Psalmi

^1:1 Блажен е оној човек, што не оди на советот на безбожниците, не застанува на пат на грешници и не седи во друш­тво на развратници,

^1:2 туку му омилел законот Господов и за законот Негов дење и ноќе грижливо размислува;

^1:3 тој е како дрво посадено крај вода изворска, кое својот род го дава навре­ме, и чиј лист не венее; и во сѐ што прави, напредува.

^1:4 Но не се такви безбожниците; тие се како прав, што го разнесува ве­трот.

^1:5 Затоа безбожниците нема да се од­р­жат на судот, ниту грешниците – во соборот на праведните.

^1:6 Зашто Господ го знае патот на праведните; патот, пак, безбожнички ќе пропадне.

^2:1 Зошто се бунат народите, и племињата смислуваат лоши работи?

^2:2 Се креваат царевите земски, и кнезовите се собираат заедно против Господ и Неговиот Помазаник.

^2:3 „Да ги раскинеме веригите нивни и да го отфрлиме од себе јаремот нивни.“

^2:4 Оној, Кој живее на небесата, им се смее, Господ им се подбива.

^2:5 Тогаш во гневот Свој ќе им говори и со јароста Своја ќе ги вџаши, велејќи:

^2:6 „Јас си поставив Свој Цар на Сион, на Мојата света гора!“

^2:7 Ќе ја објавам одлуката Господова, Тој Ми рече: „Ти си Син Мој, Јас денес Те родив.“

^2:8 И побарај од Мене, и ќе Ти ги дадам народите во Твое наследство, и краи­ш­тата на земјата – во Твое владеење.

^2:9 Ти ќе ги пасеш со железен жезол; ќе ги разбиваш како грнчарски сад.

^2:10 И сега цареви, вразумете се; поучете се, судии земни!

^2:11 Служете Му на Господ со страв и со трепет.

^2:12 Почитувајте Го Синот, та да не се разгневи, и на патот свој да не поги­нете; зашто Неговиот гнев брзо ќе се разгори. Блажени се сите, кои кај Него прибегнуваат.

^3:1 Господи, колку многу се намно­жија противниците мои! Мнозина се креваат против мене;

^3:2 мнозина велат за душата моја: нема помош за него во Бога!

^3:3 Но Ти, Господи, си штит мој, сла­ва моја; Ти ја подигаш главата моја.

^3:4 Со гласот свој викам кон Господ, и Тој ме слуша од Својата света гора.

^3:5 Легнувам, спијам и станувам, за­што Господ ме чува.

^3:6 Не се плашам од многу илјади луѓе, што од сите страни навалиле на мене.

^3:7 Стани Господи! Спаси ме, Боже мој! Зашто Ти ги удираш по лице сите мои непријатели и им ги здробуваш забите на грешниците.

^3:8 Од Господ е спасението. Твојот благослов нека биде врз народот Твој.

^4:1 Кога викам, чуј ме, Боже, правдо моја! Кога бев притеснет, Ти ми даде простор. Смилувај ми се и слушни ја молитвата моја.

^4:2 Синови човечки, до кога ќе ја срамотите славата Моја? До кога ќе сакате суета и ќе барате лага?

^4:3 Знајте дека Господ го запазил Сво­јот верен; Господ слуша кога викам кон Него.

^4:4 Не грешете, гневејќи се; размислете во срцата свои и на постелите свои, и замолкнете!

^4:5 Принесете жртва на правда и надевајте се на Господ.

^4:6 Мнозина велат: ќе видиме ли нешто добро? Осветли нѐ со светлината на ли­цето Свое, Господи!

^4:7 А мене Ти си ми го исполнил срцето со радост поголема отколку онаа кога ќе се роди во изобилие пченица и вино.

^4:8 Затоа мирно легнувам и спијам; зашто Ти, Господи, ми даваш спокојна починка.

^5:1 Чуј ги, Господи, зборовите мои, раз­бери ги воздишките мои.

^5:2 Чуј го гласот на мојот повик, Царе мој и Боже Мој, зашто Тебе Ти се мо­лам!

^5:3 Наутро го слушаш гласот мој, наутро застанувам пред Тебе и чекам.

^5:4 Зашто Ти си Бог, Кој не сака беззаконија; за лошиот нема место кај тебе:

^5:5 безбожниците нема да опстојат пред очите Твои; Ти ги мразиш сите што вршат неправда.

^5:6 Ти ги уништуваш сите лажливци; од крвопиец и лукав Господ се гнаси.

^5:7 А јас, пак, според Твојата голема милост, ќе влезам во Твојот храм и ќе паднам ничкум пред Твоето свети­лиште, со почит кон Тебе.

^5:8 Господи, води ме во Твојата правда, поради непријателите мои, патот Твој пред мене порамни го.

^5:9 Зашто во устата нивна нема вистина; во срцето им е измама; грлото им е отворен гроб; на јазикот, пак, ласкање.

^5:10 Казни ги, Боже, нека пропаднат од сопствените совети; поради многу­те нечесни работи отфрли ги, бидејќи се кренаа против Тебе.

^5:11 Па нека се зарадуваат сите, кои прибегнуваат кај Тебе: вечно нека се радуваат. Закрили ги, нека се радуваат во Тебе оние, што го сакаат името Твое.

^5:12 Зашто Ти, Господи, го благо­сло­вуваш праведниот и со милоста Своја го закрилуваш, како со штит.

^6:1 Господи, не карај ме во јароста Своја и не казнувај ме во гневот Свој.

^6:2 Смилувај се на мене, Господи, би­дејќи сум немоќен; исцели ме, Господи, зашто коските ми се тресат;

^6:3 и душата ми е потресена. А Ти, Гос­поди до кога?

^6:4 Врати се, Господи, избави ја душата моја, спаси ме поради милоста Своја,

^6:5 бидејќи мртвите не Те спомнуваат Тебе; во пеколот кој ќе Те слави Тебе?

^6:6 Се уморив воздивнувајќи; секоја ноќ го навлажнувам леглото мое, со солзи свои ја натопувам постелата моја.

^6:7 Од скрб ми се помрачи окото мое, ми ослабе поради сите мои непријатели.

^6:8 Отстапете од мене сите вие, кои вр­шите неправда, зашто Господ го услиша гласот на мојот плач.

^6:9 Господ ја услиша молбата моја, Господ ја прими молитвата моја.

^6:10 Ќе се посрамат и уплашат сите мои непријатели; ќе се повлечат и веднаш ќе се засрамат.

^7:1 Господи, Боже мој, кај Тебе се за­солнувам, спаси ме од сите што ме гонат, и избави ме;

^7:2 зашто тие како лавови ќе ме зграбат, ќе ме влечат, а ќе нема кој да спасува.

^7:3 Господи, Боже мој, ако го направив тоа, ако има неправда во рацете мои;

^7:4 ако зло им вратив на пријателите мои, или без причина сум ги ограбил непријателите,

^7:5 нека ја гони непријателот душата моја, и нека ја стигне, и нека го згази животот мој на земјава, душата во прав нека ми ја претвори.

^7:6 Стани, Господи, во гневот Свој; крени се против жестината на непријателите мои; стани, Господи, Ти Си одредил суд.

^7:7 Нека се собере народен собир околу Тебе; и Ти издигни се над него високо.

^7:8 Господ им суди на народите. Суди ми, Господи, според правдата моја и според невиноста моја.

^7:9 Стави ѝ крај на злобата на нечес­тивите, а праведниот зацврсти го, Ти, кој ги испитуваш срцата и бубрезите, праведен Боже.

^7:10 Бог ми е штит, Тој ги спасува оние што се со чисти срца.

^7:11 Бог е праведен судија, и секојдневно предупредува.

^7:12 Ако не се покаете, Тој ќе го очисти Своето оружје, ќе го затегне Својот лак и ќе го насочи,

^7:13 и затега смртна стрела, а стрелите Свои ги вжарува.

^7:14 И, ете, кај безбожникот сѐ повеќе неправда, па се зачна злоба, а тоа роди беззаконие,

^7:15 па си копа и ископа јама, и падна во јамата, што ја направи,

^7:16 и злобата негова му падна на главата негова, а врз неа и насилството негово слезе.

^7:17 Го прославувам Господа поради правдата Негова и Му пеам на името на Господ, Севишниот.

^8:1 Јахве, Господи наш, колку е вели­чествено името Твое по целата земја! Си ја издигнал славата Своја над небесата.

^8:2 Од устата на новороденчињата и доенчињата си ја создал похвалата Сво­ја заради непријателите Твои, за да го замолкнеш непријателот и одмаздникот.

^8:3 Кога ќе ги погледам небесата, дела на прстите Твои, па месечината и ѕвездите, што си ги поставил Ти:

^8:4 Што е тоа човек, та си спомнуваш за него, или син човечки, па се грижиш за него?

^8:5 Си го направил малку помал од ангелите, но со слава и чест си го овенчал,

^8:6 и си го поставил над делата од рацете Твои, и сѐ си потчинил под нозете негови;

^8:7 овците и воловите сите, и ѕверо­вите полски;

^8:8 птиците небески и рибите морски, сѐ што се движи по морските па­тишта.

^8:9 Јахве, Господи наш, колку е вели­чествено името Твое по целата земја!

^9:1 Те прославувам Тебе, Господи, со сето срце свое, ги раскажувам сите чу­деса Твои;

^9:2 се радувам и се веселам во Тебе, го воспевам името Твое, Севишен!

^9:3 Кога се повлекоа непријателите мои, се сопнаа, и погинаа пред Тебе.

^9:4 Бидејќи Ти се зазеде за мене и ме одбрани; седна на престолот Свој, досуди праведен суд.

^9:5 Им запрети на незнабошците, го погуби нечестивиот; името им го сотре за сите векови.

^9:6 Непријателот исчезна во вечни ур­натини; градовите му ги разруши, и за­гина споменот за нив.

^9:7 Но Господ вечно седи на прес­толот; го подготвил престолот Свој за суд;

^9:8 Тој ќе му суди на светот според правда, на луѓето ќе им суди праведно.

^9:9 Господ им е тврдина на угнетените, крепост во време на неволја.

^9:10 Нека се надеваат на Тебе оние кои го знаат името Твое, бидејќи не ги оставаш оние што Те бараат.

^9:11 Пејте Му на Господ Кој живее на Сион, кажувајте ги на народите делата Негови;

^9:12 бидејќи Тој се одмаздува за крв; ја помни; не ги заборава пискотниците на угнетените.

^9:13 Смилувај се, Господи, на мене; погледај како страдам од непријателите мои, Ти, Кој ме избавуваш од портите на смртта.

^9:14 За да можам да ги искажам сите славослови за Тебе пред портите на ќерката Сионска и да воскликнувам ра­досно за спасението Твое.

^9:15 Попаѓаа незнабошците во јама, што сами ја направија; во замка, која сами ја наместија, се фати ногата нивна.

^9:16 Господ се појави и пресуди; во делата на рацете свои грешникот се заплетува.

^9:17 Ќе заминат во пеколот сите греш­ници, сите народи, кои Бога Го забораваат.

^9:18 Зашто нема засекогаш да биде заборавен сиромавиот, и надежта на бедни­те нема никогаш да пропадне.

^9:19 Стани, Господи, за да не се засили човекот; народите нека примаат суд пред Тебе.

^9:20 Заплаши ги, Господи, за да раз­берат незнабошците дека се само луѓе.

^10:1 Зошто стоиш далеку Господи, зо­што се сокриваш во време на неволји?

^10:2 Во горделивоста нечестивиот ги мачи бедните бездушно, и тие паѓаат во замките негови.

^10:3 Бидејќи грешникот се гордее со лакомството на душата своја, колне и Господа Го презира.

^10:4 Во својата горделивост, грешникот вели: „Ќе нема истрага!“, а во себе мисли: „Бог не постои!“

^10:5 Патиштата негови се секогаш ус­пешни, судовите Твои се многу високи, за да мисли на нив, а на непријателите свои им се потсмева.

^10:6 И во срцето свое си вели: нема да бидам соборен, во ниеден род зло нема да ме снајде!

^10:7 Устата му е полна со клетви, измами и навреди; под јазикот негов пакост и неправда.

^10:8 Седи во заседа покрај селата, на скришни места за да убива невини, очи­те негови демнат беспомошни.

^10:9 Исчекува скришум како лав во пештера, со намера да фати беден, и кога ќе фати, го одвлекува во својата мрежа.

^10:10 Се притајува, прилегнува и тогаш беспомошниот паѓа совладан.

^10:11 Па вели во срцето свое: Бог заборавил, го сокрил лицето Свое, никогаш нема да види.

^10:12 Стани, Господи, Боже мој, нека се крене раката Твоја, не ги заборавај угнетените.

^10:13 Зошто безбожникот Го презира Бога, зошто во срцето свое да вели – Бог не казнува?

^10:14 Но Ти гледаш, зашто ги забеле­жуваш маките и навредите; во Свои раце ги одмеруваш; беспомош­ниот Тебе Ти се предава, Ти си му помошник на сиракот, бедниот Тебе ти се предава.

^10:15 Сотри ја мишката на грешникот и на лукавиот; казни му ја пакоста за да ја нема повеќе!

^10:16 Господ е вечен цар, во сите времиња; ќе ги снема незнабошците од земјата Негова.

^10:17 Господи, Ти ги слушаш желбите на кротките; закрепи ги срцата нив­ни, отвори го увото Свое!

^10:18 Дај правда за сиракот и за угнетениот, па да престане човекот на земјата да задава страв.

^11:1 Кај Господ се засолнувам! Зошто ѝ велите на душата моја: „Одлетај во гората своја како птица

^11:2 зашто, грешниците го затегнаа лакот, ја притегнаа стрелата своја на тетивата, па од мрак да стрелаат на чистите по срце.

^11:3 Ако темелите се разурнати, што може праведниот да стори?“

^11:4 Господ е во Својот свет храм. Господ е на престолот небесен; очите Негови гледаат, веѓите Негови ги испитуваат синовите човечки.

^11:5 Господ го испитува и праведниот и безбожникот, а Неговата душа ги мрази оние што уживаат во насилство.

^11:6 На грешниците ќе пушти дожд од разгорен јаглен, оган и сулфур, а силен ветар ќе им биде дел во чашата нивна.

^11:7 Зашто Господ е праведен, ја сака правдата: лицето Негово ќе го гледаат праведниците.

^12:1 Помагај, Господи, зашто не остана побожен, ги снема верните меѓу сино­вите човечки!

^12:2 Лага му кажува секој на ближниот свој; од дволично срце устите зборуваат лага.

^12:3 Нека ги истреби Господ сите лаж­ливи усти и секој јазик што се возвели­чува;

^12:4 оние што зборуваат: „Јазикот е наша сила; устата ни е со нас; кој е господар над нас?“

^12:5 „Заради страдањата на сиромасите и лелекот на бедните ќе се кренам сега, вели Господ, ќе му донесам спас на оној што копнее по него.“

^12:6 Зборовите на Господ се зборови чисти, сребро во оган исчистено од зем­ја, седумпати пречистено.

^12:7 Ти, Господи, ќе нѐ одбраниш и ќе нѐ запазиш од овој род довека.

^12:8 Нечестивите одат наоколу додека ниските работи се возвишуваат меѓу луѓето.

^13:1 До кога, Господи, сосема ќе ме забораваш, до кога ќе го одвраќаш лицето Свое од мене?

^13:2 До кога ќе носам бол во душата своја, и ќе жалам во срцето свое дење и ноќе? До кога непријателот мој ќе се издига над мене?

^13:3 Погледај, слушни ме, Господи, Боже мој! Просветли ги очите мои, за да не заспијам во смрт;

^13:4 да не рече непријателот мој: „Го надвив.“ Гонителите мои ќе се зарадуваат, ако потклекнам.

^13:5 Јас, пак, се надевав на Твојата ми­лост; срцето мое ќе се зарадува заради спасението од Тебе; ќе Му пеам на Господ, Кој ми направи добрини и ќе го воспевам името на Севишниот Господ.

^14:1 Рече безумниот во срцето свое: „Нема Бог.“ Се развратија луѓето, вр­шат гнасни дела, нема кој да прави добро.

^14:2 Господ погледна од небесата со внимание кон синовите човечки, за да види, има ли некој разумен, кој Го бара Бога.

^14:3 Сите застранија, сите станаа лоши, нема кој да прави добро, нема ниту еден.

^14:4 Зар нема да се вразумат сите зло­сторници, кои така го јадат народот Мој, како што јадат леб, и кои не Го повикуваат Господа?

^14:5 Таму тие ќе се тресат од страв, каде што нема страв, зашто Господ е со ро­дот на праведните.

^14:6 Вие ги осуетувате намерите на сиромашниот, но Господ е негово прибе­жиште.

^14:7 Ах да дојде од Сион спасение на Израел! Кога Господ ќе ги обнови благословите над Својот народ, тогаш ќе се зарадува Јаков, и ќе се развесели Израел.

^15:1 Господи, кој може да престојува во Твоето живеалиште? Кој може да се всели на Твојата света гора?

^15:2 Оној, што оди непорочно, што врши правда и во срцето свое говори вистина.

^15:3 Кој не клевети со јазикот свој, не прави зло на ближниот свој и не го навредува ближниот свој;

^15:4 во неговите очи, злобникот е ниш­тожен, а ги почитува оние што имаат страхопочит кон Господ; кој кога се колне на својот ближен, не порекнува;

^15:5 кој не дава пари на заем за лихва и не прима поткуп против невин. Кој така постапува, нема никогаш да се поколеба.

^16:1 Закрили ме Боже, зашто кај Тебе се засолнувам.

^16:2 Му реков на Јахве: „Ти си Господ мој: без Тебе, нема блаженства за мене.“

^16:3 По светиите, кои се на земјата – вистинските благородници – со радост копнеам.

^16:4 Оние што следат туѓи богови, ги намножуваат своите страдања; јас нема да ги принесувам нивните кр­вави преливи и со устата своја нема да ги спомнам нивните имиња.

^16:5 Господ е дел на моето наследство и од чашата моја. Ти си Оној Кој го држи в раце наследството мое.

^16:6 Меѓите ми паднаа на најубавото; зашто наследството ми е најубаво.

^16:7 Ќе Го благословувам Господа, Кој ме вразумува; па дури и ноќе ме учи мојот внатрешен глас.

^16:8 Секогаш пред очи ми е Господ, зашто Тој е од мојата десна страна, за да не се поколебам.

^16:9 Заради тоа се радува срцето мое, и воскликнува јазикот мој; па дури и телото мое спокојно почива,

^16:10 зашто Ти нема да ми ја оставиш душата моја во пеколот, ниту, пак, светецот Твој да види распаѓање.

^16:11 Ти ми го покажа патот на животот; полнота од радост има пред Твоето присуство; вечно блаженство е во Твојата десница.

^17:1 Слушни ја, Господи, правдата моја, чуј го мојот повик, прими ја молитвата моја што не излегува од лажлива уста.

^17:2 Од Твоето присуство нека излезе пресудата за мене; очите Твои нека ја гледаат правдината.

^17:3 Ако го искушаш срцето мое, ако ме посетиш ноќе; ако ме провериш: нема да најдеш злонамерност во мене. Не згреши устата моја,

^17:4 како што прават другите; поради зборовите на устата Твоја, јас го од­бегнував патот на насилниците.

^17:5 Стапките мои беа непоколебливи на патиштата Твои, нозете мои не за­странија.

^17:6 Кон Тебе викам, зашто Ти ќе ме чуеш, Боже; приклони го увото Свое кон мене, и чуј ги зборовите мои.

^17:7 Покажи ја чудесната милост Твоја, Ти, кој ги избавуваш оние што се засолнуваат од непријателите – покрај Тво­јата десница.

^17:8 Пази ме како зеница на окото; засолни ме под сенката на Твоите крилја,

^17:9 од лицето на нечестивите, кои ме напаѓаат, од непријателите на душата моја, што ме опкружуваат;

^17:10 тие срцето свое го затворија за милост, а со устата своја – горделиво зборуваат.

^17:11 Гонејќи ме, сега ме опколуваат; тие ги управија очите свои за да ме соборат на земја;

^17:12 тие се како лав, подготвен за лов и како лавче, кое стои во заседа.

^17:13 Стани, Господи, пресретни ги и собори ги; со Својот меч спаси ја ду­шата моја од нечестивиот,

^17:14 а со раката Своја од луѓето, Гос­поди, од луѓето чиј дел е само овој жи­вот. Нека им се наполнат стома­ците со твоите добра, нека се наситат нивните синови и нека им остават од вишокот на децата свои.

^17:15 А јас ќе го гледам лицето Твое во правда, ќе се наситам од ликот Твој, кога еднаш ќе се разбудам.

^18:1 Те љубам, Господи, крепост моја!

^18:2 Господ е моја карпа, моја тврдина и мој избавител, Бог мој, засолниште мое, во кое се засолнувам; мој штит, сила на спасението мое и крепост моја.

^18:3 Ќе Го призовувам Господа, достоен за слава и ќе се спасам од непријателите свои.

^18:4 Јажињата на смртта ме испреплетоа, и погубни потоци ме вознемирија;

^18:5 пеколни мрежи ме заробија, смртни стапици ме стегнаа.

^18:6 Во мојот очај Го повикав Господа и кон мојот Бог извикав. И Тој од Својот свет храм го чу гласот мој, и мојот вик стигна до Неговото уво.

^18:7 Се затресе и се разниша земјата; за­треперија и од темел се поместија горите, зашто Господ се разгневи;

^18:8 се крена дим од Неговите носници и од устата Негова пламна оган, кој проголтува сѐ; вжарени јаглења отскокаа од Него.

^18:9 Ги наведна Тој небесата и слезе, – а мрак падна под нозете Негови.

^18:10 И седна на херувим, па полета и се понесе на ветерни крилја.

^18:11 Од мракот направи Свој заклон, и сенка околу Себе – од густи облаци полни со вода.

^18:12 Од молскање бегаа од Него обла­ците, градот и огнените јаглења.

^18:13 И загрме Господ од небесата, и Севишниот го пушти Својот глас: град и разгорени јаглења.

^18:14 И ги пушти стрелите Свои и ги распрсна, ги распали молњите – и ги растури.

^18:15 Морските дна се појавија, и осно­вите на вселената се разоткрија од страшната закана Твоја, Господи, од здивот на носниците Твои.

^18:16 Тој посегна од висините, и ме прифати, па ме извлече од многуте води.

^18:17 Ме избави од силните мои непријатели и од оние кои ме мразат, од оние што се посилни од мене.

^18:18 Тие се кренаа против мене во денот на мојата несреќа, но Господ беше потпора моја.

^18:19 Ме изведе Тој на пространо место и ме избави, зашто ме засака.

^18:20 Ме награди Господ според мојата правда, и според чистотата на моите раце ми врати,

^18:21 зашто ги запазив патиштата на Господ и не се оддалечив од мојот Бог;

^18:22 зашто сите заповеди Негови се пред мене, и наредбите Негови не ги отстра­нив од себе.

^18:23 Бев непорочен пред Него и се пазев од беззаконија.

^18:24 И ми даде Господ според мојата правда, и по чистотата на рацете мои пред очите Негови.

^18:25 Со светиите Ти постапуваш свето, со невин човек – си благ,

^18:26 со чистиот – чисто, а со лукавиот – според неговото лукавство,

^18:27 зашто Ти ги спасуваш угнетените, а горделивите ќе ги понизиш.

^18:28 Зашто Ти го осветлуваш моето светило, Господи; мојот Бог ја осветлува темнината моја.

^18:29 Со Тебе и чети совладувам, со мојот Бог и ѕид ќе прескокнам.

^18:30 Бог мој, непорочен е Неговиот пат, Господовите зборови со оган се пречис­тени; Тој е заштитник на сите, кои се засолнуваат кај Него.

^18:31 Зашто, кој е Бог, освен Господ, и кој е тврдина освен нашиот Бог?

^18:32 Бог е Оној Кој ме препашува со си­ла и патот ми го расчистува.

^18:33 Ми ги прави нозете како на елен и ме поставува на височини;

^18:34 ми ги обучува рацете за борба, и мускулите мои ги прави да затегнуваат бронзен лак.

^18:35 Ти ми даде заштита за моето спасение, Твојата десница ме прифати; Тво­јата поддршка ме издигна.

^18:36 Ми даваш сигурност за чекорите мои, и нозете мои не се подлизнуваат.

^18:37 Ги гонев непријателите мои и ги стигнав, и не се вратив, додека не ги победив;

^18:38 ги притиснав, и тие не можеа да станат, паднаа под нозете мои,

^18:39 зашто Ти ме препаша со сила за борба и ги собори пред мене оние, што станаа против мене;

^18:40 Ти ги натера во бегство непријателите мои, и ги истребив сите оние, што ме мразат;

^18:41 тие повикаа, но немаше кој да ги спаси: и кон Господ, – но Тој не ги чу.

^18:42 Ги иситнив како прав на ветар, ги згазив како кал по патиштата.

^18:43 Ти ме избави од народ бунтовен, ме постави за поглавар над народ, чии луѓе не ги познавав, и тие сега ми служат;

^18:44 тие и мојот шепот го слушаат, ту­ѓинците ми се покоруваат;

^18:45 туѓинците бледнеат и треперат, излегувајќи од своите тврдини.

^18:46 Да живее Господ, и нека е благо­словена Карпата моја! И нека се величи Бог на моето спасение.

^18:47 Бог, Кој одмаздува за мене, Кој ми ги покорува народите,

^18:48 Избавител од моите гневни не­пријатели! Ти ме возвиси над оние, што стануваат против мене, и ме избави од насилникот.

^18:49 Поради тоа Те славам пред народите, Господи, и го воспевам името Твое;

^18:50 Ти Кој му даваш величествени победи на царот Свој и му правиш милост на Твојот помазаник Давид и на потомството негово – довека.

^19:1 Небесата ја објавуваат Божјата сла­ва, а за делата на рацете Негови известува сводот небесен.

^19:2 Ден на денот објавува, и ноќ на ноќта знаење открива.

^19:3 Нема јазик, ниту, пак говор, во кој не се слуша нивниот глас.

^19:4 Сепак, нивниот звук се разнесува по целата земја, а нивните зборови до краиштата на светот. На небото му постави шатор на сонцето, кое

^19:5 излегува како младоженец од брач­ното легло, се радува како силен јунак што ја прелетува патеката.

^19:6 Од крајот на небесата е излезот негов, и патувањето негово до другиот крај; ништо не е сокриено од топлината негова.

^19:7 Непорочен е законот Божји – души­те ги укрепува; верно е откровението на Господ – ги учи неуките,

^19:8 и Господовите повелби се праведни – го веселат срцето; Господовата заповед зрачи светлина; ги просветлува очите.

^19:9 Страхопочитта кон Господ е чиста – пребива довека; судовите Господови се вистина – сите се праведни;

^19:10 поскапи се од злато и од скапоцени камења – послатки се од восочен мед.

^19:11 Слугата Твој ги пази; а кој ги пази, голема награда добива.

^19:12 Кој може да ги согледа своите грешки? И од оние тајни гревови очис­ти ме,

^19:13 и од горделивост запази го слугата Твој, за да не овладее со мене. Тогаш јас ќе бидам непорочен и ќе бидам очистен од големите престапи.

^19:14 Зборовите на устата моја и помислите на срцето мое нека бидат благо­угодни пред Тебе, Господи, Карпо моја и избавителе мој!

^20:1 Нека те слушне Господ во тежок ден, да те заштити името на Бог Јако­вов.

^20:2 Да ти испрати помош од свети­лиштето и од Сион да те поткрепи.

^20:3 Нека си спомне за секоја твоја жрт­ва; и сепалениците твои да бидат примени.

^20:4 Да ти го даде Господ и она што ти срце сака; и сите твои помисли да ги исполни.

^20:5 Ќе се зарадуваме на твоето спасение и во името на нашиот Бог ќе ги подиг­неме нашите знамиња. Да ги исполни Господ сите твои молби.

^20:6 Сега знам дека Господ ќе му помогне на Својот помазаник, ќе го ус­лиши од светите Свои небеса, со силата на Неговата победоносна десница.

^20:7 Едни – со коли, други – со коњи, а ние со името на Господ, нашиот Бог, се фалиме:

^20:8 тие ќе се препнат и ќе паднат, а ние ќе се кренеме и ќе стоиме прави.

^20:9 Господи, дај му победа на царот и слушни нѐ кога Ти се молиме!

^21:1 Господи, со Твојата сила се весели царот и за спасението од Тебе безмерно се радува!

^21:2 Ти му даде, она што срцето негово посака, и молбата на устата негова не ја отфрли,

^21:3 зашто Ти го пресретна со добри благослови, му стави на главата круна со скапоцени камења.

^21:4 Тој побара од Тебе живот, а Ти му даде долг живот во векови.

^21:5 Голема е славата негова поради по­мошта од Тебе; Ти го покри со чест и величие.

^21:6 Ти положи на него вечен бла­гослов, развеселувајќи го со радоста на лицето Твое,

^21:7 зашто царот се надева на Господ и поради милоста на Севишниот нема да потклекне.

^21:8 Раката Твоја ќе ги најде сите Твои непријатели, десницата Твоја ќе ги најде сите што Те мразат.

^21:9 Кога ќе се појавиш, ќе ги напра­виш како огнена печка; гневот Господ­ов ќе ги погуби, и оган ќе ги проголта.

^21:10 Ти ќе го уништиш плодот нивни од Земјата, и семето нивно – меѓу човеч­ките синови.

^21:11 Ако смислат против Тебе зло и се договораат, – не ќе можат ништо да направат.

^21:12 Ти ќе ги натераш во бегство, а од Твоите лакови ќе пуштиш стрели во лицето нивно.

^21:13 Издигни се, Господи, со Твојата си­ла! Ние ќе ја воспеваме и ќе ја про­славуваме Твојата моќ.

^22:1 Боже мој, Боже мој, зошто ме ос­тави? Зошто си далеку за да ми помог­неш, за да ги чуеш моите повици?

^22:2 Боже мој! Те призивам дење – и Ти не слушаш, и ноќе – и нема мир за мене.

^22:3 Сепак, Ти си свет, опкружен со пофалби од Израел.

^22:4 На Тебе се надеваа татковците наши; се надеваа и Ти ги избави;

^22:5 кон Тебе викаа, и се спасуваа; на Тебе се надеваа, и не се посрамија.

^22:6 А јас сум црв, а не човек, потсмев за луѓето и презир во народот.

^22:7 Сите, што ме гледаат, ми се подбиваат; нишајќи ги главите, велат:

^22:8 „Тој се надеваше на Господ, нека го избави, нека го спаси, ако Му е угоден!“

^22:9 Но Ти ме изведе од утробата, ме успокои на мајчините гради.

^22:10 Кон Тебе сум приврзан уште од зачнувањето мое; од утробата на мајката моја Ти си мој Бог.

^22:11 Не оддалечувај се од мене, зашто неволјата е близу, а нема кој да ми помогне.

^22:12 Многу јунци ме обиколија, дебели јунци ме опкружија,

^22:13 ја отворија устата против мене како лав, кој го раскинува својот плен и рика.

^22:14 Јас се разлеав како вода; сите мои коски се разглобија, срцето мое стана како восок, се топи во моите гради.

^22:15 Силата моја се исуши како цреп, јазикот ми се залепи за непцата, во смртоносен прав ме фрли.

^22:16 Глутница кучиња ме опколија, цела чета од злочинци се врти околу мене; ми ги прободоа рацете и нозете.

^22:17 Можам да си ги пребројам сите коски мои, а тие гледаа и ме презираа;

^22:18 ги разделија меѓу себе алиштата мои, за облеката моја фрлија ждрепка.

^22:19 Но Ти, Господи, не оддалечувај се од мене! Сило моја, побрзај ми на помош!

^22:20 Избави ја од меч душата моја, и од пците еднородната моја.

^22:21 Запази ме од устите лавовски и од роговите биволски спаси ме.

^22:22 Ќе го објавувам името Твое на бра­ќата и сестрите свои, сред собра­нието ќе Те фалам.

^22:23 Вие, што имате страхопочит кон Господ, восфалете Го! Целото семе Јаковово нека Го прославува; нека се бои од Него целото семе Израелово,

^22:24 зашто Тој не ја презре маката на страдалникот, не го сокри лицето Свое од мене, а ме послуша кога Те повикав.

^22:25 За Тебе е похвалата моја во ве­ликото собрание; ќе ги исполнам ве­тувањата свои пред оние што имаат страхопочит кон Него.

^22:26 Ќе јадат сиромасите и ќе се најадат, ќе Го фалат Господа оние што Го бараат; нека живеат срцата ваши довека!

^22:27 Ќе се сетат и ќе се обратат кон Господ сите земни краишта, и ќе се поклонат пред Тебе сите племиња на народите,

^22:28 зашто царството е Господово, и Тој е владетел над народите.

