Prva Solunjanite

^1:1 Од Павле, Силван и Тимотеј – до црквата на Солуњаните во Бог Оте­цот наш и во Господ Исус Христос, бла­годат вам и мир од Бог Отецот и Господ Исус Христос!

^1:2 Секогаш Му благодариме на Бога за сите вас, сеќавајќи се на вас во мо­лит­вите наши, непрестано,

^1:3 го споменуваме делото на вашата ве­ра, трудот на вашата љубов и истрајноста во надежта ваша во нашиот Господ Исус Христос пред Бога и Отецот наш.

^1:4 Знаеме, возљубени браќа од Бога, дека сте избрани,

^1:5 зашто нашето Евангелие не дојде кај вас само со слово, туку и во сила и во Светиот Дух, и во полна увереност: са­ми знаете какви бевме меѓу вас заради вас.

^1:6 И вие се угледавте на нас и на Гос­под, кога во големи маки го примивте словото со радост на Светиот Дух,

^1:7 така што станавте образец за сите верници во Македонија и Ахаја.

^1:8 Зашто од вас одекна словото Гос­по­дово не само во Македонија и Ахаја, ту­ку и во секое место се пронесе славата за верата во Бога, така што нема потреба ние нешто да зборуваме.

^1:9 Впрочем, верниците сами разгласуваат за нас, за нашето доаѓање кај вас, и ка­ко од идолите се обративте кон Бога за да Му служите на живиот и вистин­ски Бог,

^1:10 и да Го очекувате од небесата Не­го­виот Син, Кого Тој Го воскресна од мртвите, Исус, Кој нѐ избавува од гне­вот што доаѓа.

^2:1 Вие сами знаете, браќа, дека на­шето доаѓање кај вас не беше залудо;

^2:2 напротив, откако пострадавме и бев­ме поругани во Филипи, како што зна­ете, ние се охрабривме во нашиот Бог да ви Го проповедаме Божјото Еван­ге­лие со тешка борба.

^2:3 Зашто нашиот поттик не произлегува ни од заблуда, ниту од нечисти побуди, ниту од лукавство,

^2:4 туку, како што Бог нѐ удостои да ни Го довери Евангелието, така и зборува­ме – не за да им угодуваме на луѓето, ту­ку на Бога, Кој ги испитува срцата на­ши.

^2:5 Зашто никогаш не сме се послужиле со ласкави зборови, како што знаете; ниту со помисли за корист: Бог е сведок!

^2:6 И не баравме слава од луѓе – ниту од вас, ниту од други,

^2:7 иако можевме и да се наметнеме ка­ко Христови апостоли. Но сепак ние бев­ме меѓу вас така нежни, како што се од­несува мајката кога ги дои своите де­ца.

^2:8 Така полни со љубов кон вас, бевме готови да ви го предадеме не само Еван­гелието Божјо, туку и душите свои, зашто ни станавте драги.

^2:9 Спомнете си браќа за нашиот труд и ма­ка: работејќи дење и ноќе за да не му додеваме никому од вас, ние ви Го про­поведавме Евангелието Божјо.

^2:10 Сведоци сте вие, како и Бог, дека свето, праведно и беспрекорно постапувавме пред вас, кои верувате.

^2:11 Зашто знаете дека секого од вас, како татко децата свои,

^2:12 ние го поттикнувавме и утешувавме и преколнувавме да живее достојно за Бога, Кој ве повикал во Своето царство и слава.

^2:13 Затоа и непрестано Му благодариме на Бога, зашто, откако го при­мив­те словото Божјо од нас, го примивте не како слово човечко, туку – како што е – слово Божјо, кое и дејствува во вас, кои верувате.

^2:14 Вие, браќа, станавте подржаватели на Божјите цркви во Христос Исус, што се во Јудеја, бидејќи и вие исто така претрпевте од своите сонародници, како и оние од Јудејците

^2:15 што ги убија Господ Исус и проро­ците, и нас нѐ избркаа, и на Бога не Му угодија, и на сите луѓе им се противат;

^2:16 тие што ни пречат да им зборуваме на незнабошците, за да се спасат и со тоа секогаш ги дополнуваат гревовите свои; но гневот ги достигна на крај.

