашна црква.

^16:5 Поздравете го мојот возљубен Епе­нет, кој е првиот плод во Христос за Азија.

^16:6 Поздравете ја Маријам, која многу се грижеше за вас.

^16:7 Поздравете ги Андроник и Јуниј, моите сонародници и созатвореници, кои се прочуени меѓу апостолите и кои уште пред мене станаа Христови.

^16:8 Поздравете ми го возљубениот во Господ Амплијат!

^16:9 Поздравете го нашиот соработник во Христос Урбан и мојот возљубен Стахиј!

^16:10 Поздравете го докажаниот верник во Христос Апелија! Поздравете ги до­машните од Аристовуловото семејство!

^16:11 Поздравете го мојот сонародник Иродион! Поздравете ги домашните на Наркис, тие, кои се во Господ.

^16:12 Поздравете ги Трифен и Трифос, трудбеничките за Господ. Поздравете ја почитуваната Персида, која многу се трудеше за Господ.

^16:13 Поздравете го избраниот во Господ Руф, како и неговата и моја мајка!

^16:14 Поздравете ги Асинкрит, Флегонт, Ермин, Патрова, Ерма и браќата со нив!

^16:15 Поздравете ги Филолог и Јулија, Ниреја и неговата сестра, и Олимпа и сите со нив светии!

^16:16 Поздравете се еден со друг со свет целив! Ве поздравуваат сите цркви Христови!

^16:17 Ве молам, браќа, пазете се од оние, кои предизвикуваат раскол и соблазни против учењето кое сте го научиле и бегајте од нив!

^16:18 Зашто таквите не Му служат на нашиот Господ Исус Христос, туку на стомакот свој, и со слатки и ласкави зборови ги заведуваат срцата на простодушните.

^16:19 Вашата послушност во верата на сите им е позната: затоа јас се радувам за вас, но сакам да бидете мудри во доброто и прости во злото.

^16:20 А Бог на мирот наскоро ќе го сотре сатаната под нозете ваши. Благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со вас. Амин!

^16:21 Ве поздравуваат мојот соработник Тимотеј и моите сродници Луциј, Јасон и Сосипатар.

^16:22 Ве поздравувам во Господ и јас Терциј, кој го напиша ова послание.

^16:23 Ве поздравува Гај, домаќинот мој и на целата црква. Ве поздравува Ераст, градскиот благајник и братот Кварт.

^16:24 (Благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со сите вас. Амин!).