^22:29 Нему ќе Му се поклонат сите заспани во земјата; пред него ќе паднат сите што слегуваат во земјата. А ду­шата моја ќе живее за Него.

^22:30 Потомството мое ќе Му служи, за Господ ќе им се проповеда на идните родови;

^22:31 за избавувањето од Него ќе им се соопштува на луѓето, што ќе се родат, зашто сето тоа Господ го изврши.

^23:1 Господ е Пастир мој, ништо нема да ми недостасува,

^23:2 Тој ме одмара на зелени пасишта и ме води на тихи води,

^23:3 ја закрепнува душата моја, ме води по патот на правдата заради името Свое.

^23:4 Кога би тргнал и по долината на смртната сенка, нема да се исплашам од злото, зашто Ти си со мене; Твојот жезол и Твојата палка ме успокојуваат.

^23:5 Си приготвил пред мене трпеза пред очите на непријателите мои, си ја помазал главата моја со миризливо масло; и чашата моја се прелева.

^23:6 Само добрина и милост ќе ме придружуваат преку сите денови на мојот живот, и јас ќе престојувам во домот Господов многу дни.

^24:1 Господова е земјата и сѐ што ја ис­полнува, вселената и оние што живеат во неа,

^24:2 зашто Тој ја основа врз морињата, и на реки ја утврди.

^24:3 Кој може да излезе на гората Гос­подова и кој ќе застане на Неговото свето место?

^24:4 Оној, чии раце се невини и чие срце е чисто, кој не си ја продава ду­шата своја на лажни работи и не се заколнува лажно.

^24:5 Тој ќе добие благослов од Господ и награда од Бога, Својот Спасител.

^24:6 Таков е родот на оние што Го ба­раат Него, кои Го бараат Бог Јаковов!

^24:7 Подигнете ги, порти, главите свои, бидете подигнати вие, вечни врати, за да влезе Царот на славата!

^24:8 Кој е тој Цар на славата? – Креп­киот и силниот Господ, силниот во војна Господ.

^24:9 Подигнете ги, порти, главите свои, бидете подготвени вие, вечни врати, за да влезе Царот на славата!

^24:10 Кој е Царот на славата? – Господ над војските – Тој е Цар на славата!

^25:1 Кон Тебе, Господи, ја издигнувам душата своја.

^25:2 Боже мој, во Тебе се надевам, да не се посрамам, да не ликуваат над мене непријателите мои,

^25:3 да не се посрамат оние што се надеваат на Тебе; да се посрамат оние, што со леснотија изневеруваат.

^25:4 Покажи ми ги, Господи, патиш­тата Твои и научи ме да врвам по патеките Твои.

^25:5 Упати ме кон Твојата вистина и научи ме, зашто Ти си Бог на моето спасение; на Тебе се надевам секој ден.

^25:6 Спомни си ги штедростите Твои, Господи, и милостите Твои, зашто се вечни.

^25:7 Гревовите на младоста моја и пре­стапите мои не споменувај ги; по милос­та Своја сети се на мене, заради Твојата доброта, Господи!

^25:8 Добар и праведен е Господ, греш­ниците ги изведува на пат,

^25:9 ги упатува понизните кон правда и ги учи понизните на Своите патишта.

^25:10 Сите патишта Господови се ми­лост и вистина за оние, кои го пазат заветот Негов и уредбите Негови.

^25:11 Заради Твоето име, Господи, прости ми го гревот мој, зашто е голем.

^25:12 Кои се тие што имаат страхопо­чит кон Господ? Ним Тој ќе им покаже кој пат да го изберат.

^25:13 Нивната душа ќе почива во добро, нивното семе ќе ја наследи земјата.

^25:14 Близок им е Господ на оние што имаат страхопочит кон Него; ним им го открива заветот Свој.

^25:15 Очите мои секогаш се кон Господ, зашто Тој ги вади од стапица нозете мои.

^25:16 Погледни на мене и смилувај се на мене, зашто сум самотен и во мака.

^25:17 Скрбите на срцето мое олесни ми ги; извади ме од мојата потиштеност.

^25:18 Погледај ги страдањата и маките мои, па прости ми ги сите гревови мои.

^25:19 Погледај ги моите непријатели, колку многу се намножија и колку многу ме мразат!

^25:20 Запази ја душата моја и избави ме, за да не се посрамам, зашто во Тебе се надевам.

^25:21 Непорочноста и правдата нека ме чуваат, зашто во Тебе се надевам, Господи.

^25:22 Избави го, Боже, Израел од сите неволји негови.

^26:1 Оправдај ме, Господи, бидејќи одев непорочно и непоколебливо верував во Господ.

^26:2 Искушај ме, Господи, испитај ме; отвори ги утробата моја и моето срце.

^26:3 Твојата милост е пред очите мои, а јас одам во Твојата вистина,

^26:4 со луѓе суетни не седам и со пре­стапници на законот Твој не се дружам;

^26:5 го намразив друштвото на злонамерните; со нечестивите нема да седнам;

^26:6 ги мијам рацете свои во невиноста и го обиколувам жртвеникот Твој, Гос­поди,

^26:7 за да ја разгласувам похвалата Твоја и да ги раскажувам сите Твои чудесни дела.

^26:8 Господи, го возљубив домот, во кој престојуваш и местото каде што пребива славата Твоја.

^26:9 Не погубувај ја душата моја со грешници и животот мој со крвопијци,

^26:10 во чии раце има злочини, чија дес­ница е полна со поткупи.

^26:11 Јас, пак, одам во својата непороч­ност, избави ме, Господи, и помилуј ме.

^26:12 Ногата моја стои на прав пат, во собранијата ќе Те благословувам, Господи.

^27:1 Господ е моја светлина и мое спа­сение: од кого да се плашам? Господ е крепост на мојот живот, од кого ќе стравувам?

^27:2 Кога се приближија до мене злобни противници и непријатели за да го изедат телото мое, се сопнаа и паднаа.

^27:3 И полк да се крене против мене, нема да се исплаши срцето мое; дури и цела војска да се дигне против мене, и тогаш ќе бидам полн со доверба.

^27:4 Само за едно Го молам Господа, само тоа го сакам: да останам во домот Господов преку сите денови на животот мој, да ја гледам Госпо­довата убавина и да се поучувам во Неговиот свет храм,

^27:5 зашто во злочест ден Тој би ме сокрил во Својата скинија, би ме сокрил под покривот на Своето жи­веалиште; би ме искачил на карпа.

^27:6 Тогаш главата моја ќе се издигне над непријателите што ме опкружу­ваат; и јас ќе принесам во скинијата Негова жртва поради радоста, па ќе пеам и ќе Го фалам Господа.

^27:7 Чуј го, Господи, гласот мој, бидеј­ќи кон Тебе викам смилувај ми се и услиши ме.

^27:8 Срцето мое ми вели: „Барај го лицето Негово!“; и јас го барам лицето Твое, Господи.

^27:9 Не сокривај го од мене лицето Свое; не одбивај го во гневот слугата Твој. Биди мој помошник; не отфрлувај ме и не оставај ме, Боже, Спасителе мој!

^27:10 Ако татко ми и мајка ми ме остават, Господ ќе ме прибере.

^27:11 Научи ме, Господи, на Твојот пат и води ме по рамна патека, поради непријателите мои;

^27:12 не предавај ме на своеволноста на непријателите, зашто останаа против мене лажни сведоци со насилство во нивните носници.

^27:13 Но јас верувам дека ќе ја видам Господовата добрина во земјата на живите.

^27:14 Надевај се во Господ, биди бодар; нека е цврсто срцето твое; надевај се во Господ!

^28:1 Кон Тебе, Господи, викам, карпо моја; не оглушувај се кон мене, та да не заприлегам при Твоето молчење на оној што слегува во гроб!

^28:2 Чуј го гласот на молитвите мои, кога викам кон Тебе, кога кревам раце кон Твојот свет храм.

^28:3 Не земај ме со нечестивци и зло­сторници, кои со ближните свои говорат за мир, а во срцето смислуваат зло.

^28:4 Возврати им, Господи, според ни­в­ните дела, според нивните лоши пос­тапки; според делата на нивните раце, возврати им го она што го заслужиле!

^28:5 Бидејќи тие немаат почит кон делата на Господ, ниту кон делата на рацете Негови; Тој ќе ги собори и нема да ги подигне.

^28:6 Благословен е Господ, зашто Тој го чу гласот на молитвите мои.

^28:7 Господ е крепост моја и штит мој; во Него има верба срцето мое и Тој ми помага; затоа се радува срцето мое и јас ќе Го прославувам со песна.

^28:8 Господ е крепост на Својот народ и спасоносно прибежиште за Својот помазаник.

^28:9 Спаси го народот Свој и благо­слови го наследството Твое; биди им Пастир и носи ги довека!

^29:1 Воздајте Му на Господ, синови Божји, воздајте Му на Господ слава и моќ,

^29:2 воздајте Му слава на Господ на името Негово, поклонете Му се на Господ во Неговото светилиште.

^29:3 Гласот Господов е над водите; Бог на славата грми, Господ над силните води.

^29:4 Гласот Господов е во силата, гласот Господов полн со величес­твеност.

^29:5 Гласот Господов крши кедри; ги крши Господ кедрите леванонски,

^29:6 и направи како теле да потскокнува Ливан, а Сирион – како младо биволче.

^29:7 Гласот Господов фрла огнен пламен.

^29:8 Гласот Господов ја потресува пус­тината; ќе ја затресе Господ пустината Кадис.

^29:9 Гласот Господов ги породува бремените кошути и ги оголува горите; и во храмот Негов секој ја возвестува славата Негова.

^29:10 Господ седи на престолот над во­дите, и ќе седи Господ како цар довека.

^29:11 Господ ќе му даде сила на Својот народ, Господ со мир ќе го благо­слови народот Свој.

^30:1 Ќе Те величам, Господи, зашто ме извлече и не допушти непријателите мои да се радуваат над мене.

^30:2 Господи, Боже мој, повикав кон Тебе, и Ти ме исцели.

^30:3 Господи, Ти ја изведе душата моја од светот на мртвите и ме спаси од слегување во гроб.

^30:4 Пејте Му на Господ, верници Него­ви, благодарете Му на Неговото свето име,

^30:5 зашто гневот Му трае само миг, а вечна е милоста Негова: плачот трае преку ноќта, но утрото носи голема радост.

^30:6 И јас си реков во изобилието мое: „Нема да се поколебам довека.“

^30:7 Господи, според милоста Твоја Ти ме утврди како гора; но штом го сокри лицето Свое, јас се исплашив.

^30:8 Тогаш кон Тебе, Господи, повикав и на мојот Бог, Му се помолив:

^30:9 „Каква полза од крвта моја, ако слезам во гроб? Ќе Те слави ли правот, ќе ја објави ли тој верноста Твоја?“

^30:10 Чуј ме, Господи и смилувај се, биди помошник мој.

^30:11 Ти ја претвори тагата моја во радост, го симна од мене вреќиштето и ме препаша со веселба,

^30:12 за да Те слави душата моја и да не замолкне; Господи, Боже мој, вечно ќе те славам!

^31:1 Кај Тебе, Господи, се засолнувам, о да не се посрамам никогаш; според пра­ведноста Своја спаси ме.

^31:2 Приклони го увото Твое кон мене, побрзај да ме избавиш. Биди ми Бог заштитник и прибежиште за да се спа­сам.

^31:3 Зашто Ти си карпа моја и крепост моја, заради името Твое поведи ме и управувај со мене.

^31:4 Изведи ме од оваа стапица, која потајно ми ја поставија, зашто Ти си мој заштитник.

^31:5 Во Твоите раце го предавам духот свој; Ти си ме откупил, Господи, Боже на вистината.

^31:6 Не ти се мили оние што почитуваат ништожни идоли, но јас имам верба во Господ.

^31:7 Ќе се радувам и ќе се веселам поради Твојата милост, зашто Ти погледна на маката моја и ја спаси од патила ду­шата моја,

^31:8 и не ме предаде во рацете на непријателите мои; нозете мои ми ги постави на чистина.

^31:9 Смилувај се кон мене, Господи, заш­то сум потиштен од скрб: ми се исушија од тага окото мое, душата моја и утробата моја.

^31:10 Го минувам во жал животот мој, и годините мои – со воздишки; изнеможе силата моја, и коските мои се свиткаа.

^31:11 Пред сите непријатели мои станав за прекор, дури и пред соседите мои, а и плашило за познатите мои; оние што ќе ме видат на улица, бегаат од мене.

^31:12 Заборавен како мртовец сум во ср­цата на луѓето; станав како скршен сад,

^31:13 бидејќи чув дека мнозина околу мене погубно шепотат, и кога ќе се соберат заедно, се договораат и душата моја да ми ја одземат.

^31:14 Јас, пак, имам верба во Тебе, Господи, и велам: Ти си мој Бог.

^31:15 Дните мои се во Твоите раце; изба­ви ме од рацете на непријателите мои и од гонителите мои.

^31:16 Нека засветли лицето Твое над слугата Твој; спаси ме поради Твојата ми­лост.

^31:17 Господи, не допуштај да се посрамам, поради тоа што кон Тебе пови­кав; нечестивите нека се посрамат и нека замолкнат во светот на мртвите.

^31:18 Да онемеат лажливите усти, што говорат лошо против праведниот со горделивост и презир.

^31:19 Колку е голема добрината Твоја, Господи, што си ја запазил за оние, кои имаат страхопочит кон Тебе, и што си ја приготвил за оние, кои имаат верба во Тебе пред очите на синовите чо­вечки!

^31:20 Ќе ги сокриеш под покривот на лицето Свое од човечките завери, ќе ги заклониш од нападите на јазиците противнички.

^31:21 Нека е благословен Господ, зашто ја пројави кон мене Својата чудесна милост кога бев обиколен како град под опсада!

^31:22 Во малодушноста своја си реков: отфрлен сум од очите Твои; но Ти го слушна гласот на молитвата моја, кога повикав кон Тебе.

^31:23 Љубете Го Господа сите светии Негови, зашто Господ ги чува верните Свои, а им отплатува на оние, кои гордо постапуваат.

^31:24 Бидете силни и нека крепне срцето ваше, сите вие што имате верба во Господ!

^32:1 Блажени се оние, чии престапи им се простени, и чии гревови се покрие­ни!

^32:2 Блажен е оној човек, кого Господ не го смета за виновен, и во чиј дух нема измама!

^32:3 Додека молчев, се сушеја коските мои од секојдневното мое возди­шување,

^32:4 бидејќи и дење и ноќе тежеше над мене раката Твоја, се сушев како на летен припек.

^32:5 Тогаш го признав гревот мој и не го сокрив беззаконието свое, па реков: „Ќе Му ги исповедам на Гос­под моите престапи,“ и Ти ми ја прости вината на гревот мој.

^32:6 Затоа секој побожен човек нека Ти се моли навреме, и тогаш притисокот од многуте води нема да го достигне.

^32:7 Ти си мое прибежиште, од маката со која сум опкружен Ти ќе ме избавиш; ќе ме опкружиш со спасоносни звуци.

^32:8 „Ќе те вразумам,“ – вели Бог – „Ќе ти го покажам патот, по кој да одиш; ќе бдеат очите Мои над тебе.“

^32:9 „Не бидете како коњ или како маска, кои немаат разум, чија дивина со узда и оглавник се скротува за да ти се покоруваат.“

^32:10 Многу маки ќе го снајдат греш­никот; но оној кој има верба во Господ, него милост ќе го опкружува.

^32:11 Веселете се во Господ и радувајте се, праведници: радувајте се сите кои сте со чисти срца.

^33:1 Радувајте се, праведници, во Господ: на праведниците им прилега да Го слават.

^33:2 Славете Го Господа со лира, пејте Му на харфа со десет жици,

^33:3 пејте Му нова песна; пејте Му умешно и со восклик,

^33:4 зашто словото на Господ е право, и сите дела Негови се извршени во верност.

^33:5 Тој сака праведност и суд праведен; со милоста Господова е исполнета Земјата.

^33:6 Преку словото на Господ беа создадени небесата, и преку Духот на устата Негова – сите сили нивни.

^33:7 Тој ги собира како во мев мор­ските води; бездните ги става во сокровишта.

^33:8 Нека има страхопочит кон Господ целата Земја; нека треперат пред Него сите жители на светот,

^33:9 зашто Тој рече и тие настанаа; Тој заповеда и се создадоа.

^33:10 Господ ги руши помислите на не­знабошците, ги спречува намерите на народите.

^33:11 А замислата Господова вечно останува; мислите на срцето Негово од род во род.

^33:12 Блажен е оној народ, на кој Господ му е Бог, и луѓето, кои Тој ги избрал за наследство Свое.

^33:13 Од небесата гледа Господ, ги гледа сите синови човечки;

^33:14 од престолот, на кој седи, ги на­б­људува сите, кои живеат по Земјата:

^33:15 Тој, Кој на сите ним им ги создал срцата, пази на сите дела нивни.

^33:16 Не го спасува царот голема војска; голема сила ни јунакот нема да го спаси.

^33:17 Несигурен е коњот за спасување, со големата сила своја не може да избави.

^33:18 Но, ете, очите Господови се врз оние, кои имаат страхопочит кон Него и кои имаат верба во милоста Негова,

^33:19 дека Тој ќе ја спаси душата нивна од смрт и во време на глад ќе ги прехрани.

^33:20 Душата наша се надева во Господ: зашто Тој е наш помошник и наш заш­титник,

^33:21 зашто во Него ќе се весели срцето наше; зашто во светото име Негово веруваме.

^33:22 Милоста Твоја нека биде над нас, Господи, онака како што Ти се надеваме.

^34:1 Ќе Го благословувам Господа во секое време; похвала за Него секогаш ќе има во мојата уста.

^34:2 Со Господ ќе се фали душата моја! Нека го чујат тоа понизните и нека се зарадуваат.

^34:3 Величајте Го Господа со мене, и за­едно да го возвишуваме името Негово.

^34:4 Го побарав Господа, и Тој ме чу и од сите стравови мои ме избави.

^34:5 Кон Него погледнете и разведрете се и лицата ваши нема да се посрамат.

^34:6 Несреќниот вика и Господ го слуша и го спасува од сите негови неволји.

^34:7 Ангел Господов се улогорува околу оние, кои се бојат од Него, и ги спасува.

^34:8 Вкусете и ќе видите, колку е добар Господ! Блажен е оној човек, кој кај Него прибегнува!

^34:9 Имајте страхопочит кон Господ, сите праведници Негови, зашто ништо нема да им недостига на оние кои имаат страхопочит кон Него.

^34:10 Осиромашија и огладнеа богати­те, а оние што Го побараа Господа, не ќе бидат лишени од секакви добра.

^34:11 Дојдете, чеда, послушајте ме: јас ќе ве научам да имате страхопочит кон Господ.

^34:12 Сака ли човек да живее и да види добри денови,

^34:13 нека си го воздржува јазикот од зло и устата своја од лаги,

^34:14 нека се клони од зло и нека прави добро; да бара мир и да врви по него.

^34:15 Очите на Господ се насочени кон праведните, и ушите Негови – кон молитвите нивни.

^34:16 Но лицето на Господ е против оние што вршат зло; ќе го истреби од Зем­јата споменот за нив.

^34:17 Кога викаат праведните, Господ ги слуша и ги спасува од сите маки нивни.

^34:18 Блиску е Господ до оние со скрше­но срце, и смирените по дух ќе ги спаси.

^34:19 Бројни се маките на праведните, но од сите нив Господ ќе ги избави.

^34:20 Господ ги чува сите коски нивни; ниедна од нив нема да се скрши.

^34:21 Злото му носи смрт на грешни­кот; оние, што го мразат праведниот, ќе платат.

^34:22 Господ ќе ги спаси душите на слу­гите Свои, и никој од оние, кои прибегнуваат кон Него, нема да биде осуден.

^35:1 Осуди ги, Господи, оние кои ме осу­дуваат, и собори ги оние што се борат против мене;

^35:2 земи оружје и штит и дојди ми на помош;

^35:3 извади го мечот и пресретни ги гонителите мои; кажи ѝ на душата моја: „Јас сум спасение Твое!“

^35:4 Нека бидат посрамени и исмеани оние што ја бараат душата моја: нека се повлечат и нека се посрамат, оние што ми мислат зло;

^35:5 нека бидат како прав пред ветрот, и ангел Господов да ги прогонува,

^35:6 патот нивни нека биде темен и лизгав, и ангел Господов да ги прогонува,

^35:7 бидејќи без причина поставија тајна мрежа за моја пропаст, без причина ѝ копаат гроб на душата моја.

^35:8 Нека дојде врз нив ненадејна замка и мрежата нивна, што ја поставија за мене, да ги улови самите нив; нека се сплеткаат во неа и нека загинат.

^35:9 А мојата душа ќе се радува во Господ, ќе се весели поради спасението од Него.

^35:10 Сите коски мои ќе речат: „Гос­поди, кој е подобен на Тебе, Кој спасуваш слаб од силен, беден и сиромав од ограбувачите нивни?“

^35:11 Се кренаа против мене злобни сведоци: и за она што не го знам ме сослушуваат;

^35:12 ми враќаат зло за добро, и душата моја запаѓа во осаменост.

^35:13 А кога тие боледуваа, јас се облекував во вреќиште, ја истоштував душата моја со пост, и молитвата ми се враќаше во градите мои.

^35:14 Постапував така, како тој да беше ближен мој, мој брат; одев тажен со наведната глава како оној што тагува по сопствената мајка.

^35:15 А сега, кога јас паднав, тие се зарадуваа и се собраа против мене, ми задаваа рани, а да не знам зошто, ме кинеа и не престануваа;

^35:16 ме доведоа до искушение, ми се потсмеваа многу и со забите свои крц­каа против мене.

^35:17 О, Господи, до кога ќе го гледаш тоа? Оттргни ја душата моја од нивните навалувања, мојата осамена душа – од тие лавови.

^35:18 Тогаш ќе Ти благодарам Господи, на големото собрание, меѓу многу­броен народ ќе Те восфалувам;

^35:19 не допуштај да се зарадуваат над мене оние, кои ми се непријатели без причина, кои ме мразат без вина и намигнуваат со очите.

^35:20 Зашто тие не мислат за мир, туку смислуваат измами против мирните во земјата.

^35:21 Ги отворија устите свои против ме­не, велејќи: „Аха! Аха! Очите наши видоа!“

^35:22 Ти виде Господи, немој да премолчиш; Господи, не отстапувај од мене!

^35:23 Стани, разбуди се да ме одбраниш, о Боже мој и Господи мој, води ја мојата парница!

^35:24 Пресуди ми според Твојата пра­ведност, Господи, Боже мој, та да не ликуваат оние над мене;

^35:25 за да не речат во срцата свои: „Ни се исполни желбата!“ и да не кажат: „Го проголтавме.“

^35:26 Нека бидат посрамени и исмејани сите, кои се радуваат на мојата не­среќа; да се облечат во срам и бесчес­тие, оние што се гордеат над мене.

^35:27 Нека се зарадуваат и нека се развеселат, оние што го сакаат моето праведно дело, и непрестајно нека ве­лат: „Велик е Господ, Кој му се радува на доброто на Својот слуга!“

^35:28 И јазикот мој ќе зборува за праведноста Твоја и за Твојата похвала секој ден.

^36:1 Гревот му зборува на грешникот; длабоко во неговото срце, нема страв Божји пред очите негови,

^36:2 зашто тој самиот на себеси си ласка, место да го увиди своето беззаконие и да го намрази;

^36:3 зборовите на устата негова се не­правда и измама; тој не сака да се вра­зуми, и да врши добро;

^36:4 на леглото свое смислува беззаконие, останува на лош пат, од зло не се гнаси.

^36:5 Господи, Твојата милост е до небесата, Твојата вистина – до облаците!

^36:6 Твојата праведност е како моќните гори, а судовите Твои како голема без­дна! И луѓе и добиток спасуваш Ти, Господи!

^36:7 О колку е скапоцена Твојата милост, Боже! Синовите човечки се засолнуваат под Твојата закрила;

^36:8 тие се ситат од изобилието на Твојот дом, и од потокот на Твојата красота ги напојуваш;

^36:9 зашто во Тебе е изворот на животот: во Твојата светлина ние гледаме светлина.

^36:10 Продолжи ја милоста Своја кон оние кои Те познаваат, и спасението Свое кон оние со чисто срце.

^36:11 Нека не ме гази ногата горда, и раката на грешникот да не ме гони.

^36:12 Таму паднаа оние што вршат беззаконие; соборени се и не можат веќе да станат.

^37:1 Не жести се поради злобниците и не завидувај им на оние што вршат беззаконие,

^37:2 зашто тие ќе се исушат како трева, и како зелје набргу ќе свенат.

^37:3 Верувај во Господ и прави добро, за да живееш на земјата и да уживаш во спокојство.

^37:4 Сета радост нека ти биде во Господ, и Тој ќе ти даде што ќе посака срцето твое.

^37:5 Довери Му го патот свој на Господ и во Него верувај и Тој ќе делува;

^37:6 и ќе ја изведе правдата твоја како светлина, и справедливоста твоја – како пладне.

^37:7 Биди кроток пред Господ и на Него надевај се. Не жести се на оној, кој успева на патот свој, на човек кој врши беззаконие.

^37:8 Воздржи се од лутина и остави ја јароста, не жести се – самиот да не пра­виш зло,

^37:9 зашто оние што вршат зло, ќе бидат истребени, а оние, кои се надеваат на Господ, ќе ја наследат земјата.

^37:10 Уште малку, и грешникот ќе го нема; ќе го побараш местото негово и нема да го најдеш.

^37:11 А кротките ќе ја наследат земјата и ќе се насладуваат во изобилен мир.

^37:12 Грешникот смислува зло против праведниот и чкрта со забите против него,

^37:13 но Господ му се потсмева, зашто однапред гледа дека му се ближи крајот.

^37:14 Грешниците ги вадат мечевите, го оптегнуваат лакот свој за да го кутнат бедниот и сиромавиот, за да ги прободат оние што се со чисто срце.

^37:15 Но мечот нивни ќе се забие во нивното срце, и лаците нивни ќе се скр­шат.

^37:16 Малото богатство кај праведниот е многу подобро отколку големото богатство на грешниците.

^37:17 Зашто мишките на грешниците ќе спласнат, а на праведниците Гос­под им ги поткрепува.

^37:18 Господ ги знае патиштата на непо­рочните; и нивното наследство ќе биде вечно:

^37:19 во зло време нема да бидат посрамени и во деновите на глад ќе бидат сити;

^37:20 зашто грешниците ќе загинат, и непријателите Господови ќе ги снема како полска убавина, ќе исчезнат како дим.

^37:21 Грешникот зема на заем и не враќа, а праведниот е милостив и дава,

^37:22 зашто оние, кои Господа Го бла­гословуваат, ќе ја наследат земјата, а оние што тој ги проколнува, ќе бидат истребени.

^37:23 Господ ги зацврстува стапките на човекот и мили Му се неговите па­тишта:

^37:24 па и ако се сопне, нема да падне, зашто Господ го држи за рака.

^37:25 Бев млад, и остарев, но не видов оставен праведен човек ниту децата не­гови леб да просат;

^37:26 тој секој ден знае да се смилува и на заем да дава, и потомството негово ќе биде благословено.

^37:27 Клони се од зло и прави добро, па ќе живееш вечно;

^37:28 зашто Господ ја сака правдата и не ги остава верниците Свои; нив вечно ќе ги чува, а потомството на безбожниците ќе биде истребено.

^37:29 Праведните ќе ја наследат земјата и ќе живеат на неа вечно.

^37:30 Устата на праведниот кажува муд­рост, а јазикот негов изговара правда.

^37:31 Законот на неговиот Бог е во срцето негово; стапките негови нема да се сопнат.

^37:32 Грешникот го демне праведниот и бара да го убие;

^37:33 но Господ нема да го предаде во негови раце и нема да го осуди, кога ќе биде суден.

^37:34 Надевај се на Господ и остани на Неговите патишта; Тој ќе те воздигне за да ја наследиш земјата; и ќе го гле­даш истребувањето на грешниците.

^37:35 Видов страшен безбожник, кој се превознесуваше и издигаше како кедар леванонски.

^37:36 Поминав и, ете, го нема; го побарав, и не го најдов.

^37:37 Види го непорочниот, гледај го праведниот: има напредок за мир­ниот;

^37:38 а безбожниците сите ќе бидат истребени, нивното наследство ќе се затре.

^37:39 Спасението, пак, на праведните доаѓа од Господ и Тој е нивни заштитник во тешко време;

^37:40 им помага Господ и ги избавува; ги избавува од грешниците и ги спасува, зашто кај Него прибегнуваат.

^38:1 Господи, во јароста Своја не карај ме и во гневот Свој не казнувај ме,

^38:2 зашто стрелите Твои се забија во мене, и Твојата рака тежи врз мене,

^38:3 нема ништо здраво на моето тело од Твојот гнев; во коските мои нема мир поради гревот мој;

^38:4 зашто беззаконијата мои ја надви­шија главата моја, како тешко бреме ме притиснаа.

^38:5 Смрдат и гнојат раните мои поради безумието мое.

^38:6 Се згрбавив и се стопив сосема, цел ден натажен одам;

^38:7 слабината ми е воспалена, нема здраво место на телото мое.

^38:8 Исцрпен сум и дотолчен; рикав поради воздишките на срцето мое.

^38:9 Господи, пред Тебе се сите мои копнежи, и мојата воздишка не е сокриена од Тебе.

^38:10 Срцето засилено ми бие, ме напуш­ти силата моја, и светлината на очите мои, – и неа ја нема во мене.

^38:11 Моите пријатели и моите ближни се приближија и не се доближија; застанаа подалеку од мене,

^38:12 а оние што ја бараат душата моја, ми поставуваат примки, говорат за пропаст и секој ден кројат сплетки;

^38:13 а јас, пак, како глув не слушам и како нем сум, кој не ја отвора устата своја;

^38:14 станав како човек што не слуша и што во устата своја нема одговор,

^38:15 зашто на Тебе, Господи, се надевам; Ти ќе одговориш, Господи, Боже мој.

^38:16 Зашто се молам само да не се по­гордеат над мене; и кога ќе ми се по­колебаат нозете мои, тие да не се кренат над мене.

^38:17 Готов сум да паднам, и болот мој секогаш е со мене.

^38:18 Беззаконието свое го признавам и ќе жалам поради гревот мој.

^38:19 А оние што ми се непријатели без причина се силни, и се намножија оние што неправедно ме мразат,

^38:20 ми враќаат зло за добро, ми ста­наа противници, зашто јас сум за добро.

^38:21 Не оставај ме, Господи, Боже мој, не оддалечувај се од мене;

^38:22 побрзај да ми помогнеш, Господи, Спасителе мој!

^39:1 Си реков: ќе пазам на патиштата мои, за да не згрешам со јазикот свој; ќе ја зауздам устата моја додека е грешни­кот пред мене.

^39:2 Онемев и се смирив, и замолкнав, но јадот мој се зголеми.

^39:3 Пламна срцето мое во мене и додека размислувам оган се разгорува во мислите мои. Проговорив со јазикот свој:

^39:4 кажи ми го, Господи, мојот крај, и колкав е бројот на моите дни, за да знам колку е краткотраен мојот живот.

^39:5 Ете, Ти си ми дал дни колку една педа, и векот мој е како ништо пред Тебе. И навистина, сѐ е суета, секој чо­век што живее.

^39:6 Навистина, човек оди како сенка и залудно се измачува; собира богатство, а не знае кому ќе му го остави.

^39:7 И сега што да очекувам Господи? Надежта моја е во Тебе.

^39:8 Спаси ме од сите беззаконија; не допуштај да бидам поруга на безумниот.

^39:9 Занемев и не ја отворам устата, за­ш­то Ти така направи.

^39:10 Отстрани ги од мене ударите Твои, изнемоштувам од Твојата силна рака.

^39:11 Го казнуваш човекот за гревот, сѐ што му е најмило му го уништуваш ка­ко молец; навистина, човекот е само здив.

^39:12 Услиши ја, Господи, молитвата мо­ја и почуј ја молбата моја; не биди безгласен кон моите солзи, зашто сум привремен гостин кај Тебе и придојден, како сите мои предци.

^39:13 Допушти ми да здивнам, пред да заминам и да ме нема веќе.

^40:1 Трпеливо се надевав на Господ, и Тој се наклони над мене и ја чу мо­литвата моја,

^40:2 и ме изведе од длабината на јазот и од длабока тиња, па ги постави нозете мои на камен и ги зацврсти стапалата мои;

^40:3 а во устата моја вложи нова песна – похвала за нашиот Бог. Мнозина ќе видат, и страв ќе ги опфати и ќе се надеваат на Господ.

^40:4 Блажен е оној човек што верува во Господ и не се обраќа кон горделивите, кон оние што застрануваат по лажни богови.