^2:17 А ние, браќа, откако бевме одвоени од вас за кратко време, далеку од очи, но не и од срце, со уште поголема жел­ба се грижевме да ве видиме.

^2:18 Поради тоа, ние, а најмногу јас, Павле, неколкупати посакавме да дој­деме кај вас; но нѐ попречи сатаната.

^2:19 Зашто, кој е нашата надеж или ра­дост, или венец за пофалба? Та не сте ли вие пред нашиот Господ Исус Хрис­тос при Неговото доаѓање?

^2:20 Да, вие сте нашата слава и радост!

^3:1 Поради тоа, не можејќи веќе да трпиме, сметавме дека ќе биде доб­ро во Атина да останеме сами,

^3:2 и го испративме Тимотеј, нашиот брат и слугата Божји, и нашиот сотрудник во Евангелието Христово, за да ве укрепи и утеши во вашата вера,

^3:3 та никој да не се поколеба во тие ма­ки; зашто сами знаете дека затоа сме оп­ределени.

^3:4 Бидејќи ние, и кога бевме кај вас, ви претскажувавме дека ќе страдаме, како што и стана, и вие знаете.

^3:5 Поради тоа и јас, не можејќи веќе да трпам, пратив да дознаам за верата ва­ша да не би ве искушал некако Иску­шу­вачот, та да отиде залудо нашиот труд.

^3:6 Сега, откако се врати Тимотеј кај нас од кај вас и ни донесе добра вест за вашата вера и љубов, и дека секогаш имате добар спомен за нас и копнеете да нѐ видите, како и ние вас,

^3:7 ние, и покрај сета мака и неволја, се утешивме за вас, браќа, со вашата вера;

^3:8 зашто ние сега живееме, кога вие стоите во Господ.

^3:9 Каква благодарност, навистина, мо­жеме да Му воздадеме на Бога за вас за сета радост со која се радуваме поради вас пред нашиот Бог,

^3:10 кога дење и ноќе многу усрдно се молиме, за да го видиме вашето лице и да го дополниме она што ѝ недостига на вашата вера?

^3:11 А сам Бог и Отецот наш и Исус Христос, нашиот Господ, нека го на­со­чи патот наш право кон вас!

^3:12 Вам, пак, Господ да ви даде да рас­тете и да изобилувате во љубов еден кон друг и кон сите, каква што и ние имаме кон вас,

^3:13 и да ги утврди вашите срца, та да бидат непорочни во светоста пред Бога и Отецот наш при доаѓањето на нашиот Господ Исус Христос со сите Негови светии! (Амин!)

^4:1 И така, браќа, ве молиме и ве заколнуваме во Христос Исус, онака, како што научивте од нас како треба да живеете и да Му угодите на Бога, како што и постапувате, сѐ повеќе во тоа да напредувате;

^4:2 Вие знаете какви пораки ви дадовме од името на Господ Исус.

^4:3 Ова е волјата Божја, вашата светост: да се воздржувате од блудство,

^4:4 и секој од вас да знае да го пази својот сад во светост и честитост,

^4:5 а не во похотна страст, како незна­бошците, кои не Го познаваат Бога,

^4:6 и да не престапува и го измамува во тоа братот свој; бидејќи Господ за сето тоа се одмаздува, како што ви зборував­ме и сведочевме порано.

^4:7 Зашто Бог не нѐ повика кон нечис­тота, туку во светост.

^4:8 А кој го отфрла тоа, тој отфрла не човек, туку Бога, Кој Го даде Својот Дух Свети во нас.

^4:9 За братољубието, пак, нема потреба да ви пишувам, зашто вие сами сте нау­чени од Бога да се сакате еден со друг,

^4:10 бидејќи така и постапувате со сите браќа по цела Македонија. И ве поттик­нуваме, браќа, уште повеќе да напредувате,

^4:11 и усрдно да се грижите да живеете мирно, да си ја извршувате сопствената работа и да работите со свои раце како што ви заповедавме;

^4:12 да постапувате чесно спрема надво­решните и да не зависите од никого.