^40:5 Многу чудесни дела си направил, Господи, Боже мој, многу мисли чудесни – кој може да се спореди со Тебе!? Почнав да ги објавувам и да зборувам за нив, но тие број немаат!

^40:6 Жртви и приноси Ти не бараш, но ушите ми ги отвори; сепаленица и жрт­ва за грев Ти не побара.

^40:7 Тогаш реков; еве, идам; во свитокот на книгата за мене е напишано;

^40:8 со задоволство ќе ја исполнам волјата Твоја, Боже мој; Твојот закон е во срцето мое.

^40:9 Ја објавив Твојата правда во големото собрание; не ѝ бранев на устата моја; Ти го знаеш тоа, Господи.

^40:10 Твојата правда не ја сокрив во срцето мое, ја објавив верноста Твоја и спа­сението Твое; и не ги затаив Твојата милост и Твојата верност од собранието.

^40:11 Но, Господи, не отстранувај го милосрдието Твое од мене; Твојата ми­лост и Твојата верност нека ме пазат постојано,

^40:12 зашто зла безбројни ме опкру­жија; ме притиснаа беззаконијата мои, и не можев дури ни да гледам, – тие се по­веќе од влакната на главата моја; а и срцето мое ме остави.

^40:13 Благоволи, Господи, да ме изба­виш; Господи, побрзај ми на помош!

^40:14 Нека се засрамат и нека поцрвенат сите, кои бараат да ја погубат душата моја! Нека бидат вратени назад и нека бидат предадени на потсмев оние, кои ми сакаат зло.

^40:15 Нека се скаменат од срам оние, кои сакајќи да ми се наругаат велат: „Аха! Аха!“

^40:16 А нека се зарадуваат и нека се развеселат во Тебе сите, кои Те ба­раат, и оние што сакаат спасение од Тебе непрестајно нека зборуваат: велик е, велик – Господ!

^40:17 А јас сум сиромав и беден; но Гос­под се грижи за мене. Ти си помош­ник мој и заштитник мој, Боже мој, не задоцнувај.

^41:1 Блажен е оној што се грижи за бедните! Во злочест ден Господ ќе го избави.

^41:2 Господ ќе го пази и ќе го одржи во живот и ќе му даде среќа на земјата; и нема да го предаде во рацете на непријателот негов.

^41:3 Господ ќе му помогне кога лежи болен в постела. Ти ја исцелуваш секоја болка при болеста негова.

^41:4 А за себе, јас повикав: „Господи, смилувај се на мене, излекувај ја душата моја, зашто згрешив пред Тебе!“

^41:5 Непријателите мои во злоба се распрашуваат за мене: „Кога ќе умре, и кога ќе загине името негово!?“

^41:6 И ако некој дојде да ме види, гово­ри лага; неговото срце собира неправда во себе, и тој, штом ќе излезе надвор, расправа.

^41:7 Сите мои непријатели шепотат меѓу себе против мене, помислувајќи ми зло:

^41:8 „Смртна болест го фатила; кој еднаш легне, веќе нема да стане!“

^41:9 Дури и пријателот мој, во кого имав доверба, кој јадеше мој леб, ја крена ногата против мене.

^41:10 А Ти, Господи, смилувај ми се, исправи ме, та да им возвратам.

^41:11 По тоа ќе дознаам дека сум ти мил, кога непријателот мој нема да се погордее над мене;

^41:12 а мене, пак, ме прифати поради мојата незлобивост и зацврсти ме пред Себе вечно.

^41:13 Нека е благословен Господ, Бог Израелов, од века до век! Амин, амин!

^42:1 Како што кошутата копнее по вод­ни извори, така и душата моја, Боже, копнее по Тебе!

^42:2 Душата моја жедува за Бога, за живиот Бог: кога ќе дојдам и ќе го гледам лицето Божјо?

^42:3 Солзите мои беа леб за мене и дење и ноќе, кога секој ден ми зборуваа: каде е твојот Бог?

^42:4 Се сетив на тоа и ја излив душата своја: како чекорев со мноштвото, ги предводев до Божјиот дом – при гласно воскликнување и прославување, како на голем празник.

^42:5 Зошто тагуваш, душо моја, и зошто си вознемирена? Надевај се на Бога, бидејќи јас пак ќе Го славам мојот Помошник, мојот Бог.

^42:6 Тагува душата моја во мене, поради тоа ќе си спомнувам на Тебе од земјата Јорданска, од Ермон и од гората Ми­цар.

^42:7 Бездна повикува бездна со гласот на Твоите водопади; сите Твои води и Твои бранови навалија на мене.

^42:8 Дење Господ ми ја покажува милос­та Своја, а јас ноќе ќе Му пеам и ќе Му се молам на Бога на мојот живот.

^42:9 Ќе Му речам на Бога: Ти си моето засолниште. Зошто ме заборави? Зошто одам нажален додека непријателот ме притиска?

^42:10 Трошејќи ги коските мои, непријателите мои се подигруваат со мене, велејќи ми секој ден: каде е твојот Бог?

^42:11 Зошто тагуваш, душо моја, и зошто си вознемирена? Надевај се на Бога, бидејќи Него јас пак ќе Го прославувам, мојот Помошник, мојот Бог.

^43:1 Пресуди ми, Боже, и расправи ја тужбата моја против безбожниот народ. Избави ме од неправеден и лукав човек.

^43:2 Бидејќи Ти си засолниште мое, Боже, зошто си ме отфрлил? И зошто одам така нажален додека непријателот ме мачи?

^43:3 Испрати ја Твојата светлина и Твојата вистина да ме водат и да ме доведат во Твојата света гора и во Твоето живеалиште.

^43:4 И ќе пристапам до Божјиот жртве­ник, до Бога, мојата радост. На харфа ќе Те славам, Боже, Боже мој!

^43:5 Зошто тагуваш душо моја, и зошто си вознемирена! Надевај се на Бога, бидејќи пак ќе Го прославувам Него, мојот Помошник, мојот Бог.

^44:1 Боже, со ушите наши чувме, а тат­ковците наши ни раскажуваа за делото што си го направил во нивните дни, во деновите древни.

^44:2 Ти со Твојата рака си истребил на­роди, а нив си ги населил; си униш­тил народи, а нив си ги раширил;

^44:3 бидејќи тие не со меч ја придобија земјата, и нивните мишки не ги спа­силе, туку Твојата десница и Твојата мишка и светлината на Твоето лице, зашто Ти беа по волја.

^44:4 Боже, само Ти си цар мој и Бог мој, Кој му извојува победа на Јаков.

^44:5 Со Тебе, ги потиснавме нашите не­пријатели, и со Твоето име ќе ги униш­тиме оние, што стануваат против нас;

^44:6 зашто јас нема да се надевам на мојот лак и мечот мој нема да ме спаси;

^44:7 туку Ти нѐ спаси од непријателите наши и ги посрами оние што нѐ мразат.

^44:8 Со Бога се фалевме секој ден и Твоето име вечно ќе го прославуваме.

^44:9 Но сега Ти нѐ отфрли и нѐ посрами, па не излегуваш, Боже, со нашите вој­ски;

^44:10 нѐ сврти во бегство пред непријателите наши, и оние, што нѐ мразат, нѐ ограбуваа.

^44:11 Нѐ предаде како овци на клање и нѐ растури меѓу незнабошците.

^44:12 Евтино го продаде народот Свој, не бараше висока цена за нив;

^44:13 нѐ предаде за презир кај соседите наши, за потсмев и хулење на оние, кои живеат околу нас;

^44:14 нѐ направи за приказ меѓу незна­бошците, и мнозина ја вртат главата.

^44:15 Секој ден срамот мој е пред мене, и црвенило го покрива лицето мое,

^44:16 од гласот на оној што се потсмева и од клеветникот, пред очите на непријателите и одмаздниците.

^44:17 Сето тоа нѐ снајде нас, но ние не Те заборавивме Тебе и не го нарушивме Заветот Твој.

^44:18 И не отстапи срцето наше, и стапките наши не се отклонија од Твојот пат,

^44:19 кога нѐ порази во местото, каде што живеат чакали и нѐ покри со смртна сенка.

^44:20 Ако го бевме заборавиле името на нашиот Бог и да ги бевме протегнале рацете наши кон туѓ бог,

^44:21 зар Бог тогаш немаше да дознае за тоа? Зашто Тој ги знае тајните на срцата.

^44:22 Заради Тебе нѐ убиваат секој ден, нѐ сметаат како овци определени за клање.

^44:23 Разбуди се, зошто спиеш, Госпо­ди!? Разбуди се, и не отфрлај нѐ засекогаш!

^44:24 Зошто го одвраќаш лицето Свое, ја забораваш бедата наша и неволјата наша?

^44:25 Бидејќи душата наша се понизи до прав, а утробата ни се прилепи за земјата,

^44:26 стани, Господи, и помогни ни, избави нѐ поради љубовта Твоја.

^45:1 Од срцето мое се изливаат благи зборови; Му ги посветувам на Царот стиховите мои; јазикот ми е како перо на брзописец.

^45:2 Ти си најпрекрасниот меѓу сино­вите човечки, благодат се излива од Твојата уста; затоа Бог Те благо­словил довека.

^45:3 Препаши го на бедрото мечот Свој, о силнику: во Својата красота и уба­вина!

^45:4 И така величествен, поитај побе­доносно заради вистината, кротоста и правдата, и Твојата десница ќе по­каже чудесни дела.

^45:5 Изострени се Твоите стрели, народите ќе паднат пред Тебе, – тие ќе се забодат во срцата на царските непријатели.

^45:6 Твојот престол, Боже, е вечен: же­золот на правдата е жезол на Твоето царство.

^45:7 Ти ја љубиш праведноста и го мра­зиш беззаконието; затоа, Бог, Твојот Бог, Те помаза со миризливо масло на радоста повеќе од Твоите собраќа.

^45:8 Сите Твои облеки мирисаат на смирна, алој и касија; кога излегуваш од дворците од слонова коска, харфи те развеселуваат.

^45:9 Царски ќерки се во Твојата по­чесна придружба; царицата стои покрај Тебе оддесно, украсена со офирско злато.

^45:10 Чуј, ќерко, види, приклони го увото свое: заборави го твојот народ и домот на таткото твој!

^45:11 Зашто Царот ја посака твојата уба­вина, зашто Тој е твој Господар и приклони Му се тогаш ти.

^45:12 И ќерката тирска ќе Му се поклони со подароци и најбогатите меѓу народот ќе ја бараат твојата благонаклоност.

^45:13 Сета слава на царската ќерка е внатре: нејзината облека е везена со злато;

^45:14 во везена облека ќе ја доведуваат кај Царот; по неа одат девици, нејзини другарки.

^45:15 Ги доведуваат со веселба и радост, влегуваат во Царевиот дворец.

^45:16 Место твоите татковци, овде ќе бидат твоите синови; Ти ќе ги поста­виш за кнезови по целата земја.

^45:17 Ќе го спомнуваат името Твое од род во род; затоа народите ќе Те сла­ват од век до век.

^46:1 Бог ни е нам прибежиште и сила, докажан помошник, во неволја.

^46:2 Затоа нема да се уплашиме, па ма­кар и земјата да се разниша, и горите да се срушат во срцето морско.

^46:3 И ако бучат и се креваат водите нив­ни, и да се тресат горите од жестината нивна.

^46:4 Речните потоци го веселат Божји­от град, Светото живеалиште на Севишни­от.

^46:5 Бог е среде него; тој нема да се раз­ниша: Бог ќе му помогне уште пред зори.

^46:6 Се збунија народите; се потресоа царствата; го пушти Својот глас, и земјата се топи.

^46:7 Господ Саваот е со нас, Јакововиот Бог е наше прибежиште.

^46:8 Дојдете и видете ги делата Божји – пустошењата што ги направи Тој на Земјата.

^46:9 Прекратувајќи ги војните до крајот на Земјата, ќе го скрши лакот и ќе го здроби копјето, и штитовите големи со оган ќе ги изгори.

^46:10 Застанете и разберете дека Јас сум Бог, возвишен над народите, возвишен над Земјата.

^46:11 Господ Саваот е со нас, Јаково­виот Бог е наше прибежиште.

^47:1 Заплескајте со рацете, сите народи воскликнете кон Бога со радосен глас;

^47:2 зашто Севишниот Господ е стра­шен, Голем Цар е над целата земја.

^47:3 Тој ни покори под нозе луѓе и народи;

^47:4 Тој ни одбра наследство за нас, достоинственоста на Јаков, кого го возљуби.

^47:5 Се искачи Бог при восклици, Господ со трубен звук.

^47:6 Пејте Му на нашиот Бог, пејте; пејте Му на нашиот Цар, пејте,

^47:7 зашто Бог е Цар над целата Земја; пејте Му псалм!

^47:8 Бог е Цар над народите, Бог седи на светиот Свој престол;

^47:9 незнабожечките кнезови се собираат како народ кон Авраамовиот Бог, зашто земните заштитници Му припаѓаат на Бога, Тој е возвишен над сите.

^48:1 Голем е Господ и многу фален во градот на нашиот Бог, на Својата света гора.

^48:2 Прекрасна возвишеност, радост на целата земја е гората Сион; на северната страна нејзина е градот на големиот Цар.

^48:3 Бог, Кој е во Неговите тврдини, се покажа како сигурна одбрана.

^48:4 Зашто, ете, се собраа царевите зе­м­ни и сите дојдоа заедно,

^48:5 па, откако видоа, се восхитија, се стаписаа и збунети побегнаа:

^48:6 страв ги опфати таму, па се мачеа како жена родилка;

^48:7 како силен ветар што ги разбива таршишките кораби.

^48:8 Како што чувме, така и видовме во градот на Господ Саваот, во градот на нашиот Бог: Бог го основа за довека.

^48:9 Ја спомнуваме, Боже, милоста Твоја среде храмот Твој.

^48:10 Името Твое, Боже, како и Твојата слава досегаат до краиштата на земјата: Твојата десница е полна со победа.

^48:11 Нека се весели гората Сион, и да се радуваат јудејските ќерки заради Твои­те судови.

^48:12 Одете околу Сион и обиколете го, избројте ги кулите негови.

^48:13 Видете ги бедемите негови, разгле­дајте ги неговите дворци, за да му рас­кажете на идниот род,

^48:14 дека овој Бог е наш Бог во сите векови: Тој ќе ни биде пастир вечен.

^49:1 Чујте го ова сите народи; внимавајте вие сите што живеете по светот,

^49:2 мали и големи, богати и сиромаси заедно.

^49:3 Устата моја ќе говори мудрост, и мислата на срцето мое – разбирливи нешта.

^49:4 Ќе го наклонам увото свое кон по­учни изреки: со харфа ќе ја изло­жам гатанката моја.

^49:5 Зошто да се плашам во тешки де­нови, кога беззаконието на моите предавници ќе ме опколи?

^49:6 Вие, што имате верба во силите свои и се фалите со големото богатство свое, чујте:

^49:7 Никој не може себеси да се иску­пи, ниту може човекот да Му плати откуп на Бога,

^49:8 ниту цена за откуп на душата сво­ја, бидејќи таа е превисока,

^49:9 дури и да се мачи долго, да живее вечно и гроб да не види.

^49:10 Зашто и мудрите умираат, не­разумните и безумните загинуваат заедно, а го оставаат богатството на други.

^49:11 Нивните гробови ќе им бидат вечни домови, живеалиштата од род во род, иако земјите нивни ги носат имињата нивни.

^49:12 И човек што живее неразумно, прилега на животните што загинуваат.

^49:13 Таква им е судбината на безумниците, крајот на оние што се задоволни со својот дел.

^49:14 Тие се како овци определени за во пеколот, смртта им е пастир, а в зори праведните ќе господарат над нив; силата нивна ќе се истроши, пеколот ќе им биде дом.

^49:15 Но Бог ќе ја спаси душата моја од раката на пеколот, милостиво ќе ме прими.

^49:16 Не плаши се кога човек се збогатува, кога богатството на домот негов расте;

^49:17 зашто, умирајќи, ништо нема да земе, ниту, пак, богатството негово ќе појде по него;

^49:18 макар што при животот негов се сметал за среќен – а тебе те фалат кога си угодуваш –

^49:19 и тој ќе им се придружи на своите предци, нема никогаш да види светлина.

^49:20 Човек, кој неразумно живее, сличен е на животните што загинуваат.

^50:1 Бог над боговите, Господ, говори и ја повикува земјата од сончевиот изгрев до запад.

^50:2 Од Сион, кој е врв на убавината, заблескува Бог;

^50:3 доаѓа нашиот Бог, и нема да молчи; пред Него ќе има оган што проголтува, околу Него бура.

^50:4 Тој ќе ги повика небото горе и земјата, за да му суди на Својот народ:

^50:5 „Соберете ги кај Мене светиите Мои, кои Ми се заветуваа преку жрт­ва!“

^50:6 И небесата ќе ја огласат Неговата праведност, зашто Бог е судија.

^50:7 „Чуј, народе Мој, и Јас ќе говорам, Израеле, ќе сведочам против тебе: Јас сум Бог, Твој Бог.

^50:8 Нема да те прекорувам поради твоите жртви; твоите сепаленици секогаш се пред Мене;

^50:9 нема потреба да примам телци од твојот дом, ниту козли од стадата твои,

^50:10 зашто Мои се сите горски ѕверови и добитокот по горите и говедата.

^50:11 Ги познавам сите птици небески, и убавината на полињата е пред Мене,

^50:12 ако огладнам, нема да ти кажам тебе, зашто Моја е вселената и сѐ што ја исполнува.

^50:13 Зар Јас јадам јунешко месо и пијам крв јарешка?

^50:14 Принеси Му на Бога благодар­ствена жртва и исполнувај ги своите завети пред Севишниот.

^50:15 И повикај Ме во тежок ден; Јас ќе те избавам, а ти ќе Ме прославиш.“

^50:16 А на грешникот Бог му вели: „Зошто напамет ги кажуваш Моите одредби и со уста го спомнуваш Мојот за­вет?“

^50:17 А самиот ја мразиш поуката Моја и зад грб ги фрлаш зборовите Мои?

^50:18 Кога ќе видиш крадец, се збли­жуваш со него и со прељубници се дру­жиш;

^50:19 устата твоја е полна со злоба, и јазикот твој измами плете;

^50:20 седиш и го клеветиш братот свој, синот на својата мајка го озборуваш.

^50:21 Ти го изврши тоа, а Јас молчев; ти си помисли дека Јас сум, каков што си ти. Ќе те изобличам и ќе ти ги изнесам пред лицето твое.

^50:22 Разберете го ова вие, кои Го заборавате Бога, за да не ве раскине, па тогаш ќе нема избавител.

^50:23 Кој принесува жртва благодарствена, тој Ме прославува, и кој го следи Мојот пат, нему ќе му го сооп­штам Божјото спасение.

^51:1 Помилуј ме, Боже, поради големата Твоја милост, и заради големата Твоја добрина избриши ги беззаконијата мои.

^51:2 Измиј ме темелно од моето беззаконие и очисти ме од мојот грев,

^51:3 зашто престапите мои ги знам и мојот грев е секогаш пред мене.

^51:4 Против Тебе, само против Тебе згре­шив и пред Тебе зло извршив, така што Ти си праведен кога ќе пресудуваш и беспрекорен кога ќе судиш.

^51:5 Ете, грешен сум роден, грешник уште од кога ме зачна мајка ми.

^51:6 Ти ја сакаш вистината во срцето, и внатре во мене ме учиш на мудроста Твоја.

^51:7 Пороси ме со исоп, и ќе бидам чист; измиј ме и ќе бидам побел од снег.

^51:8 Дај ми да чујам радост и веселба, нека се зарадуваат коските што Ти ми ги здроби.

^51:9 Одврати го лицето Свое од грево­вите мои и избриши ги сите мои беззаконија.

^51:10 Создај чисто срце во мене, Боже, и нов и прав дух стави во мене.

^51:11 Не отфрлај ме од лицето Свое и Светиот Дух Твој не одземај Го од мене.

^51:12 Врати ми ја радоста на спасението од Тебе и благороден дух зацврсти во мене.

^51:13 Тогаш ќе ги научам престапниците да одат по Твоите патишта, и греш­ниците кон Тебе ќе се обраќаат.

^51:14 Ослободи ме од пролеаната крв, Боже, Боже на моето спасение, и јази­кот мој ќе пее за Твоето избавување!

^51:15 Господи, отвори ја устата моја, и устата моја ќе ја објави похвалата Твоја;

^51:16 зашто, жртви не ти се мили, кога би ти принел сепаленици, Ти не би ги при­мил.

^51:17 Жртвата пред Бога е срушен дух; срце понизно и смирено Ти, Боже, не отфрлуваш.

^51:18 Господи, направи му добро на Сион, според благоволението Свое, обнови ги ѕидовите ерусалимски.

^51:19 Тогаш ќе Ти бидат угодни жрт­вите на правдата, вознесувањата и жртвите сепаленици; тогаш на Твојот олтар ќе принесуваат телци.

^52:1 Зошто, се фалиш, силнику, со па­кост? Беззаконија вршиш по цел ден!

^52:2 Јазикот твој погубни работи измислува; како наострен брич ти е – сплет­кару!

^52:3 Ти повеќе го засака злото отколку доброто, лагата, отколку вистината,

^52:4 ти, лукав јазику, засака секакви по­губни зборови!

^52:5 Поради тоа Бог, до крај ќе те униш­ти, ќе те истргне и ќе те искорне од жи­веалиштето твое, и коренот твој – од земјата на живите.

^52:6 Ќе видат праведните, ќе се упла­шат и ќе му се потсмеваат, па ќе речат:

^52:7 „Ете човек, кој немаше прибе­жиште во Бога, туку имаше верба во големото богатство свое, и побара прибежиште во благосостојбата!“

^52:8 А јас, пак, сум во Божјиот дом како плодна маслина и се надевам на милос­та Божја во сите векови.

^52:9 Вечно ќе Те славам за она што го направи, и ќе Го величам името Твое, пред светиите Твои, зашто тоа е добро.

^53:1 Рече безумникот во срцето свое: „Нема Бог!“ Станаа развратни луѓето и гнасни во беззаконијата; нема кој да прави добро.

^53:2 Бог погледна од небесата кон сино­вите човечки, за да види, има ли некој што е разумен, што Го бара Бога.

^53:3 Сите тргнаа по лош пат, сите се ра­сипани; нема кој да прави добро, нема ниеден.

^53:4 Зар нема да се вразумат оние што вршат беззаконие, оние што го јадат на­родот Мој, како што го јадат лебот, но Бога не Го повикуваат?

^53:5 Ќе затреперат тие од страв, страв каков што досега немало, зашто Господ ќе им ги растури коските на оние што те опколуваат. И тие ќе се посрамат, зашто Бог ги отфрли.

^53:6 Ех, кога би можело да дојде спасението за Израел од Сион?! Кога Бог ќе ги врати заробените од народот Свој, тогаш ќе се зарадува Јаков и ќе се развесели Израел.

^54:1 Боже, со името Твое спаси ме и со силата Твоја избори се за мојата правда.

^54:2 Боже, услиши ја молитвата моја, чуј ги зборовите од устата моја;

^54:3 зашто дрски луѓе се кренаа против мене, и насилници го бараат животот мој; тие не мислат на Бога.

^54:4 Ете, Бог ми помага; Господ е заш­титник на животот мој.

^54:5 На непријателите мои Тој ќе им вра­ти за злото; ќе ги истреби со вистината Своја.

^54:6 Со сесрдност Ти принесувам жрт­ва, го прославувам името Твое, Гос­поди, зашто е добро,

^54:7 зашто Ти ме избави од секоја неволја и окото мое презриво ги гледа непријателите мои.

^55:1 Чуј ја Боже, молитвата моја и не криј се од моето молење;

^55:2 погледај ме и услиши ме. Нажален сум во тагата моја

^55:3 и збунет сум од гласот на непријателите, од притисокот на грешници­те, зашто вршат врз мене беззаконие и со гнев разгоруваат непријателство против мене.

^55:4 Срцето мое затрепери во мене, и смртен страв ме спопадна;

^55:5 страв и трепет ме сполетаа, и стра­вотии ме обзедоа.

^55:6 И јас реков: „Кој ќе ми даде крилја гулабови, па да одлетам и да се успокојам;

^55:7 далеку би отишол и би се сместил во пустината;

^55:8 би побрзал да си најдам засолниште од бурата и виорот.

^55:9 Смути ги, Господи, и раздели ги нив­ните јазици, зашто видов насилство и расправии во градот.“

^55:10 Дење и ноќе обиколуваат покрај ѕи­довите негови; и во него беззаконие, ма­ка и неправда има;

^55:11 а не недостасува ни измама и лукав­ство по улиците негови.

^55:12 Да ме беше навредил непријателот мој, тоа би го поднел, и завид­ливецот мој да се беше покажал силен, јас ќе се сокриев;

^55:13 но тоа беше ти, човеку, кој си како јас, другар мој и пријател мој,

^55:14 со кого радосно се дружев и сме оделе заедно во Божјиот дом!

^55:15 Смртта нека дојде на нив; да слезат живи во пеколот, зашто пакост има среде нив, во живеалиштата нивни.

^55:16 Јас, пак, Бога ќе Го повикам, и Господ ќе ме слушне.

^55:17 Навечер и наутро, и напладне ќе молам и ќе викам, и Тој ќе го чуе гласот мој,

^55:18 ќе ја избави во мир душата моја од оние, кои ми се приближуваат, зашто многу ги има што се против мене,

^55:19 Бог ќе ме чуе и ќе ги понизи; Оној, Кој вечно царува, зашто во нив нема промена; тие не се плашат од Бога.

^55:20 Ги креваат рацете свои против оние, со кои живееја во мир, го нару­шија Неговиот завет.

^55:21 Говорот им е мек како кајмак, а во срцето им е непријателство; зборовите им се како масло, но тие се стрели.

^55:22 Пренеси ја на Господ маката своја, и Тој ќе те поткрепи. Тој нема да до­з­воли праведниот човек да пострада.

^55:23 Ти, Боже, ќе ги фрлиш во погибелна јама; крвниците и измамниците нема да поживеат ни половина од деновите свои. Јас, пак, во Тебе се надевам!

^56:1 Смилувај се Боже, на мене, луѓето ме газат, напаѓајќи секој ден, душма­нот ме притиска.

^56:2 Моите непријатели по цел ден ме газат, зашто мнозина се оние, кои ме напаѓаат.

^56:3 Кога страв ќе ме спопадне, во Тебе се надевам, Севишен.

^56:4 Божјото ветување го славам; на Бога се надевам. Нема да се плашам; што може да ми направи човек?

^56:5 Секој ден ги извртуваат зборовите мои; сите нивни мисли упатени против мене се зло.

^56:6 Се собираат и се кријат, ги набљу­дуваат чекорите мои, упорно работат против мојот живот.

^56:7 Плати им за нивниот злочин со гнев Боже, собори ги народите!

^56:8 Ти ги броеше моите маки, солзите мои ги собираше во мешина. Зар не е сѐ запишано во Твојата книга?

^56:9 Непријателите мои ќе се вратат назад, секогаш кога Те призовувам; по тоа знам дека Бог е за мене.

^56:10 Божјото ветување го славам; се фалам за зборот Господов,

^56:11 во Бога имам верба, не се плашам; што може да ми направи човекот?

^56:12 Ме обврзуваат, Боже, ветувањата што Ти ги дадов; благодарствени мо­литви ќе Ти упатам.

^56:13 Зашто Ти ја избави душата моја од смрт, а и нозете мои од сопнување, за да одам пред Бога во светлината на живите.

^57:1 Смилувај се, Боже, на мене. Сми­лувај се, зашто во Тебе се надева душа­та моја, и во сенката на крилјата Твои ќе се засолнам додека не минат опасностите.

^57:2 Викам кон Бога Севишниот, кон Бога, Кој ми прави добро.

^57:3 Тој ќе прати од небото и ќе ме спаси; ќе ги посрами оние, кои ме газат. Ќе ја испрати Бог Својата милост и Својата верност.

^57:4 Лежам среде лавови кои растргаат синови човечки; та нивните заби се копја и стрели, а јазикот им е остар меч.

^57:5 Возвиши се на небесата, Боже, и по целата земја нека биде Твојата слава!

^57:6 Тие подготвија стапица за нозете мои; и ја приклештија душата моја: ис­копаа пред мене јама, но сами паднаа во неа.

^57:7 Подготвено е срцето мое, Боже, спремно е срцето мое, ќе пеам и ќе свирам.

^57:8 Разбуди се, душо моја, разбудете се харфо и лиро! Јас ќе ја разбудам и зората.

^57:9 Ќе Те славам, Господи, меѓу народите, ќе Те воспеам меѓу племињата,

^57:10 зашто Твојата милост се возве­личи до небесата, и Твојата верност се протега сѐ до облаците.

^57:11 Возвиши се, Боже, над небесата и по целата земја нека биде Твојата слава!

^58:1 Дали навистина кажувате правда? Судите ли праведно, вие, човечки сино­ви?

^58:2 Во срцето свое кроите беззаконие, вашите раце плетат насилство на Земја­та.

^58:3 Се отуѓија грешниците од мај­чиното крило, се заблудеа од утробата мајчина, говорејќи лага.

^58:4 Јароста им е како змиски отров, ка­ко отровот на глувата аспида, која ги затнува ушите свои,

^58:5 и не го слуша гласот на бајачот, вражачот вешт во вражањето.

^58:6 Бог нека им ги скрши нивните заби во устите нивни; разби ги, Гос­поди, челустите лавовски!

^58:7 Нека се разлијат како вода што ис­текува; како изгазена трева нека се исушат!

^58:8 Како полжав што се топи да се растопат, како пометнат плод, сонце да не видат никогаш!

^58:9 Пред котлите ваши да осетат топ­лина од запаленото трње, сирово или суво, виор нека ги однесе!

^58:10 Ќе се зарадува праведниот, кога ќе ја види одмаздата над безбожни­ците; ќе ги мие нозете свои во крвта на греш­никот.

^58:11 И ќе рече човекот: навистина има награда за праведниот! Навистина има Бог, Кој суди на Земјата!

^59:1 Спаси ме од непријателите мои, Бо­же мој, заштити ме од оние што стануваат против мене!

^59:2 Избави ме од оние, што вршат беззаконија; спаси ме и од крвниците;

^59:3 зашто, ете, тие ја демнат душата мо­ја; ме напаѓаат силните без престап мој и без грев мој, Господи.

^59:4 Без моја вина навалија на мене; стани, излези ми во пресрет и по­гледај.

^59:5 Ти, Господи, Боже на силите, Боже Израелов, разбуди се и казни ги сите овие народи и не поштедувај ниеден од оние што вршат беззаконие.

^59:6 Навечер тие се враќаат, вијат како кучиња и одат околу градот.

^59:7 И, ете, блујат со јазикот свој; во ус­тата имаат меч, „Зашто, – си велат тие, – кој ќе чуе?“

^59:8 Но Ти, Господи, им се смееш; им се подбиваш на сите безбожни народи.

^59:9 Сило моја, Тебе те очекувам, зашто Ти си, Боже, мое прибежиште.

^59:10 Мојот Бог, ќе ме пресретне со љу­бов, Бог мој, Кој ми ги покорува моите непријатели.

^59:11 Не убивај ги, за да не заборави мо­јот народ; растури ги со силата Своја и победи ги, Господи, заштит­ниче наш.

^59:12 За гревот на устата нивна; за зборот во устата нивна нека се фатат во гордоста своја, бидејќи само клет­ви и лаги кажуваат.

^59:13 Истреби ги во гнев, и нема веќе да ги има; за да увидат дека Бог управува над Јаков и до краиштата на земјата.

^59:14 Навраќаат секоја вечер, завиваат како кучиња, и одат околу градот;

^59:15 тие скитаат барајќи храна, а кога нема да се заситат, ги поминуваат ноќите 'ржејќи.

^59:16 Јас, пак, со песна ќе ја славам Тво­јата сила и од рани зори ќе се зарадувам со Твојата милост, бидејќи Ти ми беше закрила и прибежиште во денот на мо­јата несреќа.

^59:17 Сило моја, Тебе Ти пеам, зашто Ти си закрила, Боже мој, милост моја.

^60:1 Боже, Ти нѐ отфрли и нѐ растури, се разгневи, но сега обнови нѐ пак!

^60:2 Ја потресе земјата и ја расече; стегни ги пукнатините нејзини, зашто таа се ниша.

^60:3 Ти му покажа на Твојот народ жестокост и нѐ напои со заносно вино.

^60:4 На оние, што се бојат од Тебе, им даде знак за да се избават од убојниот лак.

^60:5 За да се избават Твоите возљубени, спаси нѐ со Твојата десница и услиши нѐ.

^60:6 Рече Бог во Своето светилиште: „Со веселба ќе го разделам Сихем и ќе ја премерам долината на Сукот заради поделба.

^60:7 Мој е Галаад, и Мој е Манасија, и Ефрем е шлем на главата Моја, и Јуда е жезол Мој.

^60:8 Моав Ми е леген за миење, врз Едом го фрлам чевелот Свој,

^60:9 Кој ќе ме воведе во укрепениот град? Кој ќе ме доведе до Едом?

^60:10 Зар не Ти, Боже, Кој нѐ отфрли? Ти веќе не излегуваш, Боже, со нашите војски.

^60:11 Помогни ни против непријате­лите, зашто од човекот нема спасение.“

^60:12 Со Бога храбро ќе се бориме, Тој ќе ги уништи нашите мачители.

^61:1 Услиши го, Боже, моето молење, прими ја молитвата моја.

^61:2 Кон Тебе викам од крајот на земјата, зашто срцето ми папса. Подигни ме на висока карпа,

^61:3 зашто Ти си моето прибежиште, крепосен заклон од непријателот.

^61:4 Дај ми да се населам вечно во Твоето живеалиште да се засолнам под покривот на Твоите крилја.

^61:5 Зашто Ти, Боже, ги чу моите мо­литви и им даде наследство на оние, кои се бојат од Твоето име.

^61:6 Додај му уште денови кон деновите на царот и продолжи му ги годините од род во род,

^61:7 за да владее вечно пред Бога; милост и верност испрати му за да го чуваат.

^61:8 И така, со песна ќе го воспевам Твоето име и ќе ги извршувам своите завети секој ден.

^62:1 Само во Бога се успокојува душата моја, од Него е моето спасение.

^62:2 Зашто Тој е Бог мој, и мој Спаси­тел. Тврдина моја: нема да се поколебам.

^62:3 До кога ќе притискате врз човекот? Го уривате сите вие како наклонет ѕид и накривена ограда!

^62:4 Намисливте да го уништите моето достоинство со лага; со устата своја благословувате, а со срцето свое колнете.

^62:5 А ти, душо моја, само на Бога чекај, зашто само во Него е мојата надеж.

^62:6 Само Тој е моја Карпа и Спасител мој: тврдина моја и нема веќе да се колебам.

^62:7 Во Бога е моето спасение и мојата слава; Бог ми е силна карпа и прибе­жиште мое.

^62:8 Надевајте се во Него сите луѓе во секое време; отворете го срцето ваше пред Него: Бог е нашето прибежиш­те.

^62:9 Синовите човечки се само суета; синовите човечки се лага; кога би ги ставиле на мерило, тие сите заедно би биле полесни од здив!

^62:10 Не верувајте во насилство и не по­сакувајте грабеж; кога богатството расте, не приврзувајте го срцето кон него.

^62:11 Еднаш Бог рече, а двапати јас го чув тоа дека силата е во Бога,

^62:12 дека во Тебе, Господи, е силата Божја и дека во Тебе има милост, зашто Ти му плаќаш на секого според делата негови.

^63:1 Боже, Ти си мојот Бог, Тебе Те ба­рам; за Тебе зажедне душата моја. За Тебе копнее телото мое како земја пуста, неплодна и безводна!

^63:2 И така со поглед Те барав во свети­лиштето Твое, за да ја видам Твојата сила и Твојата слава.

^63:3 Зашто милоста Твоја е подобра од животот, устата моја ќе Те фали.

^63:4 Така ќе Те благословувам во животот мој, и во Твое име ќе ги кревам рацете мои.

^63:5 Како со маст и масло се наситува душата моја, и со радосен глас ќе те фали устата моја.

^63:6 Кога ќе се сетам за Тебе во постелата моја, во ноќните часови за Тебе размислувам,

^63:7 зашто Ти си ми помошник и под сенката на Твоите крилја Ти пеам.

^63:8 Кон Тебе се прилепува душата моја, Твојата десница ме поддржува.

^63:9 А оние кои сакаат да ме лишат од мојот живот, ќе слезат во длабочина­та на земјата.

^63:10 Ќе бидат предадени на силата на мечот; ќе станат плен на чакалите.

^63:11 А царот ќе се зарадува во Бога, и секој ќе се фали, кој во Него се колне, бидејќи ќе замолкне устата на лажлив­ците.

^64:1 Чуј го, Боже, гласот мој, кога Ти се молам; зачувај ми го животот мој од непријателот што ме застрашува.

^64:2 Сокриј ме од тајните завери на грешниците, од плановите на злочин­ците.

^64:3 Тие ги наострија јазиците свои како меч, тие исфрлаат ранливи збо­рови, како стрели,

^64:4 за да стрелаат скришно на непо­рочниот; тие стрелаат ненадејно врз него, без страв.

^64:5 Тие цврсто се договорија за зло; се договорија како да ја прикријат зам­ката, па си рекоа: кој ќе нѐ види?

^64:6 Сонуваат за злодела, скришни заго­вори кројат. Зашто, човековото срце и ум се длабока бездна.

^64:7 Но Бог ќе ги застрела, ќе ги рани ненадејно.

^64:8 Сопствениот јазик пропаст ќе им донесе; сите оние што ќе ги видат ќе се стаписаат.

^64:9 И секој човек ќе се уплаши. Ќе се раскажува за делата Божји и ќе размислуваат за она што Тој го изврши.

^64:10 А праведниот ќе се развесели во Господ и ќе прибегне кај Него; и ќе се веселат сите кои се праведни по срце.

^65:1 Тебе, Боже, Ти припаѓа похвалата на Сион, и Тебе ќе Ти се даваат завети.

^65:2 Ти услишуваш молитви, кај Тебе ќе дојде секоја плот.

^65:3 Кога грешни дела нѐ совладуваат, Ти ги простуваш нашите престапи.

^65:4 Блажен е оној, кого Ти си го избрал и примил да живее во Твоите дворови; дај да се наситиме со добрини од Твојот дом, од светоста на Твојот храм.

^65:5 Преку чудесни дела ни одговараш и нѐ избавуваш, Боже, Спасителе наш, Ти си надеж на сите земни краишта и на оние што се далеку преку морето.

^65:6 Ти, Кој горите си ги поставил со силата Своја и со моќ си се препашал,

^65:7 Ти Кој ја замолкнуваш морската бучава, шумот што го прават брановите, и буните кај народите.

^65:8 И се плашат сите оние што жи­веат на крајот на светот, од чудесата Твои: Ти создаваш радост каде што утрото се раѓа и вечерта заоѓа.

^65:9 Ти ја посетуваш Земјата, ја напојуваш, ја збогатуваш: потокот Божји е полн со вода; си им приготвил храна на луѓето, бидејќи така си ја подготвил:

^65:10 ги напојуваш браздите нејзини, и ги порамнуваш грутките нејзини и со дождовни капки ја благословуваш да раѓа плодови;

^65:11 ја овенчуваш годината со Твојата добрина и колите Твои полни се со пло­дови.

^65:12 Се појавуваат пасишта по пустините и ритчињата се исполнуваат со ра­дост.

^65:13 Ливадите се китат со стада, а до­лините се редат со плодови: сите вос­кликнуваат и пеат.

^66:1 Воскликни Му на Бога, Земјо цела!

^66:2 Воспејте го името Негово, воздајте Му слава и похвала!

^66:3 Кажете Му на Бога: колку се страш­ни делата Твои! Поради големината на силата Твоја, ќе Ти се покоруваат не­пријателите Твои.

^66:4 Целата земја Ти се покорува и Ти пее, Ти пее на Твоето име!

^66:5 Дојдете и видете ги делата Божји, колку е страшен во чудата Свои за синовите човечки.

^66:6 Тој го претвори морето во суво; преку река минаа со нозе; таму се зарадувавме во Него.

^66:7 Со Својата моќ Тој владее вечно; Неговите очи гледаат на народите за да не се кренат бунтовниците.

^66:8 Благословувајте Го, народи, нашиот Бог и искажете Му похвала гласно.

^66:9 Тој ѝ даде живот на душата наша и не дозволи да потклекнат нозете наши;

^66:10 Ти нѐ испита, Боже, нѐ очисти, како што среброто со оган се пре­чистува.

^66:11 Ти нѐ воведе при примка, ни стави товар на нашите плеќи.

^66:12 Допушти луѓето да ни се качат на глава. Минавме низ оган и вода, но нѐ изведе да здивнеме.

^66:13 Ќе влезам во Твојот дом со сепаленица, ќе Ти ги исполнам моите за­вети,

^66:14 што ги изговорија усните мои и ги искажа устата моја кога бев во неволја.

^66:15 Мрсни сепаленици ќе Ти принесам Тебе, со кадило од овни, ќе Ти принесам Тебе и волови и кози.

^66:16 Дојдете и чујте вие сите кои се бои­те од Бога и ќе ви раскажам сѐ што направи Тој за душата моја.

^66:17 Повикав кон Него со устата моја и Го возвеличив со јазикот свој.

^66:18 Да мислев беззаконие во срцето мое, Господ немаше да ме услиши.

^66:19 Но ме услиши Господ, го чу гла­сот на молењето мое.

^66:20 Нека е благословен Бог, Кој не ја отфрли молитвата моја и не ме остави без милоста Своја!

^67:1 Боже, биди милостив кон нас и бла­гослови нѐ; осветли нѐ со лицето Свое,

^67:2 за да се спознае на Земјата патот Твој, и меѓу сите народи спасението од Тебе.

^67:3 Да Те прославуваат народите, Боже, сите народи да Те прославуваат.

^67:4 Племињата нека се развеселат и не­ка се радуваат, зашто праведно им су­диш на народите, и ги водиш народите на Земјата.

^67:5 Народите нека Те прославуваат, Бо­же, сите народи нека Те слават!

^67:6 Земјата го даде својот плод; Бог, нашиот Бог нѐ благослови.

^67:7 Да нѐ благослови Бог и сите земни краишта нека Го почитуваат.

^68:1 Нека се крене Бог, и да се распрс­нат непријателите Негови; нека се разбегаат пред лицето Негово оние што Го мразат.

^68:2 Како што димот исчезнува, така да исчезнат; како што восокот се топи од оган, така да загинат грешниците од лицето Божјо!

^68:3 А праведните да се развеселат, да се зарадуваат пред Бога и да Го просла­вуваат во радоста.

^68:4 Пејте Му на Бога, пејте Му на Него­вото име; направете Му пат на Оној, Кој се движи по небото; името Му е Господ, и радувајте се пред Него.

^68:5 Татко на сираците и Заштитник на вдовиците; Тој е Бог во Своето свето место.

^68:6 Бог им дава домови на напуштени­те, ги ослободува од окови затворени­ците, а непокорните остануваат да живеат во пеколна пустина.

^68:7 Боже, кога Ти излегуваше пред Тво­јот народ, кога чекореше по пустината,

^68:8 земјата се тресеше и небесата истураа дожд пред Бога, Бог на Синај – пред Бога, Бог Израелов.

^68:9 Изобилен дожд изли Ти, Боже, врз Твоето наследство, и кога тоа изнемош­туваше, Ти го поткрепуваше.

^68:10 Стадата Твои живеат на неа; во Својата добрина, Боже, Ти се погрижи и за сиромасите.

^68:11 Господ дава наредба; голема е при­дружбата на известителите:

^68:12 цареви на армии бегаат ли бегаат, а жените по домовите пленот го делат.

^68:13 Додека вие почивавте меѓу стадата, крилјата на гулабицата заблескаа во сребро, а нејзините пердуви со злато.

^68:14 Кога Семоќниот ги разбиваше ца­ревите, снег паѓаше на Селмун.

^68:15 Горо моќна, горо Башанска, горо со бројни врвови, горо Башанска!

^68:16 Зошто гледаш завидливо, горо со бројни врвови, кон гората што Бог ја посака за Свое пребивалиште, каде што Господ ќе престојува довека?

^68:17 Божјите коли се безброј – на илјада илјади; Господ на Синај, доаѓа во све­тилиштето.

^68:18 Ти се возвиси високо, плени плен, прими дарови од луѓето, дури и од противниците на Божјото пребивалиште таму.

^68:19 Нека е благословен Бог, Кој нѐ носи од ден во ден, Бог, нашето спасение.

^68:20 Нашиот Бог е Бог, Кој спасува; во власта на Господ е избавувањето од смртта.

^68:21 Но Бог ќе им ги скрши главите на непријателите Свои и влакнестото теме на оние што остануваат во своите гревови.

^68:22 Господ рече: од Башан ќе ги вра­там, ќе ги извлечам од морските дла­бочини,

^68:23 за да ти се натопи ногата твоја и ја­зикот на твоите кучиња во крвта на непријателите.

^68:24 Го видов Твоето величествено доа­ѓање, Боже, доаѓањето на мојот Бог и Цар во светилиштето:

^68:25 напред одеа пејачите, а на крајот свирачите, а во средината – девојки со тимпани:

^68:26 „Во собранијата благословувајте Го Бога, Господа, вие, што сте од семето Израелово!“

^68:27 Таму беше Венијамин, најмладиот; кнезовите Јудини – со своите чети, кнезовите Завулонови, кнезовите Нефта­лимови.

^68:28 Покажи ја Боже, силата Твоја, снагата Твоја, Боже, како што правеше со нас во минатото.

^68:29 Поради Твојот храм во Ерусалим, царевите ќе Ти принесуваат дарови.

^68:30 Скроти ги ѕверовите во мочуришта­та, воловите со телињата на народите, згази ги под нозете оние кои се лакомат по почести, растури ги народите кои уживаат во војна.

^68:31 Нека се донесе бронза од Египет, Етиопија брзо нека подаде раце кон Бога.

^68:32 Царства земни, пејте Му на Бога, славете Го Господа,

^68:33 Кој се вози на небо, на небесата ис­конски. И, ете, Тој го испраќа Сво­јот глас, Својот силен глас.

^68:34 Подајте Му слава на Бога! Над Из­раел е Неговото велелепие, а силата Негова на облаците.

^68:35 Чудесен си Ти, Боже, во светоста Своја; Бог Израелов – Тој ќе му даде си­ла и крепост на Својот народ. Нека е благословен Бог!

^69:1 Спаси ме, Боже, зашто водите стигнаа до гушата моја!

^69:2 Потонав во длабока тиња, каде што нема дно; влегов во морска длабочина и бура ме потопи.

^69:3 Изнемоштев од викање; засипна грлото мое; попуштија очите мои, че­кајќи Го мојот Бог.

^69:4 Оние, што ме мразат без причина, се намножија повеќе од косата на главата моја: непријателите мои, кои ме гонат неправедно, се засилија; она што не сум го зел, бараат да го вратам!

^69:5 Боже, Ти го знаеш моето безумие, и гревовите мои не се сокриени од Тебе.

^69:6 Да не се посрамат поради мене сите оние, што се надеваат на Тебе, Господи, Боже на силите. Да не се посрамат поради мене оние, кои Те бараат, Боже Израелов,

^69:7 зашто заради Тебе поднесувам исмејување, и срам го обзеде лицето мое.

^69:8 Туѓ станав за браќата свои, туѓинец за синовите на мајка ми моја.

^69:9 Бидејќи ревноста за Твојот дом ме изеде, и навредите на оние што Те хулат, паѓаат врз мене;

^69:10 и постам со душата своја, но и тоа ми го земаат за зло.

^69:11 Место облека облекувам вреќа; и со тоа им станав за приказ;

^69:12 против мене зборуваат оние што се­дат пред портите и пијаниците пеат за мене.

^69:13 Јас, пак, молитвата моја ја упатувам кон Тебе, Господи; во благопријатно време, Боже, со големата Своја милост услиши ме заради вистината на спасението од Тебе;

^69:14 изведи ме од калта за да не пото­нам; да се избавам од оние, кои ме мразат, а и од длабоките води;

^69:15 за да не ме потопи водниот вртеж, и длабината да не ме проголта, да не ја затвори над мене бездната својата уста.

^69:16 Услиши ме, Господи, зашто блага е Твојата милост; поради големата Твоја милосрдност погледај ме;

^69:17 не одвраќај го лицето Свое од слугата Твој, зашто сум потиштен; услиши ме брзо;

^69:18 наклони се кон душата моја и иску­пи ја; поради моите непријатели, спаси ме.

^69:19 Зашто Ти го знаеш мојот подбив, мојот срам и моето засрамување: познати Ти се сите мои непријатели.

^69:20 Навредите ми го скршија срцето, очаен сум, очекувајќи некој да ми се сожали, но го немаше, и да ме утеши некој; но не го најдов.

^69:21 И ми дадоа жолчка да јадам и кога зажеднев – со оцет ме напоија.

^69:22 Трпезата нивна нека им биде примка, гоштевањето – стапица;

^69:23 да им се помрачат очите, та да не гледаат, и бедрата нивни ослаби ги засе­когаш;

^69:24 излиј го врз нив гневот Свој, и јароста на Твојот гнев нека ги обземе;

^69:25 домовите да им ги запустиш, и во шаторите нивни да не остане никој жив;

^69:26 зашто оној кого Ти го порази, тие го гонат, и со тоа ги умножија болките од раните мои.

^69:27 Притури вина врз вината нивна, за да не добијат прошка од Тебе.

^69:28 Нека бидат избришани од книгата на живите и да не бидат запишани меѓу праведните.

^69:29 Јас, пак, сум беден и страдам; нека дојде од Тебе, Боже, спасението за мене!

^69:30 Ќе го славам името на мојот Бог со песна, ќе го возвеличувам во благодарност,

^69:31 и тоа ќе Му биде поугодно на Гос­под, отколку теле или јунец со рогови и со копита.

^69:32 Нека го видат тоа оние што стра­даат и нека се зарадуваат. Нека ви жив­нат срцата вам, кои Го барате Бога,

^69:33 зашто Господ ги услишува сиромасите и не ги презира затворениците Свои.

^69:34 Нека Го слават небесата и земјата, морето и сѐ што живее во него;

^69:35 зашто Бог ќе го спаси Сион, ќе се изградат градови во Јудеја, и таму ќе ги наследат;

^69:36 и ќе се веселат таму оние што го сакаат името Негово.

^70:1 Боже, дојди ми на помош; побрзај, Господи, да ми помогнеш.

^70:2 Нека поцрвенеат и нека се засрамат оние, што ја бараат душата моја! Нека се уплашат, нека се уплашат и засрамат оние, кои ми пожелуваат зло.

^70:3 Нека отстапат и нека се посрамат оние што ми викаат: „Аха! Аха!“

^70:4 Нека се зарадуваат и развеселат во Тебе сите, кои Те бараат, и кои Те са­каат Тебе, Боже, и кои сакаат спасение од Тебе, и нека велат: „Велик е Гос­под!“

^70:5 Јас, пак, сум беден и сиромав; по­мог­ни ми Боже, Ти си, Господи, помош­ник мој и избавител мој, не доцни!

^71:1 Кај Тебе Господи, се засолнувам, не допуштај да бидам посрамен никогаш!

^71:2 Избави ме поради праведноста Своја и спаси ме; приклони го увото Свое кон мене и спаси ме.

^71:3 Биди ми карпа за мое прибе­жиште, изведи ме на место сигурно – зашто Ти си моја крепост и мое прибежиште.

^71:4 Боже мој, избави ме од рацете на грешникот, од рацете на престапникот и насилникот,

^71:5 зашто Ти си моја надеж, Господи, моја верба од младоста моја.

^71:6 За Тебе цврсто се држам од раѓа­њето мое; Ти си мој покровител од мај­чината ми утроба; за Тебе вечно ќе пеам.

^71:7 За многумина бев како некое чудо, но Ти си мојот силен помошник.

^71:8 Полна ми е устата со похвала, и со песна ја величам славата Твоја; и цел ден да пеам за Твоето велелепие.

^71:9 Не отфрлај ме на старост, кога ќе почне силата моја да исчезнува, не напуштај ме,

^71:10 зашто непријателите мои зборуваат против мене; и оние, кои ја демнат ду­шата моја, се договараат меѓу себе,

^71:11 велејќи: „Го остави Бог; гонете го и фатете го, зашто нема кој да го избави.“

^71:12 Боже мој, не оддалечувај се од ме­не; Боже мој, побрзај ми на помош!

^71:13 Да се посрамат и да исчезнат оние што ја клеветат душата моја; да поцрвенат и се засрамат оние, што ми сакаат зло.

^71:14 Јас, пак, секогаш ќе се надевам во Тебе и ќе Те славам сѐ повеќе.

^71:15 Устата моја ќе разгласува за Твоите праведни дела, и секој ден за делата на спасението од Тебе, зашто не им го знам бројот.

^71:16 Ќе влезам славејќи ги моќните дела на Господ Бог; ќе ја величам Твојата праведност – само Твојата.

^71:17 Боже, Ти ме поучуваше од младоста моја, и јас сѐ досега ги објавувам чудесата Твои.

^71:18 И во староста, кога ќе обелам, Бо­же, не напуштај ме, за да ја објавувам мишката Твоја, силата Твоја и правдата Твоја на сегашниот род и на идниот,

^71:19 силата Твоја и правдата Твоја, Бо­же, досега дури до вишното небо, преку која изврши големи дела, Боже. Кој е сличен на Тебе?

^71:20 Колку големи и тешки маки ми прати, но Ти пак ќе ме оживееш, и пак ќе ме изведеш од земните дла­бочини.

^71:21 Ќе ми го зголемиш достоинството и пак ќе ме утешиш.

^71:22 И јас ќе ја славам на харфа Твојата верност, Боже мој; ќе Те воспевам на лира, Светецу Израелов!

^71:23 Ќе се радува устата моја, кога ќе Ти пеам, и душата моја, која си ја избавил.

^71:24 И јазикот мој секогаш ќе зборува за Твојата правда, кога ќе поцрвенеат и ќе се засрамат оние, кои ми пожелуваа зло.

^72:1 Боже, дај му го на царот Својот пра­веден суд, а на царевиот син – Својата праведност,

^72:2 за да им суди со праведност на Твои­те луѓе и на сиромасите Твои со праведен суд.

^72:3 Горите нека им донесат мир на луѓето, и ритчињата – праведност.

^72:4 Нека ги брани бедните меѓу луѓето, нека ги спаси синовите на сиромасите, а угнетувачот нека го понизи.

^72:5 Нека живее, додека постои сонцето и месечината – од род во род.

^72:6 Нека биде како дожд на ливада, како капки што наросуваат земја.

^72:7 Во Негово време нека се зацари правда, и нека има изобилен мир сѐ до­дека не ја снема месечината.

^72:8 И нека владее од море до море и од Реката до краиштата на Земјата.

^72:9 Пред Него нека паднат на колена жителите на пустината, и непријатели­те Негови нека ја лижат прашината;

^72:10 царевите на Тарсис и островјаните дарови нека му принесуваат; и царевите на Сава и Сева дарови нека му донесуваат.

^72:11 И нека Му се поклонуваат сите цареви; нека Му служат сите народи;

^72:12 зашто Тој избави беден кога вика и сиромав и беспомошен.

^72:13 Ќе го поштеди бедниот и сиромавиот и ќе го спаси животот на сиро­масите;

^72:14 од угнетувања и насилства ќе ги избави душите нивни, бидејќи е скапо­цена нивната крв пред очите Негови.

^72:15 Нека поживее, па ќе Му даваат арабиско злато; и нека Му се молат непрес­тајно, секој ден нека Го благословуваат;

^72:16 Нека има на земјата жито во изобилство, до врвовите на горите; плодот Негов ќе се издига над Ливан, а во градовите луѓето нека се размножуваат како тревата по земјата,

^72:17 Неговото име нека биде вечно: нека Му трае славата сѐ додека постои Сон­цето; и во Него нека бидат благосло­вени сите земни племиња, а и сите на­роди нека Го сметаат за блажен.

^72:18 Нека е благословен Господ Бог, Бог Израелов, Кој единствен прави чудеса;

^72:19 и нека е благословено Неговото славно име довека, и со славата Негова нека се исполни целата Земја! Амин и амин!

^72:20 Завршија молитвите на Давид, Је­сеевиот син.

^73:1 Колку е добар Бог кон Израел, кон оние што се со чисто срце!

^73:2 А нозете мои за малку не потклекнаа, за малку чекорите мои ќе станеа несигурни, –

^73:3 зашто им позавидев на беззакониците, гледајќи го напредокот на грешниците,

^73:4 зашто не страдаат, нивните тела се цврсти и јадри.

^73:5 Немаат маки како другите, човеч­ки неволји не ги засегаат.

^73:6 Затоа горделивоста им е како ве­ришка околу вратот, а насилството им е облека.

^73:7 Очите им се подуени од сало, а од срцата им се излеваат безумија.

^73:8 Се подбиваат и злобно зборуваат, се закануваат надмено со насилство.

^73:9 Ја креваат устата против небото, а јазикот нивен ја обиколува земјата.

^73:10 Затоа народот Мој по нив се залетува, и мана не им наоѓа.

^73:11 И вели: „Како ќе дознае Бог, и има ли знаење во Севишниот?“

^73:12 Ете, такви се грешниците, секогаш спокојни, богатство напластуваат.

^73:13 И си реков: зар залудо го чував чисто срцето свое и во невиност ги миев рацете свои?

^73:14 И се изложував на непријатности секој ден и на срам секое утро?

^73:15 Но ако речев: ќе расудувам и јас така, – тогаш ќе го изневерев родот на Твоите синови.

^73:16 И сакав тоа да го разберам, но тоа беше тешко за мене,

^73:17 сѐ додека не влегов во Божјото све­тилиште и не го разбрав нивниот крај.

^73:18 Навистина, си ги поставил на лизгаво место, на пропаст ги соборуваш!

^73:19 Како пропаднаа, како ненадејно ис­чезнаа и загинаа однесени од ужасот!

^73:20 Како што човек го презира сонот кога ќе се разбуди, така, Ти, Господи, ќе ги презреш нив, кога ќе се разбудат!

^73:21 Кога душата ми беше огорчена, кога се јадосував однатре,

^73:22 безумен бев и не разбирав, како добиче бев пред Тебе.

^73:23 Но јас сум секогаш со Тебе: Ти ми ја придржуваш десницата моја,

^73:24 ме водиш со советот Свој и ќе ме примиш во Твојата слава.

^73:25 Кого Го имам јас на небото освен Тебе? А кога сум со Тебе на земјата ништо друго не барам.

^73:26 Може да изнемошти срцето мое и телото мое; но Бог е сила на срцето мое и наследството мое.

^73:27 Зашто, ете, оние, што се одда­лечуваат од Тебе, пропаѓаат; Ти го ис­требуваш секого, кој отстапува од Тебе.

^73:28 А мене ми е добро да сум до Бога, на Господ ја полагам надежта моја, за да ги раскажувам сите дела Твои.

^74:1 Зошто, Боже, нѐ отфрли засекогаш? Зошто гневот Твој се разгоре на овците од Твоето пасиште?

^74:2 Сети се на Твојот народ, кого уште од порано го придоби, ги избави со же­золот како наследство Твое, и на гората Сионска, на која Ти се насели!

^74:3 Зачекори кон вечните урнатини, не­пријателот уништи сѐ во свети­лиштето Твое.

^74:4 Твоите непријатели викаа во Твоето Собрание, поставија свои знаци таму.

^74:5 Мафтаа и кршеа со секири кај горниот влез,

^74:6 со секира и дрвен чекан ги искршија дрвените резби;

^74:7 го запалија со оган Твоето светили­ште, го осквернија местото, на кое името Твое престојува, до земја го разурнаа.

^74:8 Рекоа во срцата свои: „Ајде докрај да ги истребиме!“ И ги изгореа сите Божји светилишта во земјата.

^74:9 Знаците свои не ги гледаме, нема повеќе ни пророк, и никој од нас не знае, до кога?

^74:10 До кога, Боже, ќе се гордее над нас непријателот? Вечно ли противникот ќе го презира името Твое?

^74:11 Зошто ја повлекуваш раката Сво­ја и десницата Своја во пазувите Свои ја криеш?

^74:12 Но Бог, Царот мој е уште од пред вековите, Тој приготвува спасение сре­де Земјата!

^74:13 Боже, со силата Своја Ти го расече морето и ги сотре главите на водните страшила.

^74:14 Ти му ја здроби главата на Леви­јатанот и им ја даде како храна на пус­тинските животни.

^74:15 Ти ги отвори изворите и пото­ците, ти ги исуши реките непресу­шни.

^74:16 Твој е денот и Твоја е ноќта: Ти ги постави светилата и сонцето;

^74:17 Ти ги создаде сите граници на Зем­јата, летото и пролетта Ти ги определи.

^74:18 Сети се сепак на ова; непријателот Го навреди Господа; луѓе без­умни го презираат Твоето име.

^74:19 Не предавај ја на ѕверовите душа­та на Својата грлица; не заборавај ги засекогаш душите на сиромасите Твои.

^74:20 Погледај на Својот завет, зашто си­те мрачни домови по земјата се исполнија со беззаконици.

^74:21 Да не се врати посрамен потиснатиот; сиромавиот и бедниот нека го прославуваат Твоето име.

^74:22 Стани Боже, според правдата Своја пресуди; сети се како секој ден Те хули безбожникот.

^74:23 Не заборавај ја викотницата на Тво­ите непријатели, буната на оние што Те мразат, која постојано се кре­ва против Тебе.

^75:1 Те фалиме Тебе, Боже, Те фали­ме, името Твое е близу. Луѓето ги разгласуваат твоите чудесни дела!

^75:2 Кога ќе дојде време, ќе судам според правда.

^75:3 Кога се заниша Земјата и сите, што живеат на неа, Јас ги зацврстив столбовите нејзини.

^75:4 Им велам на дрските: не бидете дрски! И на грешниците: не дигајте рог,

^75:5 не кревајте го високо вашиот рог, не говорете дрско,

^75:6 зашто издигањето не доаѓа ни од исток, ни од запад, ниту, пак, од пус­тината;

^75:7 но Бог е судија: едни унижува, а други возвисува.

^75:8 Зашто чашата е во раката на Гос­под, со вино пенливо, промешано, Тој налева од неа и до талог ќе го испијат сите грешници на земјата!

^75:9 Јас, пак, вечно ќе се радувам, ќе Му пеам на Јакововиот Бог,

^75:10 ќе им ги скршам роговите на сите грешници, а рогот на праведните ќе се возвиси.

^76:1 Познат е Бог во Јудеја; големо е Не­говото име во Израел.

^76:2 Во Шалем е Неговото место, а Неговото живеалиште – на Сион.

^76:3 Таму Тој ја порази силата на стрелите, штитот и мечот и војната.

^76:4 Посветол си од светлината, пове­личествен од древните гори!

^76:5 Се збркаа сите што беа со храбро срце; заспаа и им папсаа рацете.

^76:6 Од Твојата закана, Боже Јаковов, се скаменија и коњаниците и коњите.

^76:7 Ти си страшен, и кој ќе опстане пред Тебе, кога ќе се крене Твојот гнев!?

^76:8 Од небесата се чу глас дека ќе су­диш; Земјата се уплаши и занеме,

^76:9 кога Бог стана да суди, за да ги спаси сите угнетени по Земјата,

^76:10 зашто и преку човековиот бес Ти ќе се прославиш, а и остатокот од нив ќе Те прославува.

^76:11 Заветувајте се на Господ, вашиот Бог, и исполнувајте ги заветите; сите, што сте околу Него, принесувајте даро­ви, на Страшниот,

^76:12 Кој ги скротува духовите на кнезовите, од Кој се плашат и земните цареви.

^77:1 Со гласот свој викам кон Бога, со гласот свој кон Бога, за да ме чуе.

^77:2 Во денот на тагата моја Го барам Бога ноќе, со издигнати раце кон Него неуморно; но душата моја не може да се утеши.

^77:3 Го спомнувам Бога и воздивнувам, размислувам и духот мој малаксува.

^77:4 Будни се очите мои, се вознемирив и не можам да говорам.

^77:5 Размислував за дамнешните дни, и се сетив за старите години.

^77:6 Размислував ноќе со срцето свое, а духот мој ме испитуваше;

^77:7 зар Господ засекогаш отфрла и не сака ли повеќе да биде благонакло­нет,

^77:8 или засекогаш престанала Него­вата милост, и Неговите ветувања се пресекле за сите родови?

^77:9 Зар Господ заборавил на штедроста Своја? Зар во гневот Свој ќе го затвори Своето милосрдие?

^77:10 Па си реков: „Ова е мојата болка: десницата на Севишниот се изменила.“

^77:11 Ќе си спомнам за делата на Господ; ќе се потсетам на дамнеш­ните чудесни дела;

^77:12 ќе ги разгледувам сите Твои дела и ќе мислам на Твоите моќни дела.

^77:13 Боже, Твојот пат е свет. Кој бог е толку голем, како нашиот Бог!?

^77:14 Ти си Бог, Кој прави чудеса; Ти ја покажа силата Своја меѓу народите;

^77:15 Ти со мишката Своја го избави Твојот народ, синовите на Јаков и на Јосиф.

^77:16 Те видоа, Боже, водите, Те видоа водите и се разбрануваа, и бездните затрепереа.