^4:13 Браќа, не сакаме да бидете во незнаење за оние кои се упокоени, за да не тажите како и другите, што немаат на­деж.

^4:14 Зашто, ако веруваме дека Исус ум­ре и воскресна, така Бог и упокоените преку Исус, ќе ги доведе со Него.

^4:15 Ова, пак, ви го велиме преку словото Господово, дека ние, живите, што ќе останеме до доаѓањето на Господ, нема да стигнеме пред упокоените.

^4:16 Бидејќи Сам Господ по заповед, на гласот на архангел и при труба Божја, ќе слезе од небото, и најнапред ќе вос­креснат мртвите;

^4:17 а потоа, ние, што сме останале жи­ви, заедно со нив ќе бидеме грабнати на облаците, за да се сретнеме со Господ во воздухот, и така секогаш ќе бидеме со Господ.

^4:18 Па затоа, утешувајте се еден со друг со тие зборови.

^5:1 А за времињата и часовите, браќа, нема потреба да ви се пишува,

^5:2 бидејќи вие самите многу добро знаете: денот Господов ќе дојде како крадец во ноќно време.

^5:3 И додека уште велат: „Мир и безбедност!“, Тогаш ненадејно ќе ги снајде пропаст и не ќе можат да избегнат.

^5:4 Но вие, браќа, не сте во темнина, та денот да може да ве затече како крадец.

^5:5 Бидејќи сите вие сте синови на свет­лината и синови на денот; ние не сме синови на ноќта, ниту на темнината.

^5:6 И така, да не спиеме како и другите, туку да бидеме будни и трезни.

^5:7 Зашто оние што спијат, ноќе спијат, и оние што се опиваат, ноќе се опиваат.

^5:8 Ние, пак, како синови на денот, да бидеме трезни и облечени во оклопот на верата и љубовта и шлемот на на­дежта за спасение,

^5:9 зашто Бог нѐ определи не за гнев, туку да добиеме спасение преку нашиот Господ Исус Христос,

^5:10 Кој умре за нас, та ние да живееме заедно со Него, било кога сме будни, или кога спиеме.

^5:11 Поради тоа утешувајте се меѓу себе и надградувајте се еден со друг онака како што и правите!

^5:12 И ве молам, браќа, да ги уважувате оние што се трудеа меѓу вас, и ве водат во Господ, и оние кои ве утешуваат.

^5:13 И кон нив да имате преголема љу­бов заради нивното дело. Живејте во мир меѓу себе!

^5:14 Браќа, ве молам, поучувајте ги не­уредните, утешувајте ги малодушните, поткрепувајте ги слабите и бидете долготрпеливи кон сите.

^5:15 Гледајте никој никому да не враќа зло за зло; туку секогаш барајте добро еден на друг, и на сите!

^5:16 Радувајте се секогаш!

^5:17 Молете се постојано!

^5:18 Благодарете за сѐ, зашто таква е волјата Божја во Христос Исус спрема вас!

^5:19 Не гаснете Го Духот!

^5:20 Пророштвата не ги омаловажувај­те!

^5:21 Сѐ испитувајте, за доброто држете се!

^5:22 Клонете се од секакво зло!

^5:23 А Сам Бог на мирот да ве освети наполно во сѐ, и целиот ваш дух и ду­шата и телото да се запазат без порок за доаѓањето на нашиот Господ Исус Христос!

^5:24 Верен е Оној, Кој ве повикува. Тој и ќе го направи тоа.

^5:25 Браќа, молете се за нас!

^5:26 Поздравете ги сите браќа со свет целив!

^5:27 Ве заколнувам во Господ ова пос­ла­ние да им го прочитате на сите свети браќа.

^5:28 Благодатта на нашиот Господ Исус Христос нека биде со вас. Амин!