^77:17 Од облаците се излеа вода, загр­меа небесата зашто стрелите Твои пролетуваа.

^77:18 Татнежот на Твојот гром се разнесуваше низ виорот; светкавици ја осветлуваа вселената; Земјата трепе­реше и се тресеше.

^77:19 Твојот пат водеше низ морето, Твоите патеки преку моќните води, но Твоите траги не се познаваа.

^77:20 Ти ги водеше како стадо луѓето Твои преку раката на Мојсеј и Арон.

^78:1 Слушни ги народе мој поуките мои, нека чуе увото ваше што зборува устата моја.

^78:2 Ја отворам устата своја со парабола и ќе зборувам за непознатите работи од старо време,

^78:3 работи што ги чувме и дознавме и што ни раскажуваа татковците наши,

^78:4 нема да ги криеме од нивните деца, на идниот род ќе му раска­жуваме за славата на Господ и силата Негова, и чудесата Негови што Тој ги изврши.

^78:5 Тој подигна сведоштво во Јаков и положи закон во Израел, и им заповеда на татковците наши сето тоа да им го објават на децата свои,

^78:6 за да знае идниот род, децата, што ќе се родат, та и тие во свое време да им раскажуваат на своите деца,

^78:7 да ги полагаат надежите свои во Бога, да не ги забораваат делата Бож­ји, да ги чуваат Неговите заповеди

^78:8 и да не бидат како татковците нивни – род тврдоглав и бунтовен, непостојан по срце и не Му остана верен на Бога со духот свој.

^78:9 Синовите Ефремови, вооружени, стрелајќи со лакови, отстапија во денот на битката:

^78:10 тие не го запазија заветот на Бога и не сакаа да одат по Неговиот закон.

^78:11 Ги заборавија Неговите добрини и чудеса, што им ги беше покажал,

^78:12 чудесата што пред очите на нив­ните татковци ги направи во египетската земја, во полињата на Цоан;

^78:13 го раздвои морето и ги преведе преку него, и ги постави водите како насип;

^78:14 дење ги водеше со облак, а по цела ноќ – со огнена светлина;

^78:15 разби карпа во пустината и ги на­пои како од голема бездна.

^78:16 Од карпата изведе вода, и води по­текоа како реки.

^78:17 Но тие продолжуваа и понатаму да грешат пред Него и да Го огорчуваат Севишниот во пустината:

^78:18 Го искушуваа Бога со срцето свое, барајќи храна за своето лакомство,

^78:19 па Го нападнаа Бога, велејќи „Мо­же ли Бог да приготви трпеза во пустина?“

^78:20 Ете, Тој удри во карпа – и бликнаа води, потекоа потоци. Може ли Тој да му даде и леб, може ли да му приготви месо на Својот народ?

^78:21 Поради ова што го чу, Господ се разгневи и пламна во гнев, и оган се разгоре против Јаков и гнев се крена против Израел,

^78:22 затоа што не поверуваа во Бога и не се надеваа на спасението во Него.

^78:23 Тој им заповеда на облаците одозгора и се отворија вратите на небесата,

^78:24 па им истури дожд од мана да јадат, и им даде леб небесен.

^78:25 Леб ангелски јадеше човекот: Тој им испрати храна до наситување.

^78:26 Го раздвижи од небото јужниот ветар и со силата Своја го дотера југо­западниот ветар,

^78:27 па ги обложи со месо како со прав и со птици пернати како со песок морски:

^78:28 ги нафрла среде нивниот табор, околу нивните живеалишта,

^78:29 и тие јадеа и се заситија: и тоа што го сакаа, им го даде.

^78:30 Но уште не беше минала нивната желба, и храната уште им беше во устата нивна,

^78:31 а гневот Божји дојде врз нив, ги уби нивните најсилни и израелските момчи­ња ги погуби.

^78:32 При сето тоа тие продолжуваа да грешат и не поверуваа во чудесата Не­гови.

^78:33 И така им минеа дните нивни по­пусто и годините нивни во ужас.

^78:34 Кога ги убиваше, тогаш Го бараа, се обраќаа и прибегнуваа кон Бога,

^78:35 и се сеќаваа дека Бог е нивен по­мошник и дека Севишниот Бог е нивен избавител.

^78:36 Но со устата своја Го мамеа, со јазикот свој лажеа пред Него;

^78:37 срцето нивно не Му беше наполно верно, и тие не беа цврсти во заветот Негов.

^78:38 Но Тој, Милостивиот, им го простуваше гревот и не ги истребуваше, мно­гупати ја отстрануваше јароста Своја и не го разгоруваше сиот Свој гнев:

^78:39 Тој ќе си спомнеше дека се тие тело и здив што оди и не се враќа.

^78:40 Колкупати Го беа огорчувале во пустината и Го беа разгневувале во без­водната земја!

^78:41 И отстапуваа и одново Го иску­шуваа Бога и Го раздразнуваа Светецот Израелов;

^78:42 не се сеќаваа на Неговата рака, ни на денот кога Тој ги избави од непријателот;

^78:43 кога ги покажа во Египет Своите знаци и во полињата на Цоан – Своите чудеса;

^78:44 и ги претвори реките нивни и потоците нивни во крв, за да не можат да пијат;

^78:45 испрати на нив бубачки да ги боц­каат и жаби да ги уништат;

^78:46 житото нивно го предаде на гасеници и трудот нивен на скакулци;

^78:47 лозјата им ги исчука со град и смок­вите нивни – со слана.

^78:48 И добитокот нивен го уништи со град, а имотот нивен – со оган;

^78:49 го испрати врз нив гневот на јароста Своја, јарост, и гнев, и маки – одред зли ангели;

^78:50 го отвори патот на Својот гнев, не ги поштеди од смрт ни душите нивни и добитокот нивен го предаде на помор;

^78:51 уништи сѐ што беше првородено во Египет, првините од нивниот труд во шаторите на Хам.

^78:52 Тогаш го поведе Својот народ како овци, и ги водеше како стадо преку пус­тината:

^78:53 ги водеше сигурно, и тие не се упла­шија; непријателите нивни ги покри морето –

^78:54 и Ги воведе во светата Своја гора, онаа, која десницата Негова ја беше придобила;

^78:55 и ги изгони од пред лицето нивно народите, а земјата им ја раздели со ждрепка во нивно наследство, и ги на­сели израелските колена во полињата нивни.

^78:56 Но тие Го искушуваа и Го огор­чуваа Бога Севишниот и не ги пазеа наредбите Негови.

^78:57 Отстапија и се оттргнаа како тат­ковците нивни, се претворија во искривен лак.

^78:58 Го разгневуваа на ридовите свои и со своите идоли Го раздразнуваа.

^78:59 Бог го чу тоа, се разгневи многу, го отфрли Израел;

^78:60 ја отфрли скинијата во Силом, во која се всели Тој меѓу луѓето;

^78:61 и ја предаде во ропство нивната кре­пост и убавината нивна во рацете на непријателот;

^78:62 па го предаде Својот народ на меч и се разгневи на Своето наследство.

^78:63 Момчињата нивни оган ги гол­таше, и за девојките нивни немаше свадбени песни;

^78:64 свештениците нивни паѓаа од меч, и вдовиците нивни не беа оплакувани.

^78:65 Тогаш се разбуди Господ како од сон, како јунак од вино совладан,

^78:66 и ги порази непријателите Свои од зад грб и ги предаде на вечен срам.

^78:67 И го отфрли Јосифовиот шатор и не го избра коленото Ефремово,

^78:68 туку го избра коленото Јудино, го­рата Сион, која ја возљуби.

^78:69 И изгради светилиште Свое како небото и како Земјата го утврди засекогаш,

^78:70 и го избра Давид, својот слуга, го зеде од овчите стада,

^78:71 и од овците што се јагнат го доведе за да го пасе народот Негов, Јаков и Из­раел, наследството Негово.

^78:72 И Тој ги пасеше со чисто срце и ги водеше со Својата мудра рака.

^79:1 Боже, незнабошците дојдоа во Твое­то наследство, го осквернија светиот Твој храм, Ерусалим го претво­рија во урнатини.

^79:2 Мртвите тела на Твоите слуги им ги дадоа како храна на птиците небески, а телата на Твоите светии – на земните ѕверови;

^79:3 ја пролија нивната крв како вода околу Ерусалим, и немаше кој да ги погребе.

^79:4 Станавме за потсмев на соседите на­ши, срам и подбив за оние што се околу нас.

^79:5 До кога, Господи, ќе се разгневуваш постојано, до кога ќе гори љубомората Твоја како оган?

^79:6 Излеј го гневот Свој врз народите што не Те познаваат, и врз царствата, кои не го призиваат името Твое,

^79:7 зашто тие го испојадоа Јакова и мес­тото негово го опустошија.

^79:8 Не спомнувај ги нашите поранеш­ни беззаконија, туку побрзај да нѐ пре­сретнеш со Својата милосрдност, зашто многу сме понижени.

^79:9 Помогни ни, Боже, Спасителе наш, поради славата на името Твое, избави нѐ и очисти нѐ од гревовите наши заради името Твое!

^79:10 Зошто незнабошците да велат: „Каде е нивниот Бог?“ Барем пред очи­те наши да ја видиме одмаздата над не­з­набошците за пролеаната крв на Твоите слуги.

^79:11 Да дојде пред Тебе офкањето на окованите; со силата на Твојата мишка зачувај ги синовите осудени на смрт.

^79:12 Седумкратно врати ги во пазувите на нашите соседи хулењата, со кои Те хулеа Тебе, Господи.

^79:13 А ние, пак, народот Твој и овци од Твоето пасиште, вечно ќе Те славиме и од род во род ќе разгласуваме за Тебе похвала.

^80:1 Пастиру Израелов, послушај! Ти, Кој го водиш Јосиф како стадо, Кој се­диш на херувимите, заблескај!

^80:2 Пред Ефрем, Венијамин и Мана­сија издигни ја силата Своја и дојди да нѐ спасиш.

^80:3 Боже, поврати нѐ; нека светне лицето Твое, и ние ќе се спасиме!

^80:4 Господи, Боже на силите, до кога ќе бидеш гневен на молитвата од слугите Твои?

^80:5 Ќе ги храниш ли со леб од солзи, и напојуваш со солзи изобилно?

^80:6 Нѐ направи показ за кавги меѓу на­шите соседи, и нашите непријатели ни се смеат.

^80:7 Господи, Боже на силите, поврати нѐ! Нека светне лицето Твое, и ние ќе се спасиме!

^80:8 Ти ја пренесе од Египет лозата, ги изгони народите и ја посади;

^80:9 исчисти за неа место, и ги зацврсти корењата нејзини, и таа ја исполни земјата.

^80:10 Горите се покрија од сенката нејзина, и гранките ѝ се како кедрови моќни;

^80:11 таа пушти гранки до морето и ластари до реката.

^80:12 Зошто ја сруши нејзината ограда, па да ја берат сите, што минуваат по патот?

^80:13 Горскиот вепар ја подгризува, и полската ѕверка ја јаде.

^80:14 Боже на силите! Сврти се, погле­дај од небесата и види го и посети го ова лозје;

^80:15 и утврди го она што го посади десницата Твоја; погледај и на синот, што си го одгледал за Себе.

^80:16 Тоа е со оган обгорено и раско­пано; од страв пред Твоето лице нека пропаднат!

^80:17 Твојата десница нека биде над човекот на Твојата десница, синот, кого си го одгледал за Себе.

^80:18 А ние нема да отстапиме од Тебе; оживеј нѐ, и ние ќе го призиваме Твое­то име.

^80:19 Господи, Боже на силите, поврати нѐ; нека свети лицето Твое, и ние ќе се спасиме!

^81:1 Радувајте се во Бога, нашата Сила, воскликнете кон Бога Јаковов;

^81:2 запејте песна, удрете во тимпан, на милозвучна лира со харфа;

^81:3 затрубете со труба во новомесечје, во определено време, во денот на ваши­от празник,

^81:4 зашто тоа е закон за Израел, на­редба од Бог Јаковов.

^81:5 Тој го установи тоа како сведош­тво за Јосиф, кога тој излезе од египетската земја, каде што чу јазик што не го знаеше:

^81:6 „Јас го симнав товарот од рамени­ците негови, и му ги ослободив рацете негови од кошницата.

^81:7 Во маката своја ти Ме повика, и Јас те избавив; при гром те чув, кај водите на Мерива те испитав.

^81:8 Чуј, народе Мој, и Јас ќе ти посведочам, ако Ме послушаш, Израеле!

^81:9 Да немаш друг бог и да не му се поклонуваш на друг земен бог!

^81:10 Јас сум Господ, Бог твој, Кој те изведе од египетската земја; отвори ја устата своја, и Јас ќе ја наполнам.

^81:11 Но Мојот народ не го послуша гласот Мој, Израел не Ми се покори;

^81:12 затоа Јас ги оставив на нивните закоравени срца; нека одат по мислите свои.

^81:13 О, да беше Ме послушал Мојот народ и Израел да одеше по Моите патишта!

^81:14 Веднаш ќе ги покорев нивните непријатели и ќе ја свртев раката Своја против оние што го оскрбуваа.

^81:15 Оние, што Го мразат Господа, би ползеле до Него, и нивниот крај би бил запечатен засекогаш.

^81:16 А Мојот народ ќе го хранев со најдобра пченица и ќе ги наситував со мед пештерски.“

^82:1 Бог застана во собранието на „бого­вите“; меѓу „боговите“ изрече суд:

^82:2 До кога ќе судите неправедно и спрема нечестивите ќе покажувате пристрасност?

^82:3 Бидете праведни кон сирак и беден, праведен и сиромав;

^82:4 ослободувајте го сиромавиот и бедниот од рацете на нечестивите.

^82:5 Не знаат, не разбираат, во темнина одат; сите земни основи се разнишаа,

^82:6 Јас реков: „Вие сте богови, вие сте сите синови на Севишниот;

^82:7 но вие ќе умрете како и сите луѓе, и ќе паѓате како секој кнез.“

^82:8 Стани, Боже, суди ѝ на Земјата, заш­то Твои се сите народи.

^83:1 Не премолчувај, не оглушувај се и не мирувај, Боже!

^83:2 Зашто ете Твоите непријатели вреват, а оние што Те мразат, кренаа гла­ва;

^83:3 против Твојот народ зло наумија и се советуваат против Твоите приврза­ници;

^83:4 рекоа: „Да одиме и да го истребиме меѓу народите, па да не се спомнува повеќе името Израел!“

^83:5 Се договорија еднодушно, склучи­ја против Тебе сојуз;

^83:6 шаторите на Едом и Јишмаелците, на Моав и Агарјаните;

^83:7 Гевал, Амон, Амалик и Филистеј­ците со оние што живеат во Тир,

^83:8 бидејќи и Ашур се придружи кон нив, па станаа помош за синовите Лотови.

^83:9 Направи им го истото, како што им направи на Мидјаните, како и на Сисе­ра, како и на Јавин кај потокот Кишон,

^83:10 кои беа истребени во Ен-Дор и станаа ѓубриво за земјата.

^83:11 Постапи со нив, со нивните кнезови, како со Орев и Зев и со сите нивни кнезови, како со Зевеја и Салмана,

^83:12 бидејќи рекоа: „Да го присвоиме за себе светилиштето Божјо!“

^83:13 Боже мој, заповедај да станат како виор и како плева пред ветар;

^83:14 како оган што изгорува дубрави, и како пламен што запалува гори,

^83:15 така и Ти подгони ги со Својот виор, застраши ги со Својот гнев!

^83:16 Исполни ги лицата нивни со бес­честие, па да го побараат името Твое, Господи!

^83:17 Да се засрамат и да се збунат засекогаш, да се посрамат и да загинат,

^83:18 и да познаат дека Ти си Тој, чие име е Господ и дека Ти си единствен Севи­шен над целата Земја.

^84:1 Колку се мили Твоите живеа­лишта, Господи на силите!

^84:2 Копнее душата моја, сакајќи да е во Господовите дворови; срцето мое и телото мое со радост се стремат кон живиот Бог.

^84:3 И птичката си наоѓа живеалиште, и ластовичката гнездо, каде што ќе ги по­ложи пилињата свои, при олтарите Твои, Господи на силите, царе мој и Боже мој!

^84:4 Блажени се оние, кои живеат во до­мот Твој; тие постојано Те фалат.

^84:5 Блажен е оној човек, кој заштита ба­ра кај Тебе и во чие срце се пати­штата Твои.

^84:6 Преминувајќи ја Сушната Долина, тие ја претвораат во извори, и дожд ја покрива со вирови;

^84:7 минуваат од сила во сила, додека не Го видат Бога, на Сион.

^84:8 Господи, Боже на силите, услиши ја молитвата моја, послушај, Боже Јако­вов!

^84:9 Боже, заштитнику наш, погледај и види го лицето на твојот помазаник!

^84:10 Зашто еден ден во Твоите дворо­ви е подобар отколку – илјада дни надвор. Повеќе би сакал да стојам на прагот пред Божјиот дом, отколку да живеам во шаторите на нечестието.

^84:11 Бидејќи Господ Бог е сонце и штит, Тој дава благодат и слава; Господ не ги лишува од блага оние, што одат непо­рочно.

^84:12 Господи на силите, блажен е оној човек, кој се надева во Тебе!

^85:1 Господи, Ти омиле земјата Твоја, го врати од пленство Јаков.

^85:2 Ти им ги прости беззаконијата на Твоите луѓе, ги покри сите нивни гревови,

^85:3 го смири сиот Свој гнев, ја ублажи јароста на гневот Свој.

^85:4 Поврати нѐ, Боже, спасение наше, и одврати ја Твојата јарост од нас.

^85:5 Зар вечно ќе се гневиш на нас, или ќе го протегаш гневот Свој од род во род?

^85:6 Нема ли, Боже, да се повратиш, и пак да нѐ оживееш, и луѓето Твои да се зарадуваат во Тебе?

^85:7 Покажи ни ја, Господи, Твојата ми­лост, и подари ни спасение.

^85:8 Ќе чујам што ќе ми рече Господ Бог, зашто Тој ќе зборува за мир на Својот народ и на Своите светии, и на оние што со срцето свое Му се обраќаат Нему.

^85:9 Да, спасението од Него е блиску до оние, кои се бојат од Него, за да ја насе­ли славата своја во нашата земја.

^85:10 Милоста и вистината ќе се сретнат, праведноста и мирот ќе се целиваат.

^85:11 Верноста ќе изникне од земјата, а праведноста ќе се појави од небото.

^85:12 Зашто Господ ќе даде добро и нашата земја ќе го даде својот плод;

^85:13 праведноста ќе оди пред Него и на патот ќе ги става стапките свои.

^86:1 Приклони го, Господи, увото Свое и услиши ја молитвата моја, зашто сум беден и сиромав.

^86:2 Зачувај ја душата моја, зашто сум посветен на Тебе; спаси го слугата Твој, Боже мој, кој се надева во Тебе.

^86:3 Помилуј ме, Господи, зашто кон Те­бе викам секој ден.

^86:4 Развесели ја душата на Твојот слуга, зашто кон Тебе, Господи, ја издигам душата своја;

^86:5 зашто Ти, Господи, си добар, кроток и многумилостив кон сите, кои Те повикуваат.

^86:6 Чуј ја, Господи, мојата молитва и послушај го гласот на молбата моја.

^86:7 Во денот на мојата мака повикав кон Тебе, и Ти ме чу.

^86:8 Меѓу боговите нема таков каков што си Ти, Господи, и нема дела како Твоите.

^86:9 Сите народи што си ги создал Ти, ќе дојдат и ќе се поклонат пред Тебе, Гос­поди, и ќе го прославуваат името Твое,

^86:10 зашто Ти си велик и правиш чудеса, – Ти си Бог единствен!

^86:11 Упати ме, Господи, кон Твојот пат, и јас ќе одам во Твојата вистина; и дај ми непоколебливо срце, за да го почитувам името Твое.

^86:12 Ќе Те славам, Господи, Боже мој, од сѐ срце и вечно ќе го прославувам името Твое,

^86:13 зашто Твојата милост кон мене е голема: Ти ја спаси душата моја од адските длабини.

^86:14 Боже, законопрестапниците ста­наа против мене, и многуте насилници ја бараат душата моја: тие Те немаат Тебе пред себе.

^86:15 Но Ти, Боже, Кој си штедар и милостив, долготрпелив, многумилос­тив и верен,

^86:16 погледни на мене и помилуј ме; дај му ја Твојата сила на слугата Свој и спаси го синот на слугинката Твоја;

^86:17 покажи со мене чудо за добро, па да видат оние, што ме мразат, и да се за­срамат, зашто Ти, Господи, ми помогна и ме утеши.

^87:1 Основите Негови се горите свети.

^87:2 Господ ги сака портите Сионски повеќе од сите населби на Јаков.

^87:3 Граде Божји, преславно се зборува за тебе.

^87:4 „Ќе ги спомнам меѓу оние кои ме знаат, Рахав и Вавилон; и Филистеј­ците, и Тир, и луѓето од Етиопија, и тие се родија таму.“

^87:5 А за Сион ќе речат: тој и тој човек се роди во него, и Самиот Севишен го зацврсти.

^87:6 Кога ќе се пребројуваат народите, Господ ќе напише: овие се родија овде.

^87:7 Оние што пеат се радуваат; пеат и велат – сите наши извори се во Тебе.

^88:1 Господи, Боже на моето спасение, дење Те повикувам и ноќе сум пред Тебе:

^88:2 за да дојде пред Тебе молитвата моја, приклони го увото Свое кон молбата моја, Господи,

^88:3 зашто душата моја е полна со јад и животот ми се приближи до адот.

^88:4 Се изедначив со оние што слегуваат во гроб; станав како немоќен човек,

^88:5 како фрлени и ранети што лежат во гроб, за кои Ти веќе не се сеќаваш; тие се оттурнати од Твојата рака.

^88:6 Ме положи во подземен ров, во мрак и во смртна сенка.

^88:7 Ја истури врз мене Твојата јарост, и со сите Свои бранови ме поразуваш.

^88:8 Ти ги оддалечи од мене моите познати, ме направи одвратен за нив; затворен сум и не можам да излезам.

^88:9 Очите мои ослабеа од тага: цел ден викам кон Тебе, Господи, ги протегам рацете кон Тебе.

^88:10 Зар за мртовци ќе правиш чуда? Зар сенките ќе се кренат и ќе Те сла­ват?

^88:11 Зар во гроб некој ќе кажува за Тво­јата милост и за Твојата вистина – во местото на распаѓањето?

^88:12 Зар во темнината ќе ги објавуваат Твоите чудеса, и во земјата на забора­вот – Твојата правда?

^88:13 Но јас повикав кон Тебе, Господи, и наутро молитвата моја доаѓа пред Тебе.

^88:14 Зошто, Господи, ја оттурнуваш душата моја и го одвраќаш лицето Свое од мене?

^88:15 Јас сум несреќен и од раната младост се мачам; страдам во ужас и очаен сум.

^88:16 Над мене се надви Твојата јарост, Твоите заплашувања наполно ме скр­шија.

^88:17 Секој ден ме опкружуваат како во­да: од сите страни ме опседнуваат.

^88:18 Ти го оддалечи од мене ближниот и пријателот; мракот ми е единствен другар.

^89:1 Милоста Твоја, Господи, вечно ќе ја воспевам, од род во род ќе ја разгласувам со устата своја Твојата вистина.

^89:2 Зашто рече: милоста е за вечност установена, а на небото Ти ја утврди Твојата верност.

^89:3 „Јас поставив завет со Моите избра­ници, му се заколнав на Мојот слуга Давид:

^89:4 за вечност ќе го одржувам твоето потомство, од род во род и ќе го утврдувам твојот престол.“

^89:5 И небото ќе ги прославува, Гос­поди, Твоите чудесни дела и Твојата вистина во собранијата на светиите.

^89:6 Зашто, кој на облаците ќе се споредува со Господ и кој од синовите Божји ќе се изедначи со Господ?

^89:7 Во соборот на светиите Бога Го про­славуваат; велик е и страшен за сите што се околу Него.

^89:8 Господи, Боже на силите, кој е моќен како Тебе? Силен си Ти, Гос­поди, и верноста Твоја Те опкружува.

^89:9 Ти управуваш со силата на морето и силните бранови негови Ти ги скротуваш.

^89:10 Ти го скрши Рахав како труп, со Твојата крепка рака ги распрсна непријателите Свои.

^89:11 Твои се небесата и Твоја е Земјата; вселената и она што ја исполнува, Ти си ги основал.

^89:12 Север и југ Ти си ги создал; Тавор и Ермон за Твоето име се радуваат.

^89:13 Силна е Твојата мишка, цврста е раката Твоја, високо е издигната десницата Твоја!

^89:14 Праведноста и правдата се основа на Твојот престол; милоста и верноста одат пред Твоето лице.

^89:15 Блажени се луѓето што го познаваат трубниот глас. Тие одат во светлината на Твоето лице, Господи;

^89:16 за Твоето име се радуваат цел ден и со Твојата праведност се возвишу­ваат,

^89:17 зашто Ти си похвала на силите нив­ни и со Твоето благоволение се издига нашиот рог,

^89:18 бидејќи нашата заштита доаѓа од Господ и од светецот Израелов, нашиот Цар.

^89:19 Некогаш Ти си им зборувал на Твоите верни во видение и си рекол: „Јас му дадов помош на силниот, го издигнав избраникот меѓу Мојот народ.

^89:20 Го најдов Мојот слуга Давид; со своето свето масло го помазав.

^89:21 Раката Моја ќе остане со него, и мишката Моја ќе го закрепнува.

^89:22 Непријателот не ќе може ништо да му направи, и синот на беззаконието нема да го собори.

^89:23 Ќе ги уништам пред него непријателите негови и ќе ги победам оние што го мразат.

^89:24 И Мојата верност и Мојата ми­лост се со него, и преку Моето име ќе се возвишува неговиот рог.

^89:25 И ќе ја положам над морето раката негова, и над реките – десницата негова.

^89:26 Тој ќе ме повикува: Ти си мој Отец, мој Бог и крепост на моето спасение.

^89:27 И Јас ќе го направам првороден син, повисоко од земните цареви,

^89:28 засекогаш ќе му ја зачувам Мо­јата милост и Мојот завет со него ќе биде верен.

^89:29 И ќе го продолжам засекогаш не­говото потомство и неговиот престол, – колку деновите на небото.

^89:30 Ако синовите негови го остават Мојот закон и не одат по Моите заповеди;

^89:31 ако ги нарушат Моите наредби и не ги запазуваат Моите наредби,

^89:32 тогаш ќе го казнувам со жезолот нивното престапништво, и со рани – нивното беззаконие;

^89:33 но милоста Своја нема да ја отстра­нам од него и верноста Своја нема да ја изневерам.

^89:34 Нема да го повредам Мојот завет и нема да го изменам она, што излегло од устата Моја.

^89:35 Еднаш се заколнав во светоста Своја: нема да го лажам Давид!

^89:36 Неговото потомство вечно ќе пребива, неговиот престол ќе биде како сонце пред Мене,

^89:37 засекогаш ќе стои како месечината, верен сведок на небото.“

^89:38 Но Ти го отфрли и го презре, се разгневи на Твојот помазаник;

^89:39 го разруши заветот со Твојот слуга, ја оскверни круната негова во земниот прав;

^89:40 ги разруши сите негови огради, ги претвори во урнатини неговите крепости.

^89:41 Го ограбуваат сите што поминуваат по патот; тој стана за потсмев на своите соседи.

^89:42 Ти ја возвиши десницата на него­вите противници, ги зарадува сите не­пријатели негови;

^89:43 Ти му откажа помош на мечот негов и во борбата не го поткрепи;

^89:44 ја одзеде од него чистотата и го ур­на на земја престолот негов;

^89:45 ги скрати деновите на младоста негова и го покри со срам.

^89:46 До кога, Господи? Ќе се криеш ли непрестајно? До кога ќе гори гневот Твој како оган?

^89:47 Спомни си, колкав е векот мој: за каква суета си ги создал сите синови човечки!

^89:48 Кој од луѓето ќе живее, а смрт да не види? Кој може да се спаси од силата на гробот?

^89:49 Каде се Твоите поранешни милос­ти, Господи, за кои му се заколна на Да­вид во Твојата вистина?

^89:50 Сети се, Господи, на подбивите од слугите Твои што ги носам во пазувите свои од многуте народи;

^89:51 на подбивите од Твоите непријате­ли, Господи, со кои ги валкаат че­корите на Твојот помазаник.

^89:52 Нека е благословен Господ во сите векови! Амин, Амин!

^90:1 Господи, Ти си ни прибежиште од род во род.

^90:2 Дури уште пред да се појават горите, и пред создавањето на Земја­та и на вселената, отсекогаш и засекогаш Ти си Бог.

^90:3 Го враќаш човекот во прав, и ве­лиш: „Обратете се синови човечки!“

^90:4 Зашто пред Твоите очи илјада го­дини се како вчерашен ден, што поминал, и колку една стража преку ноќта.

^90:5 Ги однесуваш како сон, како трева што зеленее наутро:

^90:6 наутро ќе процути и ќе зазелени, а навечер паѓа и се исушува.

^90:7 Така и ние исчезнуваме од Твојот гнев, и од Твојата јарост сме растревожени.

^90:8 Ти си ги поставил пред Себе наши­те беззаконија, нашите скришни гре­вови се во светлината на лицето Твое.

^90:9 Сите наши дни минуваат под Твојот гнев, годините ни свршуваат како здив.

^90:10 Дните на нашиот живот се седум­десет години, а ако сме крепки и до осумдесет години; и повеќе време од нив се во труд и мака, бидејќи брзо ми­нуваат и ние одлетуваме.

^90:11 Кој ја знае силата на Твојот гнев, па во стравот пред Твојата јарост да се плаши?

^90:12 Научи нѐ така да ги броиме нашите дни, па да се здобиеме со мудро срце.

^90:13 Сврти се, Господи, до кога вака? Смилувај се на Твоите слуги!

^90:14 Исполни нѐ изутрина со Твојата милост, Господи, за да се зарадуваме и се развеселиме во сите наши дни,

^90:15 развесели нѐ за оние дни, кога нѐ понизуваше, за годините, во кои видов­ме зло.

^90:16 Нека се видат кај слугите Твои де­лата Твои, и Твојата славна сила – кај чедата Твои.

^90:17 И благоволението на нашиот Господ Бог нека биде со нас, и дај да ни успеат делата на рацете наши, дај им успех на делата на рацете наши.

^91:1 Кој живее под закрилата на Севиш­ниот, тој престојува во домот на небес­ниот Бог.

^91:2 И ќе Му рече на Господ: Ти си мој застапник, Ти си мое пребивалиште, Бог мој, и на Тебе ќе се надевам!

^91:3 Зашто Тој ќе те избави од стапицата на ловецот, и од чумата погубна.

^91:4 Со плеќите Свои ќе те осени и под крилјата Негови ќе бидеш во сигурност: Неговата верност е штит и одбрана.

^91:5 Нема да се уплашиш од ноќен страв, ни од стрела што лета дење,

^91:6 од чумата што пустоши во темнина, од зараза што опустошува напладне.

^91:7 Покрај тебе ќе паднат илјада, и де­сет илјади десно од тебе; но до тебе не­ма да се приближат;

^91:8 само ќе гледаш со очите свои и ќе ја гледаш казната на нечестивите.

^91:9 Зашто, Господ ти е засолниште, на­деж моја, Севишниот го избра за свое прибежиште;

^91:10 зло нема да ти се случи, и неволја нема да се приближи до шаторот твој;

^91:11 затоа што ќе им заповеда на анге­лите Свои за тебе, да те чуваат на сите патишта твои.

^91:12 Ќе те понесат на раце, да не ја сопнеш од камен ногата своја;

^91:13 на отровница и на змија ќе нагазуваш, лав и змеј ќе згазуваш.

^91:14 „Бидејќи се надеваше во Мене, и ќе го избавам, и ќе го заштитам, зашто го позна името Мое.

^91:15 Ќе повика кон Мене, и ќе го чујам; со него ќе сум во неволја; ќе го избавам и ќе го прославам,

^91:16 ќе му дадам многу денови и ќе му го јавам спасението од Мене.“

^92:1 Добро е да се слави Господ и да Му се пее на името Твое, Севишен,

^92:2 да се возвестува наутро милоста Твоја, и секоја ноќ – Твојата верност,

^92:3 на десетострунена харфа и на лира.

^92:4 Зашто Ти ме развесели, Господи, со Твоите дела, на делата на Твоите раце им се радувам.

^92:5 Колку се големи делата Твои, Гос­поди! Многу се длабоки Твоите помисли!

^92:6 Безумниот човек не ќе може да ги узнае, неразумниот нема да го разбере ова:

^92:7 дури грешниците и да никнуваат ка­ко трева, и кренат глава оние што вр­шат беззаконие, тоа е за да бидат истре­бени засекогаш,

^92:8 Ти си, Господи, Севишен секогаш!

^92:9 Зашто, еве, непријателите Твои, Господи, ќе пропаднат и ќе се растураат сите што вршат беззаконие;

^92:10 а мојот рог Ти го вознесуваш како рог на еднорогот, и ме помазуваш со чисто масло.

^92:11 Моите очи го видоа падот на непријателите мои, и ушите мои го слушнаа тресокот на побунетите против мене злосторници.

^92:12 Праведниот цути како палма, се издига како кедар леванонски.

^92:13 Тие се засадени во домот Госпо­дов, ќе цутат во дворовите на нашиот Бог;

^92:14 тие и во староста ќе бидат плодни, сочни и полни со свежина,

^92:15 за да возвестуваат дека е праведен Господ, мојата Карпа во Која нема неправедност.

^93:1 Господ се зацари; се облече во вели­чественост, Господ се препаша со сила, Тој вселената ја зацврсти и нема да се разниша.

^93:2 Твојот престол е утврден од поче­токот на времето; Ти постоиш отсекогаш.

^93:3 Ги издигнаа реките, Господи, ги издигнаа реките гласовите свои.

^93:4 Но од бучењето на многуте води, од големината на морските бранови, почу­десен е Господ во висините Свои!

^93:5 Сведоштвата Твои се многу вистинити. На твојот дом, Господи, му припаѓа светост за вечни времиња.

^94:1 Боже, Господи на одмаздата, Боже на одмаздата, покажи се!

^94:2 Стани, Судијо на Земјава, дај им отплата на горделивите!

^94:3 До кога нечестивите, Господи, до кога нечестивите ќе се фалат,

^94:4 ќе мрморат и говорат дрско, до кога ќе зборуваат така сите злосторници?

^94:5 Го газат Твојот народ, Господи, и го угнетуваат Твоето наследство;

^94:6 вдовица и туѓинец убиваат, и сирак усмртуваат.

^94:7 Па велат: Господ нема да види, Бог Јаковов нема да дознае!

^94:8 Вразумете се, вие што сте безумни! И дали вие, луѓе, некогаш ќе се опаме­тите?

^94:9 Оној, Кој го насадил увото, нема ли да чуе, и Оној што го поставил окото, нема ли да види?

^94:10 Оној, Кој ги вразумува народите, и Кој го учи човекот на знаење, зар нема да казни?

^94:11 Господ ги знае човечките мисли, знае дека се тие суетни.

^94:12 Блажен е оној човек, кого го вра­зумуваш Ти, Господи, и го поучуваш на Твојот закон,

^94:13 за да му дадеш мир во лошите де­нови, додека за грешникот не се ископа гроб!

^94:14 Зашто Господ нема да го отфрли Својот народ и нема да го остави Своето наследство,

^94:15 зашто правдата не ќе се врати кај праведните и сите прави по срце ќе ја следат.

^94:16 Кој ќе се крене за мене против лу­кавите или кој ќе стои покрај мене против злосторниците?

^94:17 Да не ми беше помогнал Господ, душата моја брзо ќе се преселеше во светот на мртвите!

^94:18 Кога помислив: ногата ми се поколеба, – Твојата милост Господи, ми помогна!

^94:19 Кога се намножуваа тешкотиите во срцето мое, Твоите утехи ја развеселуваа душата моја.

^94:20 Па зар до Тебе ќе се приближи престолот безбожнички, оној што рабо­ти спротивно на законот Твој?

^94:21 Ја ловат душата на праведниот и осудуват невини на смрт.

^94:22 Но Господ е мое прибежиште и Бог мој – сигурна тврдина моја.

^94:23 Тој ќе им плати за нивното беззаконие, и за нечестивоста нивна ќе ги погуби, Господ Бог ќе ги погуби.

^95:1 Дојдете да Му пееме на Господ и да воскликнеме кон Карпата на нашето спасение!

^95:2 Да побрзаме пред лицето Негово со славословие, и со псалми да Му вос­кликнеме,

^95:3 зашто Бог е велик Господ и Цар го­лем над сите богови.

^95:4 Зашто во Неговите раце се сите земни длабочини, а горските висо­чини се исто така Негови.

^95:5 Бидејќи Негово е морето, и Тој го создаде, а рацете Негови го создадоа и копното.

^95:6 Дојдете да Му се поклониме и да паднеме ничкум, да клекнеме пред лицето на Господ, нашиот Творец;

^95:7 зашто Тој е Бог наш, а ние сме народ од Неговото пасиште и овци од Него­вите раце. О, денес да бевте го послу­шале Неговиот глас!

^95:8 „Не ожесточувајте ги срцата ваши, како во Мерива, како во оној ден во Маса во пустината,

^95:9 каде што Ме искушуваа вашите татковци, Ме испитуваа иако ги видоа делата Мои.

^95:10 Четириесет години Ме јадеше тој народ и реков: тие се народ со заблудени срца, кои не ги почитуваат патиш­тата Мои,

^95:11 па затоа се заколнав во гневот Свој дека тие нема да влезат во Мојот мир.“

^96:1 Запејте Му на Господ песна нова, за­пеј Му на Господ, цела Земјо!

^96:2 Пејте Му на Господ, благословувајте го името Негово, благовестете го од ден на ден спасението од Него;

^96:3 разгласувајте ја меѓу народите сла­вата Негова, и на сите народи – чудесата Негови;

^96:4 зашто велик е Господ и достоен за пофалба, страшен е Тој над сите бо­гови.

^96:5 Бидејќи сите богови на незна­бош­ците се идоли, а Господ ги создаде небесата.

^96:6 Слава и величие се пред лицето Не­гово, сила и великолепие – во светилиш­тето Негово.

^96:7 Воздајте Му на Господ, племиња на­родни, воздајте Му на Господ слава и чест;

^96:8 воздајте Му на Господ слава на име­то Негово, принесете жртви и влезете во Неговите дворови;

^96:9 поклонете Му се на Господ во све­тите дворови Негови. Да затре­пери пред лицето Негово целата Земја!

^96:10 Кажете им на народите: Господ се зацари! Затоа цврста е вселената, нема да се разниша. Тој управува пра­ведно со народите.

^96:11 Нека се развесели небото и да се возрадува Земјата, нека се раздвижи морето и она што го исполнува;

^96:12 нека се радуваат полињата и сѐ што е на нив, да ликуваат сите дрвја по дубравите,

^96:13 пред лицето на Господ, зашто иде, зашто Тој иде да ѝ суди на Земјата. Тој ќе ѝ суди на вселената по правда, и на народите – според Својата вистина.

^97:1 Господ се зацари: нека се радува Земјата; нека се веселат многубројните острови.

^97:2 Облак и мрак е околу Него; пра­ведност и правда се основа на Него­виот престол.

^97:3 Пред Него оган врви и ги гори непријателите Негови наоколу.

^97:4 Неговите молњи ја осветлуваат вселената; Земјата гледа и трепери.

^97:5 Горите се топат како восок од ли­цето на Господ, од лицето на Господ, по целата Земја.

^97:6 Небесата ја разгласуваат Неговата праведност, и сите народи ја гледаат Неговата слава.

^97:7 Нека се засрамат сите, кои се поклонуваат на ликови, кои се фалат со своите идоли. Поклонете Му се сите „богови.“

^97:8 Чу Сион и се зарадува, се веселат ќерките Јудини заради Твоите пресуди, Господи,

^97:9 зашто Ти си, Господи, Севишен на целата Земја, повисок си од сите бого­ви.

^97:10 Господ ги сака оние што го мра­зат злото. Ја чува Господ душата на Своите светии; од раката на нечес­тивите ќе ги избави.

^97:11 Светлина засветли над праведниот, а за правите по срце – радост.

^97:12 Радувајте се, праведни, во Господ и славете го Неговото свето име.

^98:1 Запејте Му на Господ нова песна, зашто создаде чудесни работи; Него­вата десница Му помогна и Неговата света мишка.

^98:2 Господ ја објави Својата победа, пред очите на народите ја откри Сво­јата правда.

^98:3 Се присети Тој за Својата милост и на верноста Своја кон домот Израелов; сите краишта земни го видоа спасението од нашиот Бог.

^98:4 Воскликни Му на Господ, цела Земјо; запеј, радуј се и пеј;

^98:5 пејте Му на Господ со лири, со лири и со глас псаломски;

^98:6 во труби и во рог затрубете пред Ца­рот – пред Господ.

^98:7 Нека шуми морето и сѐ она што го исполнува: вселената и сите што живе­ат во неа;

^98:8 да заплескаат со раце реките и заедно со горите да се зарадуваат пред лицето на Господ!

^98:9 Зашто Тој доаѓа да ѝ суди на Зем­јата. Тој ќе ѝ суди на вселената по правда и народите – правично.

^99:1 Господ се зацари: нека треперат на­родите! Тој седи на херувими: нека се затресе Земјата!

^99:2 Велик е Господ на Сион и возви­шен е Тој над сите народи.

^99:3 Нека го слават името Твое велико: зашто тоа е свето!

^99:4 Ти си силен Цар, Кој сака праведен суд; Ти утврди правда; правда и праведност Ти изврши во Јаков.

^99:5 Превознесувајте Го Господа, на­шиот Бог, поклонувајте Му се во подножјето на нозете Негови, зашто тоа е свето!

^99:6 Мојсеј и Арон беа меѓу свештеници­те Негови, а Самоил меѓу оние, кои го повикуваа името Негово. Тие Го пови­куваа Господа и Тој ги слушаше.

^99:7 Во облаков столб Тој им говореше, зашто тие ги пазеа Неговите заповеди и наредби, што им ги даваше.

^99:8 Господи, Боже наш, Ти ги слу­шаше. Боже, Ти беше милостив спрема нив, но ги казнуваше сите нивни лоши постапки.

^99:9 Возвишувајте Го Господа, нашиот Бог, и поклонувајте се на Неговата све­та гора, зашто свет е Господ, на­шиот Бог.

^100:1 Воскликни Му на Господ, цела Земјо!

^100:2 Служете Му на Господ со радост; излегувајте пред Него со восклик!

^100:3 Знајте дека Господ е Бог, дека Тој нѐ создаде нас, а не ние самите; Негови сме – Негов народ и овци од Неговото пасиште.

^100:4 Влегувајте низ Неговите порти со славословие, во Неговите дворови со песна; славете Го, фалете го името Негово,

^100:5 зашто добар е Господ: Неговата ми­лост е вечна и Неговата верност е од род во род.

^101:1 Ќе пеам за верноста и за правдата – Тебе, Господи, ќе Ти свирам!

^101:2 Ќе размислувам за патот непо­рочен: кога ќе го достигнам? Среде мојот дом ќе одам со чисто срце.

^101:3 Нема да ставам пред очите мои ништо пакосно; ги мразам делата на отпадниците – тие нема да се приле­пат за мене.

^101:4 Развратно срце нема да се прилепи до мене; за лукавиот не сакам да знам.

^101:5 Оној што тајно го клевети ближ­ниот свој, ќе го погубам; оној што е со горделиви очи и ненаситно срце, не го поднесувам.

^101:6 Очите ми се управени кон верните по земјата, за да седат со мене; кој оди по патот непорочен, тој ќе ми служи.

^101:7 Нема да остане во мојот дом оној, кој прави сплетки; кој говори лага, не можеше да остане пред очите мои.

^101:8 Секојдневно ќе ги истребувам сите нечестиви од земјата, за да ги истребам од Господовиот град сите злосторници.

^102:1 Господи, услиши ја молитвата моја и повикот мој нека дојде до Тебе!

^102:2 Не одвраќај го лицето Свое од мене, во денот на мојата жалост приклони го увото Твое кон мене; во денот, кога Те повикувам, услиши ме бргу,

^102:3 зашто дните ми исчезнуваат како дим, а коските мои горат како оган;

^102:4 попарен сум како трева, срцето ми е исушено, така што заборавам и лебот свој да го јадам;

^102:5 од гласот на моите воздишки кос­ките ми се залепија за телото мое.

^102:6 Заприлегав на пеликан во пустина; станав како був во урнатини;

^102:7 не спијам, седам како самотна птица на покрив.

^102:8 Секој ден ме навредуваат непријателите мои, и фалејќи се, ме проколнуваат.

^102:9 Јадам пепел како леб и пијалакот свој со солзи го мешам.

^102:10 Поради гневот и јароста од лицето Твое бев подигнат, а потоа соборен.

^102:11 Дните мои исчезнуваа како вечерна сенка и јас се сушам како сено.

^102:12 А Ти, Господи, вечно пребиваш; и името Твое е од род во род.

^102:13 Стани, смилувај му се на Сион, за­што време е да се смилуваш на него – зашто дојде времето;

^102:14 бидејќи на Твоите слуги им оми­леа и камењата негови и за правот негов жалат.

^102:15 Незнабошците ќе се заплашат од името на Господ, а сите земни цареви – од Твојата слава.

^102:16 Зашто Господ ќе го изгради Сион и ќе се појави во славата Своја;

^102:17 ќе погледне милостиво на молит­вите од беспомошните и нема да ги презре молбите нивни.

^102:18 Нека се запише ова за следниот род, та идното поколение да Го слави Господа,

^102:19 зашто се јави од светата Своја ви­сочина, Господ од небесата погледна на Земјата,

^102:20 за да ги чуе офкањата на оковани­те, да ги ослободи осудените на смрт,

^102:21 за да го разгласат името Господо­во на Сион и похвалата Негова во Еру­салим,

^102:22 кога ќе се соберат народите и цар­ствата заедно да Му служат на Господ.

^102:23 Тој ми ја откажа заштитата Своја на патот мој, ги скрати дните мои.

^102:24 Боже мој! Не земај ме на половината од деновите мои! Твоите години се од род во род.

^102:25 Во почетокот Ти, Господи, ја основа Земјата, небесата се дело на Твоите раце;

^102:26 тие ќе пропаднат, а Ти ќе пребиваш; сите тие – како облека ќе оветвеат, и како наметка Ти ги менуваш и тие исчезнуваат.

^102:27 Но Ти си секогаш истиот, и Твоите години нема да завршат.

^102:28 Синовите на Твоите слуги ќе се ве­селат и потомството нивно ќе се зацврс­ти за навек.

^103:1 Благословувај Го, душо моја, Госпо­да, и целата моја внатрешност да го благословува Неговото свето име!

^103:2 Благословувај Го, душо моја, Госпо­да и не заборавај ги сите Негови добрини, на Оној,

^103:3 Кој ги очистува сите твои беззаконија, Кој ги исцелува сите твои болести;

^103:4 Кој го избавува од пропаст твојот живот, Кој те овенчува со милост и со добрини.

^103:5 Кој го исполнува со добра животот твој, како на орел ти ја обновува твојата младост.

^103:6 Господ им дава милост и правда на сите угнетени.

^103:7 Тој му ги покажа Своите патишта на Мојсеј, на Израеловите синови – де­лата Свои.

^103:8 Штедар и милостив е Господ, долготрпелив и многумилостив;

^103:9 Тој не се гневи до крај, ниту вечно се лути.

^103:10 Тој не постапува со нас според на­шите беззаконија и не ни плаќа спо­ред нашите беззаконија;

^103:11 зашто, колку е големо растојанието од небото до Земјата, толку е голема милоста на Господ спрема оние што се бојат од Него;

^103:12 колку е далеку исток од запад, тол­ку ги оддалечува Тој од нас на­шите престапи;

^103:13 како таткото што ги милува сино­вите, така и Господ ги милува оние, кои се бојат од Него.

^103:14 Зашто Тој го знае нашиот состав, помни дека сме прав.

^103:15 Дните на човекот се како трева; ка­ко полски цвет, така прецутува тој;

^103:16 ќе дувне ли над него ветар, и веќе го нема, и местото негово веќе не го памети.

^103:17 А милоста на Господ е од век до век спрема оние, кои се бојат од Него, и правдата Негова е од чеда на чеда,

^103:18 кои го чуваат заветот Негов и ги помнат заповедите Негови.

^103:19 Господ го поставил Својот прес­тол на небото, и царството Негово владее над сѐ.

^103:20 Благословувајте Го Господа – сите ангели Негови, вие крепки по сила, кои го извршувате Неговиот збор, слушајќи го гласот од зборот Негов;

^103:21 благословувајте Го Господа – сите Негови војски, Негови служители, кои ја исполнувате волјата Негова;

^103:22 благословувајте Го Господа сите Негови дела, по сите места на Него­вото владеење. Благословувај Го, душо моја, Господа!

^104:1 Благословувај Го, душо моја, Госпо­да! Господи, Боже мој, Ти си многу велик; во слава и величес­твеност Си се облекол;

^104:2 Ти, Кој се облекуваш со светлина како со облека, си го прострел небото како шатор;

^104:3 на вода си ги поставил Твоите дво­рови, облаците си ги направил како Своја кола, на крилјата од ветрот патуваш.

^104:4 Ветровите ги правиш Свои гласници, а огнот и пламенот – Свои слуги.

^104:5 Ти си ја поставил Земјата на цврс­ти основи: таа нема да се разниша никогаш.

^104:6 Си ја покрил со бездна како со облека, води стојат над горите.

^104:7 Од Твојата закана тие бегаат, од гласот на Твојот гром се разбегуваат;

^104:8 се издигаат до горите, се спуштаат во долините, на места што си им ги оп­ределил.

^104:9 Си поставил граница преку која нема да преминат, ниту ќе се вратат да ја покријат Земјата.

^104:10 Си управил извори во долините: ме­ѓу горите течат води,

^104:11 ги напојуваат сите полски ѕверови; дивите магариња ја гаснат жедта своја.

^104:12 Покрај нив живеат птици небес­ни, меѓу гранките пуштаат глас.

^104:13 Ти ги напојуваш горите од своите височини, од плодовите на Твоите дела се наситува Земјата.

^104:14 Ти правиш да расте трева за доби­токот и растенија за потреба на луѓето, за да произведат храна од земјата

^104:15 и вино што го весели срцето на чо­векот, и маслото од кое блеска лицето негово, и лебот што го закрепнува срцето на човекот.

^104:16 Се напојуваат дрвјата по полето, кедрите леванонски, што си ги посадил;

^104:17 на нив птиците си прават гнезда, елките им се живеалишта на штркови­те.

^104:18 Високите гори – на срните; камењата – прибежиште на зајаците.

^104:19 Тој ја создал месечината да ги определува времињата, сонцето знае кога ќе зајде.

^104:20 Спушташ темнина, и настанува ноќ: тогаш излегуваат сите горски ѕверови;

^104:21 лавовите рикаат за плен и бараат од Бога храна за себе.

^104:22 Изгрева сонцето, а тие се собираат и легнуваат во своите легла;

^104:23 човекот излегува по своја работа и работи до вечерта.

^104:24 Колку се многубројни делата Твои, Господи! Сѐ си направил премудро; Земјата е полна со Твои созданија.

^104:25 Ете го морето, големо и пространо; таму се движат безброј лазачи, мали и големи животни;

^104:26 таму пловат кораби, таму е левијатанот што си го создал да игра во него.

^104:27 Сите тие од Тебе чекаат да им да­деш храна навреме.

^104:28 Им даваш – примаат, ја отвораш раката Своја – се наситуваат со блага;

^104:29 го одвратиш ли лицето Свое – се збунуваат, им го одземеш ли духот нивен – умираат и во земјата своја се враќаат.

^104:30 Го праќаш ли духот Свој – се создаваат; Ти го обновуваш лицето на земјата.

^104:31 Нека пребива вечно славата на Господ; нека се весели Господ за делата Свои!

^104:32 Погледнува ли кон Земјата, и таа се тресе; се допре ли до горите, тие се димат.

^104:33 Ќе Му пеам на Господ преку целиот мој живот, ќе Му пеам на мојот Бог сѐ додека постојам.

^104:34 Нека Му биде мила беседата моја! Ќе се веселам во Господ.

^104:35 Нека ги снема грешниците од Земјата, и беззаконици да нема веќе! Благословувај Го, душо моја, Гос­пода! Алилуја!

^105:1 Славете Го Господа; повикувајте го Неговото име; разгласувајте ги меѓу народите делата Негови.

^105:2 Славете Го и пејте Му; кажувајте ги сите Негови чудеса.

^105:3 Фалете се со Неговото свето име: нека се весели срцето на оние, кои Го бараат Господа.

^105:4 Барајте Го Господа и утврдувајте се, барајте го секогаш лицето Негово.

^105:5 Спомнувајте ги чудесата Негови, што ги направи, чудесата Негови и су­довите од устата Негова,

^105:6 вие, семе Авраамово, слуги Него­ви, синови Јаковови, избраници Не­гови.

^105:7 Тој е Господ, Бог наш; Неговите судови се по целата земја.

^105:8 Тој вечно го помни заветот Свој, зборот што го заповедал во илјада ро­дови,

^105:9 што му го ветил на Авраам, и заклетвата Своја на Исак;

^105:10 и му го поставил тоа како закон на Јаков и како вечен завет на Израел,

^105:11 велејќи: „Тебе ќе ти ја дадам Хананската земја во ваше наследство.“

^105:12 Тогаш тие беа уште малку на број, многу малку, и беа придојдени во неа,

^105:13 па одеа од народ во народ, од едно царство кон друг народ;

^105:14 никому не му дозволуваше Тој да ги угнетува и цареви за нив караше:

^105:15 „Не допирајте се до Моите пома­зани, на Моите пророци не правете им зло!“

^105:16 И пушти глад во таа земја и секој лебен клас го сотре.

^105:17 Испрати пред нив човек: како роб беше продаден Јосиф.

^105:18 Ги стегнаа во окови нозете негови, железо околу вратот негов,

^105:19 додека се исполни зборот негов: зборот Господов го потврди.

^105:20 Царот прати по него, го одврзаа, кнезот над народите го ослободи.

^105:21 Го постави за домаќин над домот свој и управител над сиот имот свој,

^105:22 за да ги поучува кнезовите според својата волја и старешините негови да ги учи на мудрост.

^105:23 Тогаш дојде Израел во Египет, и Јаков се всели во Хамовата земја.

^105:24 Го умножи Бог многу Својот народ и го направи посилен од непријателите негови.

^105:25 Се преврте срцето нивно и тие го замразија народот Негов, и почнаа да им пакостат на слугите Негови.

^105:26 Го испрати Мојсеј, слугата Свој, и Арон, кого го избра.

^105:27 Тие ги покажаа меѓу нив Неговите знаци и чудесата Негови во Хамовата земја.

^105:28 Испрати темнина и се смрачи, и тие не се спротивставија на зборот Негов.

^105:29 Ја претвори водата нивна во крв и ја уништи рибата нивна.

^105:30 Се исполни земјата нивна со жаби, дури и собите на царот нивен.

^105:31 Тој заповеда: и нападнаа рој муви и мушички по сите нивни предели.

^105:32 Наместо дожд, испрати врз нив град, оган што ја гореше земјата нивна,

^105:33 и ги уништи лозјата нивни и смок­вите нивни, ги сотре сите дрвја во нив­ните предели.

^105:34 Рече и нападнаа скакулци и гасеници безброј;

^105:35 и ја изедоа сета трева по земјата нивна, ги испојадоа сите плодови на нивите нивни.

^105:36 И го погуби секое првородено во земјата нивна, првините од сиот нивен труд.

^105:37 Ги изведе Израелците со сребро и злато, и немаше болен во племињата нивни.

^105:38 Се зарадува Египет поради нивното излегување, бидејќи го беше обзел страв од нив.

^105:39 Тој им простре облак како покрив и оган, за да им свети ноќе.

^105:40 Бараа, и Тој им прати потпо­лошки и со леб небесен ги наситуваше.

^105:41 Расцепи камен и потекоа води, потекоа како река по безводната земја,

^105:42 зашто се сети на Својот свет збор кон Авраам, Својот слуга.

^105:43 Па го изведе Својот народ со радост, Своите избрани – со веселба,

^105:44 и им даде незнабожечки земји, и така наследија плодови од други народи,

^105:45 за да ги чуваат наредбите Негови и да ги исполнуваат законите Негови. Алилуја!

^106:1 Алилуја! Славете Го Господа, зашто е добар, зашто Неговата милост е вечна.

^106:2 Кој ќе ја искаже силата на Господ, кој ќе ја разгласи сета похвала Негова?

^106:3 Блажени се оние што се држат до правдата и вршат праведност во секое време.

^106:4 Сети се на мене, Господи, во благо­волението Свое кон Твојот на­род; помогни ми кога ќе ги спасуваш нив,

^106:5 за да ги видам во добрини Твоите избраници, за да се развеселам со веселбата на Твојот народ, за да се пофалам заедно со Твоето наследство.

^106:6 Згрешивме ние и татковците наши, правевме беззаконија, постапувавме нечестиво.

^106:7 Нашите татковци во Египет не ги ценеа Твоите чудеса, не ги помнеа мно­гуте милости Твои и се побунија кога се приближија до Црвеното Море.

^106:8 Но Тој ги спаси заради името Свое, за да им ја покаже силата Своја.

^106:9 Му се закани на Црвеното Море, и тоа се исуши; и ги преведе по бездните како по пустина;

^106:10 и ги спаси од рацете на оние што ги намразија и ги избави од рацете на непријателите.

^106:11 Водите ги покрија нивните неприја­тели; не остана ниеден од нив.

^106:12 И тие поверуваа на зборовите Него­ви и Му испеаја похвала.

^106:13 Но тие набргу ги заборавија делата Негови, не го дочекаа Неговото реше­ние;

^106:14 се занесоа од похотливоста во пус­тината, па Го искушуваа Бога во без­водната земја.

^106:15 Тој го исполни нивното барање, но прати и пораз за душите нивни.

^106:16 Му позавидоа на Мојсеј во логорот и на Арон, светецот Гос­подов.

^106:17 Се отвори земјата, го голтна Датан и ја покри дружината на Ави­рон.

^106:18 И пламна оган врз нив, и пламенот ги изгори нечестивите.

^106:19 Направија теле на Хорив и му се поклонија на идолот.

^106:20 Ја заменија својата слава со лик на теле, што јаде трева.

^106:21 Го заборавија Бога, својот Спаси­тел, Кој изврши големи дела во Египет,

^106:22 чудеса во Хамовата земја, страш­ни дела при Црвеното Море.

^106:23 И рече дека ќе ги истреби, но Мој­сеј, Неговиот избраник, се застапи за нив во пукнатината, за да ја од­врати јароста Негова, та да не ги погуби.

^106:24 Тие ја презреа саканата земја, не Му веруваа на зборот Негов;

^106:25 и роптаа во шаторите свои, не го послушаа гласот Господов.

^106:26 Тој крена рака и им се заколна дека ќе ги погуби во пустината,

^106:27 ќе го расее нивното семе меѓу на­родите и дека ќе ги растури по земјите.

^106:28 Тие се придружија кон Ваал-Пе­ор и јадеа жртви, принесувани на мртви,

^106:29 Го дразнеа Бога со делата свои, и на нив падна погибел.

^106:30 Но стана Пинеас, се зазеде и по­морот престана.

^106:31 И тоа му се прими за праведност од род во род довека.

^106:32 И Го разгневија Бога кај водите на Мерива, и Мојсеј настрада заради нив,

^106:33 зашто тие го огорчија духот негов, и тој згреши со устата своја.

^106:34 Не ги истребија народите, за кои им беше рекол Господ,

^106:35 туку се смешаа со незнабошците и свикнаа на нивните дела;

^106:36 им служеа за нивните идоли, кои им станаа замка,

^106:37 и ги жртвуваа синовите свои и ќер­ките свои на злите духови;

^106:38 и проливаа невина крв, крвта на синовите свои и на ќерките свои, што им ги жртвуваа на хананските идоли, па земјата се извалка од таа крв;

^106:39 се осквернија со делата свои, блудствуваа со постапките свои.

^106:40 Се разгоре гневот на Господ против Неговиот народ, и Му омрзна наследството Негово,

^106:41 па ги предаде во рацете на непријателите и завладеаја над нив оние што ги мразеа.

^106:42 Непријателите нивни ги угнетуваа, и тие се покоруваа под нивната рака.

^106:43 Многупати ги избавуваше, но тие беа бунтовни со своите намери, па беа понижени поради своите беззаконија.

^106:44 Па сепак, Тој погледна на нивната потиштеност, кога ги слушаше нивните молби,

^106:45 си спомна на Својот завет со нив, се сожали поради големата милост Своја;

^106:46 па поттикна сожалување спрема нив кај оние што ги беа заробиле.

^106:47 Спаси нѐ, Господи, Боже наш, и со­бери нѐ од незнабошците за да го сла­виме Твоето свето име, да се фалиме со Твојата слава!

^106:48 Нека е благословен Господ, Бог Израелов, отсекогаш засекогаш! И сите луѓе нека велат: Амин! Амин! Алилуја.

^107:1 Славете Го Господа, зашто е до­бар, зашто е вечна милоста Негова!

^107:2 Така да велат избавените од Господ, оние што ги откупи од непријателска рака.

^107:3 И ги собра од земјите, од исток и од запад, од север и од морето.

^107:4 Тие скитаа по безводната пустина и нигде пат ниту населен град не најдоа;

^107:5 трпеа глад и жед, душата им ос­лабна во нив,

^107:6 но во жалоста своја Го повикаа Гос­пода, и Тој ги избави од нивните неволји

^107:7 и ги поведе по правиот пат, за да одат кон населен град.

^107:8 Нека Го слават Господа за милос­та Негова и за чудесата Негови што им ги направи на синовите човечки:

^107:9 зашто Тој ја напојува жедната душа и душата гладна ја исполнува со блага.

^107:10 Тие седеа во темнина и смртна сен­ка, оковани со сиромаштија и железо;

^107:11 бидејќи не се покорија на зборо­вите Божји и се противеа на волјата на Се­вишниот.

^107:12 Тој го скрши нивното срце со мака, се сопнаа, и немаше кој да им помогне.

^107:13 Тогаш во тагата своја повикаа кон Господ, и Тој ги спаси од маките нивни;

^107:14 ги изведе од темнината и смртната сенка и ги раскина оковите нивни.

^107:15 Нека Го слават Господа за милос­та Негова и за Неговите чудесни дела кон синовите човечки,

^107:16 зашто Тој ги здроби бронзените порти и ги скрши железните резиња.

^107:17 Неразумните страдаа поради своите грешни патишта и поради беззаконијата свои!

^107:18 Од секоја храна им се одвраќаше душата, и се приближија до вратата на смртта.

^107:19 Но во тагата своја повикаа кон Господ, и Тој ги спаси од неволјите нив­ни;

^107:20 го испрати Своето слово, ги изле­кува и ги спаси од пропаст.

^107:21 Нека Го прославуваат Господа за милоста Негова спрема синовите човеч­ки!

^107:22 Нека Му принесуваат похвална жртва и нека ги разгласуваат делата Негови со радост.

^107:23 Оние што запловија по море на ко­раби, што имаа работа по големите води –

^107:24 тие ги гледаа делата на Господ и чудесата Негови во длабочините.

^107:25 Тој рече – и настана бурен ветер и високо ги издигна морските бранови;

^107:26 се издигаа до небесата, слегуваа до бездната; нивната присебност се губи во неволјата;

^107:27 тие се збунуваат, се нишаат како пијани, и сета нивна мудрост им ис­чез­нува.

^107:28 Тогаш во скрбта своја повикаа кон Господ, и Тој ги изведе од маките нив­ни.

^107:29 И ѝ заповеда на бурата и таа се претвори во тивок ветрец и брановите молкнаа.

^107:30 Тие се развеселија, зашто стивнаа, а Тој ги упати кон нивното сака­но пристаниште.

^107:31 Нека Го прославуваат Господа за милоста Негова и за Неговите чудес­ни дела спрема синовите човечки!

^107:32 Нека Го возвеличуваат со собра­нието народно и нека Го слават во со­ветите на старешините!

^107:33 Тој претвора реки во пустина, и водни извори – во сушна земја,

^107:34 земја плодородна – во солница, по­ради злобата на оние што живеат во неа.

^107:35 Тој претвори пустина во езеро, а сува земја – во земја со водни извори;

^107:36 таму насели гладни, а тие изгра­дија град за живеење;

^107:37 засеаја ниви, насадија лози, и тие им даваат свои плодови.

^107:38 Тој ги благословуваше, и тие многу се размножуваа, и добитокот нивен Тој не им го намалуваше.

^107:39 Кога беа проредени и пострадаа од притисокот на злото и од неволјата,

^107:40 Тој изли презир над кнезовите и ги остави да скитаат по пустината, каде што нема патишта.

^107:41 Но бедниот го извлече од сиромаштија, го умножи родот негов како овчо стадо.

^107:42 Праведните го гледаат тоа и се ра­дуваат, а секоја злоба си ја затвора устата своја.

^107:43 Кој е мудар и го пази ова, ќе ја раз­бере милоста Господова.

^108:1 Подготвено е срцето мое, Боже; ќе пеам и ќе воспевам. Разбуди се душо моја!

^108:2 Разбудете се, харфо и лиро! Ќе ја разбудам зората.

^108:3 Ќе Те славам, Господи, меѓу народите; ќе Те воспевам меѓу племињата,

^108:4 зашто повисока од небото е Тво­јата милост, и до облаците достига Твојата верност.

^108:5 Издигни се над небесата Боже, и славата Твоја нека биде по целата Земја,

^108:6 за да се избават Твоите возљубени; спаси ме со Твојата десница и услиши ме.

^108:7 Бог рече во своето светилиште: „Ќе се вознесам и ќе го разделам Сихем и ќе ја измерам долината Сукот;

^108:8 Мој е Галаад, Мој е Манасија, Еф­рем е шлем на главата Моја, Јуда е Мој скиптар;

^108:9 Моав Ми е леген за миење, врз Едом ќе ја фрлам обувката Своја, над Филис­тејците ќе славам победа.“

^108:10 Кој ќе ме доведе до укрепениот град? Кој ќе ме доведе до Едом?

^108:11 Зар не си Ти, Боже, Кој нѐ отфрли и не излегуваш, Боже, со нашите војски?

^108:12 Дај ни помош против непријате­лите, зашто човечката заштита е суетна.

^108:13 Во Бога ќе имаме сила; Тој ќе ги прегази непријателите наши.

^109:1 Боже, похвало моја, не премолчу­вај,

^109:2 зашто против мене се отворени грешни и лажливи усти; зборуваат со лажлив јазик против мене;

^109:3 отсекаде ме опкружуваат со злобни зборови, и без причина ме напа­ѓаат;

^109:4 место да ми возвратат со љубов, тие стануваат против мене, а јас се молам;

^109:5 ми враќаат зло за добро, омраза – за љубов:

^109:6 „Постави над него грешник, и ѓаво­лот да застане десно од него.

^109:7 Кога ќе му се суди, нека биде осуден, и молитвата негова да се прими за грев;

^109:8 дните негови да бидат кратки, а неговото достоинство друг да го земе;

^109:9 децата негови да останат сираци, а жената му – вдовица;

^109:10 децата негови да скитаат и да станат просјаци, изгонети надвор од своите домови.

^109:11 Заемодавецот да му земе сѐ што има, и туѓинци да го разграбаат трудот негов;

^109:12 нека нема кој да го заштити, да нема и кој да се смили над сираците негови;

^109:13 потомството негово да загине, и да се избрише името негово во следниот род;

^109:14 да биде спомнато пред Господ беззаконието на татковците негови, и гревот на мајка му да не се очисти;

^109:15 тие секогаш да бидат пред очите на Господ, и да се избрише споменот нивни на земјата.

^109:16 Зашто не помислил да покаже милост, туку ги гонеше бедните, си­ромасите, и оние со скршено срце, за да ги уништи;

^109:17 засакал клетва – па таа нека го стигне: не посакал благослов, – тој нека се оддалечи од него;

^109:18 нека се облече во клетва како во облека; и таа нека влезе во него како вода, и како масло – во неговите коски;

^109:19 та да му биде како облека, во која се облекува, и како појас, со кој секогаш се опашува.“

^109:20 Таква нека биде отплатата од Господ на оние што ме мразат и на оние што лошо зборуваат против душата моја.

^109:21 А мене, Господи, Господи, заш­тити ме заради Твоето име, зашто е блага милоста Твоја; избави ме,

^109:22 зашто сум беден и сиромав, и срцето мое во мене е рането.

^109:23 Исчезнувам како сенка што се од­далечува; ме гонат како скакулец.

^109:24 Колената ми изнемоштија од пост, а телото мое ослабе.

^109:25 Им станав за потсмев; оние што ме гледаат, нишаат со главите свои.

^109:26 Помогни ми, Господи, Боже мој, спаси ме поради Твојата милост.

^109:27 Нека разберат дека е тоа Твојата рака и дека, Ти, Господи, си го напра­вил тоа.

^109:28 Тие проколнуваат, а Ти, пак, благослови; и оние што стануваат против мене нека бидат посрамени, а Твојот слуга да се зарадува.

^109:29 Нека се облечат во презир противниците мои и како со облека да се покријат со својот срам,

^109:30 и јас со устата моја многу ќе Го славам Господа и меѓу мнозина ќе Го прославувам,

^109:31 зашто застана од мојата десна страна, за да ја спаси мојата душа од оние што ме гонат.

^110:1 Му рече Господ на мојот Господ: „Седи од Мојата десна страна, додека ги ставам непријателите Твои во поднож­јето на нозете Твои.

^110:2 Жезолот на Твојата сила ќе Ти го прати Господ од Сион: владеј меѓу непријателите Свои.

^110:3 Подготвен е Твојот народ за денот кога ќе ги поведеш Своите војски на светите гори; како роса од утробата на зората, со Тебе се младите борци.

^110:4 Се заколна Господ и нема да се по­кае: Ти си вечен свештеник по чинот Мелхиседеков.“

^110:5 Господ, Кој е од Твојата десна стра­на, во денот на гневот Свој, Тој ќе ги порази царевите;

^110:6 ќе изврши суд над народите, ќе ја ис­полни земјата со трупови, ќе ги скрши главите на многумина на Земјата.

^110:7 Од потокот на патот ќе пие, и затоа високо ќе ја крене главата.

^111:1 Алилуја! Ќе Те славам, Господи, од сѐ срце во советот на праведните и во собранието.

^111:2 Големи се делата на Господ, нека размислуват за нив сите што уживаат во нив.

^111:3 Неговото дело е слава и велико­лепие, а правдата Негова вечно ќе постои.

^111:4 Незаборавни ги направи чудесата Свои, милостив и штедар е Господ.

^111:5 Им дава храна на оние, кои се бојат од Него; вечно го помни заветот Свој.

^111:6 Силата на делата Свои му ја покажа на Својот народ, за да му ги даде незна­бошците во наследство.

^111:7 Делата на рацете Негови се верност и правда; и верни се сите заповеди Негови,

^111:8 утврдени засекогаш, засновани врз верност и правдина.

^111:9 Тој му испрати избавување на Својот народ; засекогаш го установи Својот завет. Свето е и страшно името Негово.

^111:10 Почеток на мудроста е стравот од Господ; здрав разум имаат сите, кои според неа постапуваат. Похвалата Негова пребива вечно.

^112:1 Алилуја! Блажен е оној човек, кој се бои од Господ и кому му се мили Него­вите заповеди.

^112:2 Неговото потомство ќе биде силно на земјата; родот на праведните ќе биде благословен.

^112:3 Слава и богатство ќе има во него­виот дом; и правдата негова ќе преус­пева вечно.

^112:4 На праведните во темнина им изгрева светлина; тие се благородни, милос­тиви и справедливи.

^112:5 Има добро за човек што е дареж­лив и на заем дава; тој праведно ги извршува своите работи;

^112:6 и никогаш нема да се разниша; пра­ведниот останува во вечен спомен.

^112:7 Од лоши гласови нема да се уплаши; срцето му е спремно, зашто се надева на Господ.

^112:8 Срцето му е цврсто: тој нема да се уплаши, кога – годе ќе погледне во не­пријателите свои.

^112:9 Тој разделува, дава на сиромаси; правдата негова останува вечно; него­виот рог ќе се возвиши во слава.

^112:10 Грешниот, кога ќе го види тоа, ќе се јадосува, ќе крцка со забите свои и ќе се топи. Желбата на грешникот пропаѓа.

^113:1 Алилуја! Фалете го, слуги Господо­ви, фалете го името на Господ.

^113:2 Нека е благословено името Госпо­дово отсекогаш и засекогаш.

^113:3 Од исток до запад нека се просла­вува името на Господ.

^113:4 Возвишен е над сите народи Господ; Неговата слава е над небесата.

^113:5 Кој е како Господ, нашиот Бог, Кој живее во височините,

^113:6 и Кој од високо гледа на небото и на земјата;

^113:7 Кој од прав го издига сиромавиот и од калта го вади бедниот,

^113:8 за да го постави со кнезовите, со кнезовите на народот негов.

^113:9 Кој неплодната ја вселува в куќи како мајка, што се радува меѓу многуте деца. Алилуја!

^114:1 Кога Израел излезе од Египет, до­мот Јаковов – од туѓ народ,

^114:2 Јудеја стана Божјо светилиште, Израел област Негова.

^114:3 Морето виде и избега; Јордан се врати назад.

^114:4 Горите се разиграа како овни, и рит­чињата – како јагниња.

^114:5 Што ти стана тебе море, па бегаш, и тебе, Јордане, па назад се враќаш?

^114:6 Зошто се разигравте, гори, како ов­ни, и вие, ритчиња, како јагниња?

^114:7 Трепери Земјата пред лицето на Господ, пред лицето на Бог Јаковов,

^114:8 Кој камен претвора во водно езеро и карпа – во воден извор.

^115:1 Не нам, Господи, не нам, туку на Своето име дај му слава, заради Твојата милост, заради Твојата вистина,

^115:2 да не речат незнабошците: „Па каде е нивниот Бог?“

^115:3 Нашиот Бог е горе на небесата; врши сѐ, што сака.

^115:4 А идолите на незнабошците се среб­ро и злато, дело на човечки раце:

^115:5 уста имаат, а не зборуваат, очи има­ат, но не гледаат;

^115:6 имаат уши, но не слушаат; имаат ноздри, но не мирисаат;

^115:7 раце имаат, но не пипаат; нозе има­ат, но не одат; тие не пуштаат глас од грлото свое.

^115:8 Слични на нив се и оние што ги прават, такви се и оние што се надеваат на нив.

^115:9 Доме Израелов, надевај се во Гос­под; Тој е наш помошник и заштитник.

^115:10 Доме Аронов, надевај се во Господ; Тој е наш помошник и заштитник.

^115:11 Вие кои се боите од Господ, надевајте се во Господ; Тој е ваш помошник и заштитник.

^115:12 Господ се сеќава на нас и нѐ благо­словил, го благословил домот Израе­лов, го благословил домот Аронов,

^115:13 ги благословил оние, кои се бојат од Господ, мали и големи.

^115:14 Нека ви придаде Господ вам повеќе, вам и на вашите деца.

^115:15 Благословени да сте од Господ, Кој ги создаде небото и земјата.

^115:16 Небесата се Господови небеса, а земјата Тој им ја даде на синовите човечки.

^115:17 Не ќе Те слават мртвите, Госпо­ди, ниту оние што слегуваат во местото на молкот,

^115:18 туку ние живите ќе Го благословуваме Господа отсега и засекогаш.

^116:1 Се радувам дека Господ ќе го усли­ши гласот на моето молење,

^116:2 зашто го приклони кон мене Свое­то уво, и затоа ќе Го повикувам преку сите мои дни.

^116:3 Смртни болки ме обзедоа, пеколни маки ме стигнаа; се најдов во неволја и мака.

^116:4 Тогаш го повикав името Госпо­дово: О, Господи, избави ја душата моја!

^116:5 Милостив е Господ и праведен, и милосрден е нашиот Бог.

^116:6 Господ ги пази слабите: бев во мака и Тој ми помогна.

^116:7 Врати се, душо моја, во својот мир, зашто Господ постапи добро со тебе,

^116:8 бидејќи душата моја ја истргна од смрт, очите мои – од солзи, и нозете мои – од сопнување.

^116:9 Одам со благодарност пред лицето на Господ во земјата на живите.

^116:10 Верував и кога говорев: во голема мака сум.

^116:11 Во мојата необмисленост си ре­ков: секој човек е лажливец.

^116:12 Што да Му дадам на Господ за сите Негови добрини што ми ги направи мене?

^116:13 Ќе ја земам чашата на спасението и името на Господ ќе го повикам.

^116:14 Заветите ќе Му ги упатам на Гос­под пред целиот Негов народ.

^116:15 Скапа е во очите на Господ смртта на Неговите светии.

^116:16 О, Господи, јас сум слуга Твој, јас сум слуга Твој и син на Твојата слугинка. Ти ги скрши моите окови.

^116:17 Тебе ќе Ти принесам благодар­ствена жртва;

^116:18 ќе ги исполнам заветите мои на Господ пред сиот Негов народ.

^116:19 Во предворјето на домот Госпо­дов, среде тебе, Ерусалиме!

^117:1 Фалете Го Господа, сите народи, прославувајте Го, сите луѓе,

^117:2 зашто се зацврсти Неговата голема милост на нас, и верноста Госпо­дова пребива вечно.

^118:1 Славете Го Господа, зашто Тој е до­бар, зашто милоста Негова е вечна.

^118:2 Нека каже сега домот Израелов дека милоста Негова е вечна.

^118:3 Нека рече сега домот Аронов дека милоста Негова е вечна.

^118:4 Нека кажат сега сите, кои се бојат од Господ: дека милоста Негова е вечна.

^118:5 Кога бев на мака, Го повикав Господа и Тој ме услиши и на ширина ме изведе.

^118:6 Господ е мој помошник, нема да се плашам: што може да ми направи човек?

^118:7 Господ ми е помошник: и јас побе­доносно ќе гледам на непријателите мои.

^118:8 Подобро е да се надевам во Гос­под, отколку да се надевам во човек.

^118:9 Подобро е да се надеваш во Гос­под, отколку да се надеваш во кнезови.

^118:10 Сите народи ме опколија, но со името Господово јас ги разбив;

^118:11 ме опседнаа, ме обиколија, но со името Господово јас ги победив.

^118:12 Ме опкружија како пчели околу сотка, па се запалија како оган во трње: со името Господово јас им се против­ставив.

^118:13 Ме турнаа силно за да паднам, но Господ ми помогна.

^118:14 Господ е крепост моја и сила; Тој стана мое спасение.

^118:15 Глас на радост и на спасение се слу­ша во домовите на праведните; десницата на Господ дава сила!

^118:16 Десницата Господова ме возвишу­ва, десницата Господова дава сила.

^118:17 Нема да умрам, но ќе живеам и ќе ги разгласувам делата Господови.

^118:18 Господ строго ме казни, но на смрт не ме предаде.

^118:19 Отворете ми ја вратата на правдата: ќе влезам во неа, ќе Го прославувам Господа.

^118:20 Ете, тоа е вратата Господова, пра­ведните влегуваат низ неа;

^118:21 ќе Те славам, зашто ме услиши и стана спасение мое.

^118:22 Каменот што го отфрлија ѕидари­те, стана камен темелник.

^118:23 Тоа е од Господ, и прекрасно е во очите наши.

^118:24 Ова е денот што го создаде Гос­под за да се зарадуваме и да се развеселиме во него.

^118:25 О, Господи, спаси нѐ! О, Господи, побрзај!

^118:26 Нека е благословен оној, кој оди во името на Господ! Ве благословуваме од домот Господов.

^118:27 Бог е Господ и Тој нѐ осветлува; образувајте празнична придружба до роговите на жртвеникот.

^118:28 Бог мој си Ти и Тебе ќе Те сла­вам; Бог мој си Ти и Тебе ќе Те превознесувам.

^118:29 Славете Го Господа, зашто Тој е до­бар, зашто милоста Му е вечна.

^119:1 Блажени се непорочните во патот нивни, зашто одат според законот Господов.

^119:2 Блажени се оние кои ги пазат све­доштвата Негови и од сѐ срце Го ба­раат,

^119:3 оние кои не вршат беззаконие, туку одат по Неговите патишта.

^119:4 Ти заповеда грижливо да се пазат Твоите заповеди.

^119:5 О, да се управат моите патишта за да ги чувам Твоите заповеди!

^119:6 Тогаш нема да се засрамам, гле­дајќи ги сите Твои заповеди.

^119:7 Ќе Те славам Господи со чисто срце, кога ќе ги научам Твоите праведни су­дови.

^119:8 Ќе ги пазам Твоите заповеди; не оставај ме сосема.

^119:9 Како момчето ќе го запази во чистота патот свој? – Ако ги пази зборовите Твои!

^119:10 Со сето срце мое Те барам, не доз­волувај да застранам од Твоите заповеди.

^119:11 Ги сокрив во срцето свое запо­ведите Твои, за да не грешам пред Тебе.

^119:12 Благословен си Ти, Господи! Научи ме на Твоите повелби.

^119:13 Со устата своја ги разгласив сите уредби од устата Твоја.

^119:14 По патот на Твоите сведоштва се насладувам како во секое богатство.

^119:15 Ќе размислам за Твоите заповеди и ќе ги управувам очите мои на патот Твој.

^119:16 Од повелбите Твои ќе се поучу­вам, нема да ги заборавам Твоите зборови.

^119:17 Покажи милост кон Твојот слуга, и ќе живеам и ќе ги пазам Твоите зборо­ви.

^119:18 Отвори ги очите мои, и ќе ги раз­берам чудесата од Твојот закон.

^119:19 Придојден сум на земјава, не сокривај ги од мене Твоите заповеди.

^119:20 И копнее душата моја во секое време да ги сака Твоите уредби.

^119:21 Ти ги укоруваш горделивите; про­к­лети да се оние, кои се отклонуваат од Твоите заповеди.

^119:22 Отстрани го од мене прекорот и презирот, зашто ги пазев Твоите прописи.

^119:23 Кнезовите седат и ме клеветат, а Твојот слуга размислува за Твоите повелби.

^119:24 Сведоштвата, пак, Твои се поука моја, а наредбите Твои – советници.

^119:25 Душата моја лежи во прав: оживи ме според зборот Твој.

^119:26 Патиштата мои Ти ги кажав, и Ти ме чу; научи ме на Твоите повелби.

^119:27 Вразуми ме да го разберам патот на Твоите повелби и јас ќе размислувам за Твоите чудеса.

^119:28 Душата моја засолзи од тага, за­цврсти ме со зборовите Твои.

^119:29 Отстрани го од мене патот на лагата и научи ме на законот Твој.

^119:30 Го избрав патот на вистината, и не ги заборавив Твоите судови.

^119:31 Се приврзав за сведоштвата Твои, Господи: не ме посрамувај.

^119:32 Ќе брзам по патот на Твоите запо­веди, кога ќе го прошириш моето раз­бирање.

^119:33 Покажи ми го, Господи, патот на Твоите наредби и ќе се придржувам за нив до крај.

^119:34 Поучи ме, и ќе се држам за законот Твој и ќе го пазам со сето срце свое.

^119:35 Упати ме на патеката на Твоите заповеди, зашто многу ја засакав.

^119:36 Приклони го срцето мое кон Твои­те сведоштва, а не кон лакомства.

^119:37 Сврти ги очите мои за да не гледам суета: оживи ме на Својот пат.

^119:38 Во слугата Свој внеси збор Свој за да се бои од Тебе.

^119:39 Отстрани го од мене прекорот, од кој се плашам, зашто Твоите уредби се прекрасни.

^119:40 Ете, јас копнеам по Твоите правила: Оживеј ме според Својата праведност.

^119:41 И нека милоста Твоја, Господи, пријде на мене, и спасението од Тебе според зборовите Твои, –

^119:42 и јас ќе им одговорам на оние што ме навредуваат, зашто верувам во збо­ровите Твои.

^119:43 Не одземај го сосема од устата моја словото на вистината, зашто јас се надевам на Твоите уредби.

^119:44 И ќе го чувам Твојот закон засекогаш и во векови.

^119:45 Ќе одам слободно, зашто ги барам Твоите заповеди.

^119:46 И ќе зборувам за сведоштвата Твои пред царевите, и нема да се посрамам;

^119:47 им се насладувам на Твоите заповеди, кои многу ги засакав;

^119:48 ќе ги протегнам рацете свои кон Твоите заповеди, кои ги возљубив, и ќе размислувам за Твоите наредби.

^119:49 Спомни си за словото Твое кон Тво­јот слуга, со кое си му дал надеж.

^119:50 Тоа ме утешува во неволјата моја, зашто Твоето слово ме оживува.

^119:51 Горделивите жестоко ме напа­ѓаат, но јас не се отстранив од Твоите закони.

^119:52 Кога си спомнувам за Твоите уредби од старина, Господи, се утешувам.

^119:53 Лутина ме обзема од нечестивите што го напуштаат Твојот закон.

^119:54 Повелбите Твои ми беа песна кога патував во некое место.

^119:55 Ноќе го споменувам името Твое, Господи, и го пазам законот Твој.

^119:56 Тој стана мој, зашто ги пазам Твои­те правила.

^119:57 Дел мој си Ти, Господи, – си реков – ќе го пазам законот Твој.

^119:58 Му се помолив на лицето Твое од сѐ срце: помилуј ме, според словото Твое.

^119:59 Размислувам за Твоите патишта и ги свртувам нозете мои кон Твоите уредби.

^119:60 Брзам и не се колебам да ги запазам Твоите заповеди.

^119:61 Замки од нечестиви ме опкру­жија, но јас не го заборавив Твојот закон.

^119:62 На полноќ станувам да Те вели­чам поради Твоите праведни уредби.

^119:63 Јас сум меѓу оние што се бојат од Тебе и кои ги пазат Твоите правила.

^119:64 Со Твојата милост, Господи, Зем­јата е полна; научи ме на Твоите повелби.

^119:65 Добрини си му направил, Госпо­ди, на Твојот слуга според Твоето слово.

^119:66 Научи ме на добро и на разумно, зашто верувам во Твоите заповеди.

^119:67 Пред моето страдање бев застра­нил, а сега го пазам Твојот збор.

^119:68 Ти си добар, Господи, и поради доб­рината Твоја научи ме на Твоите повелби.

^119:69 Се зголеми неправдата од гордите врз мене, но јас од сѐ срце ги пазам Тво­ите правила.

^119:70 Срцето им е бездушно како сало, но јас уживам со Твојот закон.

^119:71 Добро ми е што бев понижен, за да се научам на Твоите повелби.

^119:72 Законот на Твојата уста за мене е подобар отколку илјадници златници и сребреници.

^119:73 Твоите раце ме создадоа и изградија: вразуми ме, и ќе се научам на Твоите заповеди.

^119:74 Оние, кои се бојат од Тебе, кога ќе ме видат ќе се зарадуваат, затоа што се надевав во Твоите зборови.

^119:75 Знам, Господи дека Твоите судови се праведни, и според справедливоста Твоја Ти ме казни.

^119:76 Па нека ми биде милоста Твоја утеха, според Твоето слово кон Твојот слуга.

^119:77 Нека пријде на мене Твојата штед­рост, и јас ќе живеам, зашто законот Твој е утеха моја.

^119:78 Нека се посрамат горделивите, за­што неправедно и без вина ме обвинуваат; а јас ќе размислувам за Тво­ите правила.

^119:79 Нека ми се приклонат оние што се плашат од Тебе, за да ги научат Твоите уредби.

^119:80 Нека биде срцето мое непорочно во Твоите повелби, та да не се посрамам.

^119:81 Копнее душата моја за Твоето спа­сение; јас се надевам во Твоите зборови.

^119:82 Очите мои попуштија од желба за Твоето слово, велејќи: кога ќе ме утешиш?

^119:83 Зашто станав како мев во дим, но Твоите повелби не ги заборавив.

^119:84 Колку долго ќе чека Твојот слуга? Кога ќе извршиш суд над моите гони­тели?

^119:85 Горделивите ми ископаа јама; тие го кршат Твојот закон.

^119:86 Сите Твои заповеди се вистина. Не­праведно ме гонат: помогни ми!

^119:87 За малку ќе ме убиеја на земјата, но јас не ги оставив Твоите заповеди.

^119:88 Според Твојата милост зачувај ми го животот, и јас ќе ги пазам сведош­твата од Твојата уста.

^119:89 Ти постоиш вечно, Господи; Твоето слово засекогаш е утврдено на небото;

^119:90 Твојата верност е од род во род. Ти си ја поставил Земјата, и таа стои.

^119:91 Според Твоја волја постојат денес; сѐ што постои, Тебе ти служи.

^119:92 Да не беше Твојот закон утеха за мене, јас ќе загинев во неволјата своја.

^119:93 Никогаш нема да ги заборавам Твоите правила, зашто преку нив ме оживуваш.

^119:94 Твој сум јас, спаси ме, зашто ги ба­рав Твоите правила.

^119:95 Нечестивите демнат за да ме убијат, но јас пазам на уредбите Твои.

^119:96 Го видов крајот на секое совршен­ство, но Твоите заповеди се безграни­ч­ни.

^119:97 Колку го засакав, Господи, Твојот закон; секој ден се поучувам од него.

^119:98 Со Твојата заповед ме направи по­мудар од непријателите мои, зашто таа е секогаш со мене.

^119:99 Станав поразумен од сите учи­тели мои, зашто сведоштвата Твои се моја поука.

^119:100 Поумен станав од старите, зашто ги пазам Твоите заповеди.

^119:101 Ги задржувам нозете свои од се­каков лош пат, за да го пазам словото Твое.

^119:102 Од твоите уредби нема да се от­кажам, зашто Ти ме поучи.

^119:103 Колку се слатки за грлото мое збо­ровите Твои, послатки се од мед во устата моја.

^119:104 Преку твоите заповеди станав раз­умен; затоа го замразив секој лажен пат.

^119:105 Твоето слово е светилник на нозе­те мои и светлина за патеката моја.

^119:106 Се заколнав и реков дека ќе ги пазам Твоите праведни судови, и ќе ги исполнувам.

^119:107 Многу сум нажален, оживи ме, Господи, поради Твоето слово.

^119:108 Прими ги моите благодарници, Господи, и научи ме на Твоите уредби.

^119:109 Животот ми е постојано во опасност, но Твојот закон не го заборавив.

^119:110 Нечестивите ми поставија замка, но јас не се отстранив од Твоите заповеди.

^119:111 Твоите уредби ми се вечно наследство, тие се голема радост за срцето мое.

^119:112 Го натерав срцето свое да ги извршува повелбите Твои, секогаш и до крај.

^119:113 Оние со дволично срце ги замра­зив, но Твојот закон го сакам.

^119:114 Ти си ми заштита и штит: во Твое­то слово се надевам.

^119:115 Иставете се од мене злосторници, за да ги запазам заповедите на мојот Бог.

^119:116 Поддржи ме според Твоето сло­во, и јас ќе живеам; не посрамувај ме во надежта моја;

^119:117 помогни ми, и ќе се спасам: и Твои­те повелби постојано ќе ги пазам.

^119:118 Ти ги презираш оние, кои отстапуваат од Твоите повелби, зашто нивните мисли се неправедни.

^119:119 Сите грешници земни ги сметаш за 'рѓа, затоа засекогаш ги засакав Твоите уредби.

^119:120 Од страв пред Тебе трепери телото мое, и од Твоите судови се плашам.

^119:121 Го правев она што е право и пра­ведно; не предавај ме на моите угнетувачи.

^119:122 Заложи се за доброто на Својот слуга, та да не ме сотрат горделивите.

^119:123 Очите ми копнеат, очекувајќи го спасението од Тебе, и словото на Тво­јата правда.

^119:124 Постапи со Твојот слуга според милоста Своја и научи ме на Твоите по­велби.

^119:125 Слуга Твој сум јас: вразуми ме и ќе ги познаам уредбите Твои.

^119:126 Време е, Господи, да се дејствува: Твојот закон го осквернија.

^119:127 Затоа ги засакав заповедите Твои и од топаз и од злато повеќе.

^119:128 Затоа се управував според сите Твои заповеди и лажниот пат го замразив.

^119:129 Прекрасни се Твоите сведоштва: затоа душата моја ги запазува.

^119:130 Објавувањето на Твоите зборови просветува и скромните ги вразумува.

^119:131 Со отворена уста копнеам, зашто жеден сум за Твоите заповеди.

^119:132 Погледај кон мене и помилуј ме, како што постапуваш со оние, кои го сакаат Твоето име.

^119:133 Управувај ги стапките мои според Твоето слово и не допуштај со мене да овладее никакво беззаконие.

^119:134 Избави ме од човечко насилство за да ги пазам Твоите заповеди,

^119:135 озари го Твојот слуга со светлината на лицето Твое, и научи ме на Твои­те заповеди.

^119:136 Од очите мои потоци солзи течат, зашто не го пазат Твојот закон.

^119:137 Праведен си Ти, Господи, и пра­ведни се Твоите пресуди.

^119:138 Твоите сведоштва, што си ги дал, се засновани на правда и целосна вистина.

^119:139 Ревноста моја ме јаде, зашто не­пријателите мои ги заборавија Твоите слова.

^119:140 Твоето слово е темелно испитано, и Твојот слуга го сака.

^119:141 Мал сум и презрен, но Твоите пра­вила не ги заборавив.

^119:142 Твојата праведност е вечна пра­ведност, и Твојот закон е вистина.

^119:143 Скрб и мака ме обзедоа; Твоите заповеди се моето уживање.

^119:144 Твоите уредби се праведни довека; вразуми ме, и ќе живеам.

^119:145 Те повикувам со сето срце мое, услиши ме, Господи, – и ќе ги пазам по­велбите Твои.

^119:146 Тебе Те повикувам: спаси ме, за да ги пазам Твоите уредби.

^119:147 Ја испреварувам зората и викам; на Твоето слово се надевам.

^119:148 Очите мои се отвораат пред утринската стража, за да се поучам на Твоите слова.

^119:149 Чуј го мојот глас, според милоста Своја, Господи; според Твојата правда, зачувај ме во живот.

^119:150 Се приближија оние што ме прогонуваат со зла намера; од законот Твој тие се оддалечија.

^119:151 Но Ти си близок, Господи, и сите Твои заповеди се вистина.

^119:152 Одамна знам за Твоите уредби, за­што си ги утврдил засекогаш.

^119:153 Погледај на мојата потиштеност и избави ме, зашто не го заборавив Твојот закон.

^119:154 Пресуди според мојата правда и искупи ме; заради словото Твое оживеј ме.

^119:155 Далеку е спасението од нечести­вите, зашто тие не ги бараат Твоите повелби.

^119:156 Голема е Твојата милост, Госпо­ди, според Твојата правда оживи ме.

^119:157 Многумина ме гонеа и мачеа, но од Твоите уредби јас не отстапив.

^119:158 Ги гледам неверниците и се гнасам, зашто словата Твои не ги пазат.

^119:159 Погледни како ги сакам запо­ведите Твои, запази ми го животот, Гос­поди, поради Твојата милост.

^119:160 Вистината е основа на Твоите слова; и секоја Твоја праведна одредба трае вечно.

^119:161 Кнезовите ме гонат без вина, но срцето мое се плаши само од Твоите зборови.

^119:162 Се радувам на Твоето слово, како оној кој нашол големо благо.

^119:163 Ја замразив неправдата и се гнасам од неа; а Твојот закон го сакам.

^119:164 Седумпати на ден Те прославувам за Твоите праведни одредби.

^119:165 Голем е мирот кај оние, кои го са­каат Твојот закон, и за нив нема соблазна.

^119:166 Го чекам спасението од Тебе, Гос­поди, и Твоите заповеди ги извршувам.

^119:167 Душата моја ги пази Твоите уредби, и јас многу ги засакав.

^119:168 Ги пазам Твоите заповеди и Твоите сведоштва, зашто сите мои патишта се пред Тебе, Господи.

^119:169 Нека допре до Тебе молбата моја, Господи; вразуми ме според Твоите збо­рови.

^119:170 Нека барањето мое дојде пред Тебе; избави ме според Твоето слово.

^119:171 Од устата моја нека се произнесе похвала, кога ќе ме научиш на Твоите повелби.

^119:172 Јазикот мој нека ги разгласи Твои­те зборови, зашто сите Твои заповеди се праведни.

^119:173 Нека ми биде Твојата рака на спа­сение, зашто Твоите заповеди ги избрав.

^119:174 Копнеам, Господи, за спасение од Тебе и Твојот закон е мојата наслада.

^119:175 Нека живее душата моја и нека Те слави; и Твоите уредби нека ми помогнат.

^119:176 Се заблудив како загубена овца: побарај го Твојот слуга, зашто не ги заборавив Твоите заповеди.

^120:1 Кон Господа повикав во потиште­носта своја, и Тој ме услиши.

^120:2 Господи, избави ја душата моја од лажлива уста и од измамнички јазик.

^120:3 Што ќе ти се даде и уште што ќе ти се направи, лажлив јазику?

^120:4 Изострени стрели на силник, разгорени со пустински јаглен!

^120:5 Тешко мене, што морам да живе­ам во Мешех, да престојувам во шато­рите кидарски.

^120:6 Долго живееше душата моја со оние што го мразат мирот.

^120:7 Јас сум за мир, но штом проговорам – тие се за војна.

^121:1 Ги кренав очите кон горите; од каде помош ќе ми пристигне?

^121:2 Мојата помош е од Господ, Кој ги создаде небото и Земјата.

^121:3 Тој нема да дозволи да се помести ногата твоја; нема да задреме Оној, Кој те пази;

^121:4 не дреме и не спие Оној, Кој го пази Израел.

^121:5 Господ е Твој чувар; Господ е твоја закрила од кај твојата десна рака.

^121:6 Сонцето дење нема да те гори, ниту месечината ноќе ќе ти штети.

^121:7 Господ ќе те запази од секакво зло и ќе ја чува душата твоја.

^121:8 Господ ќе го пази излегувањето твое и влегувањето твое отсега и довека.

^122:1 Се зарадував кога ми рекоа: „Да оди­ме во домот Господов!“

^122:2 Ете, нозете наши стојат во твоите дворови, Ерусалиме, –

^122:3 Ерусалим, кој е изграден како град, излиен во една целина.

^122:4 Таму се искачуваат племињата, Гос­подовите племиња, сведоштвото Изра­елско, за да се слави името Гос­подово.

^122:5 Зашто таму се поставија престолите судиски, престолите на домот Давидов.

^122:6 Молете се за мир за Ерусалим и нека им биде добро на оние, кои те сакаат!

^122:7 Нека има мир околу ѕидовите твои и спокојство во кулите твои.

^122:8 Поради браќата мои и блиските мои ќе речам: „Мир во тебе!“

^122:9 Заради домот на Господ, нашиот Бог, ти пожелувам добро.

^123:1 Ги кревам очите мои кон Тебе, Кој царуваш на небесата.

^123:2 Ете, како што се очите на слугите свртени кон рацете на господарите ни­в­ни, како очите на слугинката – кон ра­ката на господарката нејзина, така и нашите очи гледаат кон Господ, нашиот Бог, сѐ додека не се смилува.

^123:3 Смилувај се на нас, Господи, сми­лувај се, зашто многу сме понижени со презир;

^123:4 зашто се преполни душата наша од надменоста на дрските и од презирот на горделивите.

^124:1 Да не беше Господ со нас, – нека ка­же Израел, –

^124:2 да не беше Господ со нас, кога луѓе­то се кренаа против нас, –

^124:3 живи ќе нѐ проголтаа, кога пламна нивната јарост против нас;

^124:4 вода ќе нѐ потопеше, поток ќе го однесеше животот наш;

^124:5 бурна вода ќе ја однесеше нашата душа.

^124:6 Нека е благословен Господ, Кој не нѐ предаде во плен на нивните заби.

^124:7 Душата наша се избави како птица од примка на ловци: примката се скина, а ние се избавивме.

^124:8 Помошта наша е во името на Гос­под, Кој ги создаде небото и Земјата.

^125:1 Кои се надеваат во Господ, тие се како гората Сион: нема да се поколеба, ќе живее вечно.

^125:2 Околу Ерусалим има гори, а Господ е околу Својот народ отсега и засекогаш.

^125:3 Зашто Господ нема да го остави жезлото на грешниците врз земјата на праведните, за да не ги посегаат праведниците рацете свои кон беззаконие.

^125:4 Господи, направи им добро на доб­рите и на оние со чисто срце.

^125:5 А оние што свртуваат кон крив пат, нив Господ ќе ги одведе со оние што вршат беззаконие. Мир на Израел!

^126:1 Кога Господ ги врати сионските заробеници, ние бевме како во сон;

^126:2 тогаш устата ни се исполни со ра­дост, и јазикот наш – со весела песна; тогаш меѓу незнабошците се говореше: „Големи дела изврши Господ над нив!“

^126:3 Големи дела изврши Господ на нас: ние се развеселивме.

^126:4 Врати ги, Господи заробените наши, како потоците во Негев.

^126:5 Оние што сеат со солзи, нека жне­ат со голема радост.

^126:6 Одеа и плачеа оние што носеа свое семе; но со радост ќе се вратат, носејќи ги своите снопја.

^127:1 Ако Господ не ја изѕида куќата, за­лудо ќе се трудат градителите неј­зини; ако Господ не го запази градот, залудо ќе бдее стражата.

^127:2 Залудно вие станувате рано, доцна легнувате и го јадете лебот уморни; на оние кои Тој ги сака ним им дава сон.

^127:3 Ете, наследството Господово се си­новите, дар од Него е породот.

^127:4 Она што се стрелите во раката на силниот, тоа се младите синови.

^127:5 Блажен е оној човек, кому му е ис­полнет тегарчикот со нив! Тие нема да се засрамат, кога ќе се препираат со непријателите нивни пред портите.

^128:1 Блажени се оние, кои се бојат од Господ, кои одат по Неговите па­тишта!

^128:2 Ќе јадеш од плодовите на рацете свои: блазе тебе и добро ќе живееш.

^128:3 Жената во домот твој ќе биде како лоза плодовита, синовите твои – како новонасадени маслини околу трпезата твоја.

^128:4 Ете, така ќе биде благословен оној човек кој се бои од Господ.

^128:5 Господ ќе ги благослови од Сион; и ти ќе ги гледаш добрата ерусалимски во сите дни на твојот живот;

^128:6 и ќе ги видиш синовите на сино­вите твои. Мир нека е на Израел!

^129:1 Честопати тие ме напаѓаа уште од младоста моја – нека каже Израел.

^129:2 Честопати тие ме напаѓаа од младоста моја, но не ме совладаа.

^129:3 На плешките мои орачи ораа, долги бразди повлекуваа.

^129:4 Но Господ праведен ги расече јажињата на нечестивите.

^129:5 Нека се засрамат и нека се свртат назад сите, кои го мразат Сион!

^129:6 Нека бидат како тревата на покрив, која се исушува пред да израсне,

^129:7 со која жетварот нема да ја исполни раката своја, ни прегратката своја оној што ја врзува во снопови!

^129:8 А минувачите да не викаат: „Благо­слов Господов на вас; ве благословуваме во името на Господ!“

^130:1 Од длабочините викам кон Тебе, Господи.

^130:2 Господи, чуј го гласот мој. Ушите Твои нека го чујат гласот на молењето мое, –

^130:3 Господи, ако гледаш на беззаконијата, – тогаш кој ќе се одржи, Гос­поди?

^130:4 Но во Тебе има простување, за да Те почитуваат.

^130:5 Заради името Твое, Господи, чекав долго на Тебе, чекаше душата моја на Твојот збор;

^130:6 душата моја Го чека Господа: Од ут­рената стража па до ноќната, од утрената стража нека се надева Израел на Господ.

^130:7 Зашто милоста е во Господ и голем е откупот во Него.

^130:8 И Тој ќе го избави Израел од сите негови беззаконија.

^131:1 Господи, срцето мое не се вознесува, ниту очите мои се креваат високо; не копнеам по големи работи ниту по она што е над моите сили.

^131:2 Но ја скротив и ја успокоив душа­та моја како дете кон мајката своја; душа­та во мене е како кај доенче.

^131:3 Нека се надева Израел на Господ от­сега и довека.

^132:1 Сети се, Господи, на Давид и на сета негова ревност,

^132:2 како што се заколна пред Господ, и Му вети на Јакововиот Бог:

^132:3 „Нема да влезам под шаторот на домот свој, и нема да легнам на леглото мое;

^132:4 нема да им дадам сон на очите мои, ни дремка на веѓите мои, ниту одмор на слепоочниците мои,

^132:5 додека не најдам место за Господ, дом за Јакововиот Бог.“

^132:6 Ете, ние чувме дека е во Ефрата, го најдовме во Јаарските полиња;

^132:7 да влеземе во неговиот дом, да се поклониме пред местата каде што стојат нозете негови.

^132:8 Стани, Господи, дојди во местото ка­де што е Твојата почивка, Ти и светиот ковчег Твој.

^132:9 Твоите свештеници нека се обле­чат во праведност; Твоите светии не­ка се зарадуваат.

^132:10 Поради Давид, Твојот слуга, не одвраќај го лицето Свое од Твојот помазаник.

^132:11 Му се заколна Господ на Давид со верност, и од неа нема да се откаже: „Од плодот на твојата утроба ќе пос­тавам на престолот твој.

^132:12 Ако твоите синови го пазат Мојот завет и Моите сведоштва, на кои ќе ги научам, тогаш и синовите нивни ќе се­дат вечно на твојот престол.“

^132:13 Зашто Господ го избра Сион, Му омиле да живее во него.

^132:14 „Тоа е моето одмориште засекогаш: тука ќе се населам, бидејќи многу го засакав.

^132:15 Ќе го благословувам и преблаго­сло­вувам трудот негов, сиромасите негови со леб ќе ги наситувам;

^132:16 свештениците негови ќе ги обле­чам во спасение, и светиите негови радосно ќе воскликнуваат.

^132:17 Таму ќе кренам рог за Давид, му подготвив светилник на Мојот пома­заник.

^132:18 Непријателите негови ќе ги обле­чам во срам, а на него ќе блешти круна.“

^133:1 Колку е убаво и колку е мило кога браќата живеат еднодушно!

^133:2 Тоа е како скапоцено миро врз главата што се лее по брадата, брадата Аронова, што се лее по полите од одеж­дата негова;

^133:3 како роса Ермонска, која паѓа на горите Сионски, зашто Господ дал бла­гослов и живот вечен.

^134:1 Благословувајте Го сега Господа, си­те слуги Господови, што стоите ноќе во домот Господов.

^134:2 Кренете ги рацете ваши ноќе кон светилиштето и благословувајте Го Господа!

^134:3 Нека те благослови Господ од Си­он, Создателот на небото и Земјата.

^135:1 Алилуја! Фалете го името Госпо­дово, фалете го, слуги Господови,

^135:2 вие кои стоите во домот Господов, во дворовите од домот на нашиот Бог.

^135:3 Фалете Го Господа, зашто Господ е добар; пејте Му на името Негово, зашто тоа е мило;

^135:4 зашто Господ го избра Јаков за Себе, Израел за Свој сопствен посед.

^135:5 Бидејќи знам дека Господ е велик и дека нашиот Господ е над сите богови:

^135:6 Господ прави сѐ што ќе посака, на небото и на Земјата, во морињата и во сите бездни;

^135:7 доведувајќи облаци од краиштата на земјата, молњи при дожд создаде, Тој, Кој ги изведува ветровите од скровиш­тата нивни,

^135:8 Оној, Кој ги порази првородените во Египет од човек до добиток,

^135:9 покажа знаци и чудеса среде тебе, Египте, на фараонот и врз сите слуги негови,

^135:10 порази многу народи и истреби сил­ни цареви:

^135:11 Сихон, царот аморејски, и Ог, царот башански, и сите цареви ханански;

^135:12 и му ја даде нивната земја во на­с­ледство на Својот народ Израел.

^135:13 Господи, името Твое е вечно; Гос­поди, споменот за Тебе е од род во род.

^135:14 Зашто Господ ќе го штити Својот народ и ќе биде милостив над слугите Свои.

^135:15 Идолите на незнабошците се сребро и злато, дело на раце човечки;

^135:16 имаат уста, но не говорат; имаат очи, но не гледаат;

^135:17 имаат уши, но не слушаат ниту, пак, во устата нивна има здив.

^135:18 Слични на нив ќе бидат и оние, кои ги прават, и секој кој на нив се надева.

^135:19 Доме Израелов, благословувај Го Господа! Доме Аронов, благословувај Го Господа!

^135:20 Доме Левиев, благословувај Го Гос­пода! И вие, кои се боите од Господ, благословувајте Го Господа!

^135:21 Нека е благословен Господ од Сион, Кој живее во Ерусалим!

^136:1 Славете Го Господа, зашто е добар, зашто е вечна милоста Негова.

^136:2 Славете Го Бог на боговите, зашто е вечна милоста Негова.

^136:3 Славете Го Господа над господа­рите, зашто е вечна милоста Негова,

^136:4 Единиот Кој прави големи чудеса, зашто е вечна милоста Негова;

^136:5 Кој премудро го создаде небото, за­што е вечна милоста Негова;

^136:6 Кој ја утврди Земјата врз водите, зашто е вечна милоста Негова;

^136:7 Единиот Кој ги создаде големите светила, зашто е вечна милоста Не­гова;

^136:8 сонцето – да управува со денот, за­што е вечна милоста Негова;

^136:9 месечината и ѕвездите – да управуваат со ноќта, зашто е вечна милоста Негова.

^136:10 Кој го порази Египет и првороде­ните негови, зашто е вечна милоста Негова;

^136:11 Кој го изведе Израел од средината нивна, зашто е вечна милоста Негова;

^136:12 со цврста рака и подигната мишка, зашто е вечна милоста Негова;

^136:13 Кој го раздвои Црвеното Море, за­што е вечна милоста Негова;

^136:14 и го преведе Израел среде него, зашто е вечна милоста Негова;

^136:15 а фараонот и војската негова ги фрли во Црвеното Море, зашто е вечна милоста Негова.

^136:16 Кој го преведе Својот народ преку пустината, зашто е вечна милоста Негова;

^136:17 Кој порази големи цареви, зашто е вечна милоста Негова;

^136:18 и ги погуби силните цареви, зашто е вечна милоста Негова;

^136:19 Сихон, царот аморејски, зашто е вечна милоста Негова;

^136:20 и Ог, царот башански, зашто е вечна милоста Негова;

^136:21 и му ја даде земјата во наследство, зашто е вечна милоста Негова;

^136:22 во наследство на Својот слуга, Израел, зашто е вечна милоста Негова;

^136:23 Кој се сеќава на нас во нашето по­нижување, зашто е вечна милоста Не­гова;

^136:24 и нѐ избавува од непријателите наши, зашто е вечна милоста Негова;

^136:25 и Кој дава храна на секоја плот, зашто е вечна милоста Негова.

^136:26 Славете Го небесниот Бог, зашто е вечна милоста Негова.

^137:1 Крај реките вавилонски – таму се­девме и плачевме, кога ќе се сетевме на Сион;

^137:2 на врбите, среде Вавилон, ги зака­чивме нашите харфи.

^137:3 Зашто таму, оние што нѐ заробија и кои нѐ одведоа, побараа од нас радосна песна, велејќи ни: „Пејте ни од песните сионски!“

^137:4 Како да запееме Господова песна на туѓа земја?

^137:5 Ако те заборавам тебе, Ерусалиме, – нека ме заборави мојата десница,

^137:6 нека се залепи јазикот мој за непцето мое, ако не те помнам, ако не го пос­тавам Ерусалим над секоја моја радост.

^137:7 Сети се, Господи, на синовите Едомови, во денот на Ерусалим, кога тие говореа: „Разрушете, разрушете го до темелите негови!“

^137:8 Ќерко вавилонска, опустошителко, блажен е оној, што ќе ти врати за делото што ни го направи!

^137:9 Блажен е оној што ќе ги заграби и ќе ги разбие од камен децата твои.

^138:1 Ќе Те славам Тебе, Господи, со сето срце свое и ќе Ти пеам пред ангелите Твои, зашто ги слушна сите зборови на устата моја.

^138:2 Се поклонувам пред светиот Твој храм и го славам името Твое за милоста Твоја и за верноста Твоја, зашто го возвеличи името Свое свето над сѐ.

^138:3 Во оној ден кога ќе Те повикам, ус­лиши ме брзо, внеси бодрост во душата моја.

^138:4 Ќе Те прославуваат, Господи, сите земни цареви, штом ќе ги чујат зборо­вите од Твојата уста,

^138:5 и ќе воспеваат за патиштата Госпо­дови, зашто е голема славата Господо­ва.

^138:6 Зашто возвишен е Господ: и пониз­ниот го гледа, а горделивиот оддалеку го познава.

^138:7 Кога ќе се најдам во неволји – Ти живот ми даваш, ја пружаш раката и Твојата десница ме спасува.

^138:8 Господ ќе направи што е добро за мене! Твојата милост, Господи, е веч­на; делата на рацете Свои не оставај ги!

^139:1 Господи, Ти си ме испитал и ме зна­еш.

^139:2 Ти знаеш кога седнувам и кога станувам; Ти оддалеку ги разбираш мислите мои.

^139:3 Одам или лежам, Ти сѐ гледаш, сите патишта мои си ги предвидел.

^139:4 Уште зборови не ми дошле до јази­кот мој, Ти, Господи, веќе ги знаеш:

^139:5 Ти ме опкружуваш, зад мене си, пред мене си; раката Твоја е поло­жена над мене.

^139:6 Се восхитувам на Твоето знаење, – тоа е превисоко, не можам да му пријдам!

^139:7 Каде да одам од Твојот дух, и од лицето Твое каде да побегнам?

^139:8 Ако се искачам на небото – Ти си таму; ако слезам во Подземјето, Ти си и тука.

^139:9 Ако ги земам крилјата на зората и се преселам на крајот од морето, –

^139:10 и таму ќе ме води Твојата рака, Твојата десница ќе ме држи.

^139:11 Ако речам: можеби темнина ќе ме покрие, но и ноќта е како светлина околу мене;

^139:12 и темнината нема да биде темнина за Тебе; и ноќта за Тебе е светла како ден и темнината како светлина.

^139:13 Зашто Ти си ја создал мојата внат­решност и ме оформи во мајчината ми утроба.

^139:14 Те прославувам затоа што сум чудесно создаден. Прекрасни се Твоите дела; душата моја тоа добро го знае.

^139:15 Ниедна моја коска не се сокри од Тебе, додека настанував во тајност, исткаен во длабините на земјата.

^139:16 Твоите очи го видоа зародишот мој и во Книгата Твоја сѐ е запишано за мене дури и деновите мои се забеле­жани кога уште не постоеше ниеден.

^139:17 Колку ми се недостапни Твоите мисли, Боже, колку се многубројни!

^139:18 Да ги пребројам – но тие се поброј­ни и од песокот; се будам и сѐ уште сум со Тебе.

^139:19 Кога би сакал да ги убиеш, Боже, грешниците; иставете се од мене, крвопијци!

^139:20 Подмолни се во помислите свои, суетно се креваат Твоите непријатели.

^139:21 Зар не ги замразив оние, Господи, кои Тебе Те мразат, и зар не се гнасам од непријателите Твои?

^139:22 Со полна омраза ги замразив; ги сметам за непријатели.

^139:23 Испитај ме, Боже, и познај го срцето мое; испитај ме и запознај ги патеки­те мои;

^139:24 и види дали сум на пат на беззако­нија, и упати ме на вечен пат.

^140:1 Спаси ме, Господи, од злобен човек и избави ме од насилници;

^140:2 тие смислија зло во срцето свое, се­кој ден зачнуваат војни;

^140:3 ги изострија јазиците свои како зми­ја; под устите им е аспидин отров.

^140:4 Запази, ме, Господи, од рацете на нечестив човек. Избави ме од луѓе на­силници, кои смислија да ми подметнат нога.

^140:5 Горделивите тајно поставија ста­пица, и распнаа примки од јажиња за мене; на патот ми поставија примка.

^140:6 Јас Му реков на Господ: Ти си Бог мој: слушни го, Господи, гласот на мое­то молење.

^140:7 Господи, Господи, сило на моето спасение! Ти, Кој во денот на битката ја засолни главата моја,

^140:8 не давај, Господи, да му се исполни желбата на нечестивиот; не давај да постигнат, што намислија за да не се возгордеат.

^140:9 Главата своја да не ја подигнат оние што ме опколија; нека падне врз нив злобата на нивната сопствена уста.

^140:10 Нека паднат врз нив жарени јаглења; да бидат фрлени во јама, па да не станат.

^140:11 Клеветникот нема да се одржи на земјава; злото ќе го одвлече неправедниот човек во погибел.

^140:12 Знам дека Господ ќе покаже правда за угнетените и милост за сиромасите.

^140:13 Да, праведниците ќе го испове­даат името Твое, и непорочните ќе се населат пред лицето Твое.

^141:1 Господи, кон Тебе повикав: слуш­ни ме, чуј го гласот на молењето мое, кога повикувам кон Тебе!

^141:2 Нека се исправи пред Тебе молитвата моја како темјан, а воздигањето на рацете мои – како жртва вечерна.

^141:3 Постави, Господи, стража пред ус­тата моја и врата на усните мои;

^141:4 не давај да застрани срцето мое кон зло, да врши грешни дела заедно со луѓето, кои вршат беззаконија; јас нема да се гоштевам од нивните наслади!

^141:5 Праведниот нека ме казнува, светиот нека ме изобличува, но не давај миро на грешник да ја помаже главата моја; зашто и молитвата моја се противи на нивната злоба.

^141:6 Кога ќе бидат предадени на оние што ќе ги казнат, тогаш ќе сфатат дека моите зборови беа пријатни.

^141:7 Како кога грутка земја ќе падне се растура, така ќе се растурат коските нивни во пеколот.

^141:8 Но кон Тебе, Господи, Господи, се управени очите мои; во Тебе се надевам, не оставај ме без одбрана!

^141:9 Запази ме од стапиците што ми ги поставија, и од примките на оние што вршат беззаконија.

^141:10 Грешниците нека паднат во своите мрежи, додека јас да поминам.

^142:1 Со гласот свој викам кон Господ, со гласот свој Му се молам на Господ.

^142:2 Ќе го излијам пред Него молењето мое: маката моја пред Него ќе ја кажам.

^142:3 Ако изнемошти духот мој, Ти ја знаеш мојата патека, на патот, по кој одев, тие скришно примки ми поставија.

^142:4 Се обѕирав надесно и гледав, а таму никој кој ме познава: нема каде да избегам; никој не се грижи за ду­шата моја.

^142:5 Повикав кон тебе, Господи, и реков: „Ти си мојата надеж и мој дел во земјата на живите.

^142:6 Прими ја молитвата моја, зашто многу сум понижен; избави ме од моите гонители, зашто тие се посилни од мене.

^142:7 Изведи ја од темнина душата моја, за да го прославувам името Твое. Околу мене ќе се соберат праведните, зашто Ти ќе постапиш добро со мене.“

^143:1 Господи, слушни ја молитвата мо­ја, чуј го молењето мое поради Твојата верност; услиши ме според Твојата праведност

^143:2 и не стапувај во суд со Твојот слуга, зашто пред Тебе нема да се оправда ниту еден од живите.

^143:3 Непријателот ја прогонува душата моја, го скршил животот мој дури до земјата, ме остави во темнина како оние кои се одамна умрени;

^143:4 опадна духот мој во мене, се скамени во мене срцето мое.

^143:5 Се сеќавам на дамнешните дни и размислувам за сите Твои дела, расудувам за делата на Твоите раце.

^143:6 Ги протегнав кон Тебе рацете мои, душата моја е жедна за Тебе како сува земја.

^143:7 Услиши ме, поскоро, Господи: духот мој премале; не одвраќај го лицето Свое од мене, за да не заприлегам на оние, што слегуваат во гроб.

^143:8 Соопшти ми ја рано милоста Твоја, зашто во Тебе се надевам, Господи. Покажи ми го, Господи, патот по кој да одам, зашто кон Тебе ја издигам душата своја.

^143:9 Избави ме, Господи, од моите непријатели, зашто кај Тебе прибегнав.

^143:10 Научи ме да ја исполнувам волјата Твоја, зашто Ти си мојот Бог. Твојот благ дух нека ме води по прав пат.

^143:11 Заради Твоето име, Господи, зачу­вај ми го животот; поради Твоја­та праведност – избави ја од неволја душа­та моја.

^143:12 Според милоста Твоја истреби ги непријателите мои и погуби ги сите, кои ја измачуваат душата моја, зашто јас сум слуга Твој.

^144:1 Нека е благословен Господ, Кар­пата моја, Кој ги учи рацете мои за борба и прстите мои за војна.

^144:2 Тој е милост моја и прибежиште мое, мој застапник и избавител мој – и јас на Него се надевам. Тој ми го пот­чинува мојот народ мене.

^144:3 Господи, што е човекот, па внимаваш на него, или син човечки – та да се сеќаваш на него?

^144:4 Човекот е како здив; дните негови одминуваат како сенка.

^144:5 Господи, приклони ги небесата Свои и слези; допри се до горите, и тие ќе се здимат;

^144:6 болсни со молњи и растерај ги, пуш­ти ги стрелите Свои и распрсни ги;

^144:7 подај ја раката Твоја од височини, изведи ме и избави ме од многуте води, од рацете на туѓински синови,

^144:8 чии усти кажуваат лага и чија десница е десница на неправдата.

^144:9 Боже, нова песна ќе Ти испеам, ќе Ти свирам на харфа со десет жици.

^144:10 Ти им даруваш спасение на царевите, Ти го избави Твојот слуга Давид од остар меч.

^144:11 Избави ме и отми ме од рацете на туѓинските синови, чии усти лага гово­реа и чија десница е десница на неправдата.

^144:12 Дај синовите наши да се како нови насади во младоста своја, на­шите ќерки – накитени и украсени како столбови во храмот.

^144:13 Да ни бидат полни житниците на­ши, во изобилие со секаква храна; да се плодат овците наши по пасиш­тата свои.

^144:14 И воловите да ни се угоени, да нема паѓање на оградите, ни ропство, ниту офкање по улиците наши.

^144:15 Блажен е оној народ, кој го има тоа! Блажен е оној народ, на кого Господ му е Бог!

^145:1 Ќе Те превознесувам, Боже мој, ца­ре мој, и ќе го благословувам името Твое сега, секогаш и во сите векови.

^145:2 Секој ден ќе Те благословувам и ќе го фалам името Твое сега, секогаш и во сите векови.

^145:3 Велик е Господ и достоен за голема похвала и величието Негово нема крај.

^145:4 Од род во род ќе се фалат делата Твои и за силата Твоја ќе се прика­жува.

^145:5 За велелепната слава на Твојата светост ќе зборуваат и за Твоите чудеса ќе известуваат.

^145:6 Ќе говорат и за силата на Твоите страшни дела, и ќе прикажуваат и за Твоето величие.

^145:7 Ќе ја воспеваат славата на Твојата изобилна добрина, и ќе се радуваат на Твојата праведност.

^145:8 Штедар и милостив е Господ, долготрпелив и многумилостив.

^145:9 Добар е Господ спрема сите, и Не­говите милости се во сите Негови дела.

^145:10 Нека Те прославуваат, Господи, си­те Твои дела, и нека Те благословуваат светиите Твои,

^145:11 и нека ја проповедаат славата на Твоето царство, а да прикажуваат и за силата Твоја.

^145:12 За да им се кажува на синовите чо­вечки, за Твојата сила и за велелепната слава на Твоето царство.

^145:13 Твоето царство е царство на сите векови, а владеењето Твое над сите по­коленија; верен е Господ во сите Свои зборови и свет во сите Свои дела.

^145:14 Господ ги придржува сите што па­ѓаат и ги подига свитканите.

^145:15 Очите на сите се управени кон Тебе, и Ти им ја даваш нивната храна навреме;

^145:16 Ти ја отвораш раката Твоја и ис­полнуваш сѐ што е живо со сите негови потреби.

^145:17 Праведен е Господ во сите Свои патишта и свет во сите Свои дела.

^145:18 Близу е Господ до сите, кои Го по­викуваат, до сите, кои вистински Го призиваат.

^145:19 Тој им ја исполнува желбата на оние, кои се бојат од Него, ги услишува молитвите нивни, и ги спасува.

^145:20 Господ ги пази сите кои Го сака­ат, а сите грешници ќе ги истреби.

^145:21 Устата моја ќе Му искаже похвала на Господ; секое тело ќе го благословува името свето, сега, секогаш и во сите векови.

^146:1 Фали Го, душо моја, Господа!

^146:2 Ќе Го фалам Господа додека сум жив; ќе Му пеам на мојот Бог додека постојам.

^146:3 Не надевајте се во кнезовите и во си­новите човечки, во нив нема спасение.

^146:4 Излегува духот негов и тој се враќа во земјата: во тој ден исчезнуваат сите негови планови.

^146:5 Блажен е оној, кому му е помош­ник Јакововиот Бог и чија надеж е во Гос­под, неговиот Бог,

^146:6 Кој ги создаде небото и Земјата, мо­рето и сѐ што е во нив, Кој вечно ја пази вистината,

^146:7 Кој извршува правда за угнетените, им дава леб на гладните; Господ крши окови на затворени.

^146:8 Господ им ги отвора очите на сле­пите, Господ ги исправа подгрбавените, Господ ги сака праведните.

^146:9 Господ ги пази придојдените, ги под­држува сираците и вдовиците, а патот на нечестивите го разурнува.

^146:10 Господ ќе царува вечно; твојот Бог, Сионе, е од род в род.

^147:1 Фалете Го Господа, зашто е добро да Му се пее на нашиот Бог, зашто на Добриот Му прилега похвала.

^147:2 Господ го гради Ерусалим и ќе ги собере расеаните синови на Израел.

^147:3 Тој ги исцелува скршените по срце и ги преврзува раните нивни.

^147:4 Го определува бројот на ѕвездите и на сите им дава име.

^147:5 Велик е Господ наш и голема е силата Негова, а разумот Негов – неизмерлив е.

^147:6 Господ ги подига понижените, а грешниците ги понижува до земја.

^147:7 Пејте Му секогаш славословија на Господ: на лира пејте Му на нашиот Бог,

^147:8 Кој го покрива небото со облаци, подготвува дожд за земјата, прави да расте трева по горите и растенијата за полза на човекот,

^147:9 на добитокот му ја дава храната негова и на малите врани кога гракаат.

^147:10 На коњската сила не гледа Тој, ни­ту Му е мила брзината на човеч­ките нозе.

^147:11 Господ ги почитува оние, кои се бојат од Него и кои се надеваат во Не­говата милост.

^147:12 Слави Го, Ерусалиме, Господа; по­фали Го, Сионе, твојот Бог.

^147:13 Тој ги зацврсти резињата на вра­тите твои, ги благословува твоите си­нови во Тебе;

^147:14 го утврдува мирот во Твоите предели, со јадра пченица те заситува;

^147:15 го испраќа на земјата Своето сло­во; Неговиот збор брзо оди;

^147:16 дава снег како волна; сипува мраз како пепел;

^147:17 фрла град Свој како залаци; пред Неговиот мраз кој може да устои?

^147:18 Ќе го испрати Својот збор, и сѐ се растопува; ќе дувне со ветрот Свој, и води потекуваат.

^147:19 Тој му го објави словото Свое на Јаков, Своите повелби и Своите уредби – на Израел.

^147:20 За никој друг народ Тој не го на­правил тоа, и Своите судови ним не им ги јавил.

^148:1 Алилуја! Фалете Го Господа на небесата, фалете Го, на висините.

^148:2 Фалете Го, сите ангели Негови, фа­лете Го, сите војски Негови.

^148:3 Фалете Го, сонце и месечино, фале­те Го сите ѕвезди и светила.

^148:4 Фалете Го, небеса на небесата и води над небесата.

^148:5 Нека го фалат името на Господ, зашто Тој заповеда – и се создадоа;

^148:6 ги постави засекогаш и за вечни времиња; даде наредби кои нема да се нарушат.

^148:7 Фалете Го Господа од Земјата, вие, сите чудовишта и бездни;

^148:8 огнот и градот, снегот и мразот, и ти, бурен ветру, кој го исполнуваш сло­вото Негово;

^148:9 гори и сите возвишенија, плодородни дрвја и сите кедри,

^148:10 ѕверови и сиот добиток, влекачи и птици крилати,

^148:11 цареви земни и сите народи, кнезови и сите земни судии,

^148:12 момчиња и девојки, старци и деца –

^148:13 сите нека го фалат името на Гос­под; зашто е само Неговото име воз­вишено; Него Го фалат на небото и на Земјата.

^148:14 Тој ќе ја подигне силата на Својот народ; Тој ги прославува сите Свои светии, синовите Израелови, на народот, кој Му е близок.

^149:1 Алилуја! Запејте Му на Господ нова песна; похвала за Него да се чуе во храмот на светиите.

^149:2 Нека се весели Израел на Својот Создател; а синовите на Сион нека се радуваат на својот Цар.

^149:3 Нека го фалат името Негово во оро, со тимпани и со лири нека Го слават,

^149:4 зашто Господ го сака Својот народ и ќе ги возвиши кротките, спасувајќи ги.

^149:5 Ќе се развеселат светиите во сла­ва, ќе се зарадуваат врз леглата свои.

^149:6 Славословија за Бога ќе има во устите нивни и двоостер меч – во рацете нивни,

^149:7 за да извршат одмазда над народите, за казна над племињата,

^149:8 да ги врзат во верига царевите нивни и нивните властелини – со же­лезни око­ви на рацете;

^149:9 да го извршат над нив напишаниот суд. Тоа ќе биде славата за сите Негови светии.

^150:1 Алилуја! Фалете Го Бога во Него­вата светиња, фалете Го во цврстината на силата Негова.

^150:2 Фалете Го поради Неговите силни дела, фалете Го поради многуте вели­чија Негови.

^150:3 Фалете Го со трубен звук, фалете Го со харфа и цитра.

^150:4 Фалете Го со тимпани и во оро, фалете го на струни и со свирка;

^150:5 фалете Го со милозвучни цимбали, фалете Го со кимвали громогласни!

^150:6 Сѐ што дише – нека Го фали Госпо­да! Алилуја.